ေရႊစင္ဦး ရဲ႕ ေဆးရုံေပၚမွာ အပိုင္း (၅) (ဇာတ္သိမ္း)

 ေဆးရုံေပၚမွာ (၁)  ေဆးရုံေပၚမွာ (၂)  ေဆးရုံေပၚမွာ (၃) ေဆးရုံေပၚမွာ (၄) 
ေရႊစင္ဦး ကေတာ႔ အဲလို ..... သရဲပံုျပင္ေတြ နားေထာင္ၿပီးတဲ႕ အခ်ိန္ၾကမွ... ငါ႕ အလွည္႕ ၾကရင္ ေတာ႔ တရုတ္ႀကီး က ဘဲ တက္ခြမလား... ကုလားႀကီးလား... အဂၤလိပ္ႀကီး လား ဆိုတဲ႕ ေၾကာက္ေတြးေလး နဲ႕ အိပ္ရတာ ရင္တဖိုဖို နဲ႕ အိပ္လို႕ေတာ႔ ေကာင္း သား...
ဒီလို႕နဲ႕ ... ေစ်းသြားလိုက္... ခ်က္လိုက္ .. ေဖေဖ ကို ေကၽြးေမြးလိုက္... သရဲ ေၾကာက္လိုက္ ... နဲ႕  အခ်ိန္ မ်ားစြာ ကို ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး မွ ခြဲစိတ္ ရမဲ႕ ရက္ က ေရာက္လာပါတယ္... ကို ဆက္ဖတ္ရန္....

ေဖေဖ ခြဲရတဲ႕ ရက္ က ဒီဇင္ဘာ (၁) ရက္ (၂ဝ၁၁) ပါ... ျပင္သစ္ႀကီးနဲ႕ ခြဲမဲ႕ လူနာ ၁ဝေယာက္ မွာ ေဖေဖ က အမွတ္စဥ္ ၇ ေပါ႔.... တေန႕ ကို မနက္တေယာက္..ညေနတေယာက္ ခြဲပါတယ္... ေဖေဖ ကေတာ႔  မနက္ပိုင္း မွာ ခြဲရမွာပါ... မခြဲခင္ တရက္ အလို ကထဲက ေဆြမ်ဳိးမ်ားမိတ္ေဆြမ်ား ကို အေၾကာင္းၾကားထား တဲ႕ အတြက္ အားလံုး ဘဲ လာေရာက္ႏႈတ္ဆက္ အားေပးၾကပါတယ္... အေဝး က မိတ္ေဆြမ်ားက လည္း ဖုန္း နဲ႕ ႏႈတ္ဆက္ အားေပးၾက ပါတယ္...ေဖေဖ ကို စိတ္ဓါတ္ခြန္အား ျမွင္႔တင္ေပးတဲ႕ အတြက္ အားလံုး ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္.... မခြဲခင္ တရက္ မွာ အရွင္လတ္လတ္ လူကိုယ္တိုင္လာၿပီး.. ေဖေဖ႕ ေရာဂါနဲ႕ ပတ္သက္ လို႕ ေဖေဖ သိခ်င္တာ အားလံုး ကို ေျဖေပးခဲ႕ၿပီး ... စိတ္အားတက္ေစမဲ႕ စကားမ်ားကို သာ ေျပာၾကား ခဲ႔တဲ႕ ဘေလာ႕ဂါ ကိုသက္တန္႕ ကို လည္း ေက်းဇူးအထူးတင္မိပါတယ္.....

ေဖေဖ က ခြဲမဲ႕ ညမွာ အိပ္မေပ်ာ္ ရင္ အိပ္ေဆး ေပးဖို႕ သြားေျပာထား ဆိုလို႕ ေျပာထားပါတယ္.... ဆရာဝန္ မ်ား ကလည္း ရိုးရိုးအိပ္ၾကည္႕ ပါအုန္း.. မရရင္ ေပးပါမယ္ေျပာတယ္... ဒါေပမဲ႕ ည(၁ဝ) နာရီ ေဆးေသာက္ၿပီး.. အိပ္ေဆး မကူ ဘဲနဲ႕ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္သြားပါတယ္.... က်ေနာ္ တို႕ ေမာင္ႏွမ မ်ားနဲ႕ ေမေမ ကေတာ႔ ခြဲစိတ္မဲ႕ ေဖေဖ ထက္ အဆေပါင္း မ်ားစြာ ပိုၿပီးပူပန္ေနၾက သလို.. ေတာ္ေတာ္ နဲ႕ မအိပ္ႏိုင္ပါဘူး....မနက္ (၅) နာရီေလာက္ မွာ အားလံုးႏိုးေနၿပီး ... ေဖေဖ အတြက္ ဘဲ ေမတၱာပို႕ ၿပီး ဘုရားစာမ်ား ကို ရြတ္ေနရပါတယ္...

မနက္၇ နာရီေလာက္ မွာ ေတာ႔ ခြဲစိတ္ခန္း ထဲကို ေခၚသြားပါၿပီ... ခြဲစိတ္ခန္း နဲ႕ တည္႕တည္႕ မွာ ေဖေဖ ခြဲမဲ႕ ေနရာကို မွန္းဆၾကည္႕ၿပီး ေရႊစင္ဦး.. ခ်စ္ညီမ နဲ႕ ညီမ ေနာ္ေနာ္ တို႕ တခ်ိန္လံုး ေမတၱာပို႕ေပးေန ပါတယ္..  ေမေမ နဲ႕ ညီမငယ္ ကလည္း ေဖေဖ႕ အခန္းထဲ က ေန မထြက္ေတာ႕ ဘဲ ေတာက္ေလွ်ာက္ ဘုရားစာ ရြတ္ေပးေနပါတယ္.... က်ေနာ္ တို႕ တတ္ႏိုင္တာ ဒီတခု ဘဲ ရွိပါေတာ႔တယ္... ေမာင္ေလး မ်ားကေတာ႔ ခြဲစိတ္ အၿပီးမွာ အားလံုး ကို ေကၽြးေမြးဖို႕ ၿမိဳ႕ထဲ ကို မုန္႕ သြားဝယ္ၾက ပါ တယ္...

ေဖေဖ ခြဲစိတ္ ေန တဲ႕ အခ်ိန္ေတြ မွာ ေဘးမွာ ရွိေနၿပီး... ခြဲစိတ္တဲ႕ အေျခအေန ကို ထြက္ေျပာေပးတဲ႕ အကိုႀကီး ကို လည္း အထူးဘဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..... ေန႕လည္ တနာရီေလာက္မွာေတာ႔ ျပႆနာ တခုမွ မရွိ ဘဲ  ေအာင္ျမင္စြာ ခြဲစိတ္ၿပီးစီးသြားပါၿပီ..... ညေန မွာ ေဖေဖ ကိုေတြ႕ခြင္႕ ရပါတယ္.. မနာက်င္ တဲ႕ ေဆးေတြ ထိုးထား...တိုက္ထား လို႕ ထင္ပါတယ္... ထူးထူးျခားျခား သိပ္နာတယ္လို႕.....ညည္းသံ မၾကားရပါဘူး... အားလံုး ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ပါဘဲ... ႏွာေခါင္းမွာတတ္ထားတဲ႕ ေအာက္ဆီဂ်င္ ပိုက္ကေလး က လြဲလို႕ အားလံုး ျဖဳတ္လိုက္ရပါၿပီ... အထူးၾကပ္မတ္ေဆာင္  ထဲ မွာပါဘဲ... မိသားစု က ဘာမွ လုပ္ေပးစရာ မလုိ ပါဘူး... ခြဲစိတ္ တဲ႕ လူနာ အားလံုး ကို သူတို႕ ဝန္ထမ္း မ်ား ကိုယ္တိုင္ ေကၽြးေမြး ေဆးတိုက္ အေပါ့အေလး ကိစၥ က စၿပီး အကုန္ လုပ္ေပးပါတယ္... လူနာရွင္ မ်ားလည္း ခဏဘဲ ၾကည္႕ခြင္႔ ရပါတယ္...

ခြဲစိတ္ၿပီးတဲ႕ေနာက္...  တေန႕ထက္တေန႕ ထူးျခားသက္သာ လာေပမဲ႕ ေဝဒနာ ခံစား ရတာ ျပင္းထန္ ပါတယ္... ခ်စ္ေဖေဖ ကို ေတာ္ေတာ္ဘဲ သနားမိသလို... ေရႊစင္ဦး တို႕တတ္ႏိုင္သမွ် အစြမ္းကုန္ ျပဳစု ေပးခဲ႔ပါတယ္....

ေဖေဖ ေအာင္ျမင္စြာ ခြဲစိတ္ၿပီးစီးသြားတာ တပတ္ေျမာက္တဲ႕ ေန႕ ( ေရႊစင္ဦးနဲ႕ အတူအိပ္ တဲ႕ ညီမ ငယ္ျပန္ သြားၿပီး တရက္) မွာဘဲ... ေဖေဖ တို႕ အရင္ ခြဲစိတ္ထားေပမဲ႕ ဆီးခ်ဳိေရာဂါ ေၾကာင္႔ အနာမက်က္ဘဲ ဒုကၡ ခံေနရတဲ႕ ... မျမသီ ရဲ႕ အကိုႀကီး အသဲအသန္ စျဖစ္ပါတယ္... ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္ မရွိသေလာက္ျဖစ္ေနပါၿပီ... မျမသီ က အဲဒီေန႕ ညမွာဘဲ ေရႊစင္ဦး ကို ေျပာပါတယ္... သူကေတာ႔ သူ႕အကိုႀကီး ဒီေန႕ ည ေတာင္ ခံမယ္ မထင္ဘူး...  သူ႕ တို႕ ၿမိဳ႕ကို ဖုန္းဆက္ထားၿပီး ေဆြမ်ဳိး သားခ်င္း မ်ား ကို ေခၚထားေၾကာင္းေျပာ ပါတယ္... ေနာက္ၿပီး ေရႊစင္ဦး ကိုလည္း ခ်စ္ညီမ ကို ဖုန္းဆက္ၿပီး ေခၚထား ဖို႕ ေျပာပါတယ္... ၾသ သူက ေစတနာေကာင္းနဲ႕ သူ႕ အကိုႀကီး မ်ားဆံုးသြားခဲ႔ရင္ သူျပန္ရမွာျဖစ္ေတာ႔ ေရႊစင္ဦး တေယာက္ထဲ အေဖာ္မရွိ  က်န္ခဲ႔မွာ စိုးလို႕ စိတ္ပူၿပီးေျပာရွာတာပါ..

အဲဒီည မွာဘဲ မျမသီ ရဲ႕ အကိုႀကီး နဲ႕ အတူ... ညေန ဘက္ ေရာက္လာတဲ႕လူနာေဟာင္း ႏွလံုးေရာဂါသည္ တေယာက္ လည္း ဆံုးသြားပါတယ္... ေဆးရုံတခုလံုး ေျခာက္ေသြ႕ တိတ္ဆိတ္ သြားလိုက္တာ ... တကယ္႕ ကို ေၾကာက္စရာ ေကာင္းလွပါတယ္..  က်ေနာ္ တို႕ ေရာက္မွ ပထမဆံုး ဆံုးပါးသြားတဲ႕ လူနာ  ႏွစ္ေယာက္ ပါဘဲ.... မျမသီ ရဲ႕ အကိုႀကီး ကေတာ႔ ေဆးရုံမွာ အၾကာဆံုး ေနသြားတဲ႕ လူနာတေယာက္ ျဖစ္သလို .. သူလႈပ္ရွား ခဲ႔တဲ႕ ပံုရိပ္ ေတြ က ေနရာအႏွံ မို႕ မ်က္ေစ႕ ထဲက ထုတ္မရတဲ႕ ေရႊစင္ဦး ေတာ႔ ဒုကၡ ေတြ႕ေနၿပီ...

ငိုယို ေနၾကတဲ႕ မျမသီ နဲ႕ မိသားစု ကို အားေပးအၿပီး  .... ျခင္ေထာင္ထဲ ဝင္ၿပီး ခ်စ္ခ်စ္ႀကီး ကိုဖုန္းဆက္ ရပါတယ္ ..  ခ်စ္ညီမ ကို အျမန္ဆံုး လႊတ္ေပးဖို႕ပါ.. ဒါေပမဲ႕ ဘယ္လိုဘဲျဖစ္ျဖစ္ ဆိုင္ကိစၥ ေတြ ရွိေနေသးေတာ႔... ေရႊစင္ဦး အတြက္ မနက္ျဖန္ တည ကေတာ႔ အေဖာ္မရွိေတာ႔ပါဘူး... အင္း ေမာင္ေလး ႏွစ္ေယာက္ ကို ဘဲ ေခၚအိပ္မယ္ ဆိုၿပီး စိတ္ဒံုးဒံုး ခ်လိုက္ပါတယ္...

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဘဲ မျမသီ က ပစၥည္းေတြ သိမ္းေနရာကေန မေရႊစင္ အိပ္ၿပီးလား ေမးၿပီး... က်ေနာ္႕ အတြက္ ဒီပစၥည္း ေလး ေတြ ေပးခဲ႔မွာ ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာပါတယ္... ေရႊစင္ဦး ဆက္ခံ ရတဲ႕ ေဆးရုံေပၚက အေမြ ပစၥည္း မ်ားပါဘဲ ...  ကဲ ဘာေတြမ်ားလဲ.... ေရသန္႕ဘူးႀကီး တဝက္.. ခရမ္းခ်ဥ္သီး ၁၀လံုး ေလာက္... ၾကက္သြန္ အလံုး ၂ဝ ေလာက္ နဲ႕ ၾကက္ဥ ဆယ္လံုးခန္႕... ဆန္ ႏွစ္ျပည္ နီးပါး... နဲ႕ အားလူး နည္းနည္း ... ပဲ နည္းနည္း နဲ႕ တိုလီမိုလီ ေလး ေတြ ထည္႕ထားတဲ႕ ကၽြတ္ကၽြတ္အိပ္ တလံုး တို႕ဘဲ ျဖစ္ပါတယ္... အင္း ေရႊစင္ဦး ကေတာ႔ အေမြ ဆက္ခံထားရ တဲ႕ ပစၥည္းပံု ေလး ကိုၾကည္႕ၾကည္႕ ၿပီး ဟစ္လို႕ သာ ငိုခ်င္မိ ပါေတာ႕တယ္....

 ဒီလိုနဲ႕ ေနာက္တည မွာေတာ႔ တကိုယ္တည္း ေရႊစင္ဦး အေဖာ္ရဖို႕ အတြက္ ေမာင္အလတ္ ေလး လာအိပ္ေပး ပါတယ္ ... ေမာင္အလတ္ ကေတာ႔ အစအေနာက္ တအားသန္တဲ႕ အတြက္ ေမာင္ႏွမ ေတြ ထဲမွာ စံတင္ထား တဲ႕သူပါ ... ညမအိပ္ခင္ ကထဲက ေရႊစင္ဦး ကို ဘယ္လိုမ်ား ေဂ်ာက္ခ် ရမလဲ ဆိုၿပီး ၿပံဳးစိၿပံဳးစိ နဲ႕ ဇာတ္လမ္း ဇာတ္ကြက္ ေတြရွာေနသလိုပါဘဲ.... ေရႊစင္ဦး လည္း ဘယ္ရမလဲ ခ်စ္ေဖေဖ ေက်းဇူးရွင္ အာဏာရွင္ ႀကီး ကို တိုင္ေျပာ ရပါတယ္ .... တကယ္ေတာ႔ အဲဒီေမာင္အလတ္ က ေဖေဖ အခ်စ္ဆံုးသား လို႕ ထင္ရပါတယ္ ... ဒါေပမဲ႕ ပိုၿပီး အခ်စ္ဆံုး ျဖစ္တဲ႕ သမီးႀကီး အတြက္ဆိုေတာ႔ ေမာင္ေလး ကို ေခၚၿပီး ရာဇသံ ေပးပါတယ္ (ဟဲ..ဟဲ... သေဘာေပါက္ ေနာ္ ေမာင္ေလး) မ်က္ႏွာတင္းတင္းႀကီး နဲ႕ပါ.... ေဖေဖ ေက်းဇူးေၾကာင္႔ ေရႊစင္ဦး အဲဒီ တည ေအးေအးေဆးေဆး အိပ္ရပါတယ္.... ေနာက္ညမွာေတာ႔ ခ်စ္ညီမ ေရာက္လာတဲ႕ အတြက္ ျပႆနာ မရွိေတာ႔ ပါဘူး...

ဒီလိုနဲ႕ ေဖေဖ တေျဖးေျဖး သက္သာလာ တဲ႕ အတြက္ ေဆးရုံ က ၁၄-၁၂-၂၀၁၁ မွာ ဆင္းရပါတယ္ ... ေဖေဖ က ရန္ကုန္မွာ ဆက္မေနခ်င္ေတာ႔ဘူး လို႕ ေျပာတဲ႕ အတြက္ ေဆးရုံ ကေနဘဲ တိုက္ရိုက္ မႏၱေလး ကို ျပန္ လာပါတယ္... ေရႊစင္ဦး ရယ္ ခ်စ္ညီမ ရယ္ ညီမေနာ္ေနာ္ ရယ္ .. ကေတာ႔ ေအာင္ပြဲခံတဲ႕ အေနနဲ႕ က်ဳိက္ထီးရိုး...  ေမာ္လၿမိဳင္...က်ဳိက္ကၡမီ .. စက္စဲ ကမ္းေျခ မ်ား ကို အားရပါးရ ေလွ်ာက္လည္ပါတယ္ ... ဘဝ မွာ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ခဲ႔တဲ႕ အခ်ိန္ေတြ ပါဘဲ .... ေပ်ာ္ရႊင္မႈ႕ ပံုရိပ္ေလး ေတြကို ေဖာ္ျပ ေပးထားပါတယ္ ... ဒီမွာဘဲ ..  ေရႊစင္ဦး ရဲ႕ ေဆးရုံေပၚမွာ စာေလး ကိုလည္း အဆံုးသတ္ ပါေတာ႔ မယ္..

 ေနာက္ဆက္တြဲ အေနနဲ႕ေတာ႔ ... ေရႊစင္ဦး ကို e-mail.. phone.. blog comment .. blog post ေတြ အျပင္ လူ ကိုယ္တိုင္ လာေရာက္ အကူအညီေပး ... အားေပး ၾက တဲ႕ ... ဘေလာ႕ဂါဂၽြန္မိုး (အျဖဴေလး) ...  ဘေလာ႔ဂါ အန္တီတင္႔ ႏွင္႔ ...ဘေလာ႔ဂ္ဂါ မိတ္ေဆြ မ်ား ...... စာဖတ္သူ ပရိသတ္ မ်ား... ခ်စ္ေဖေဖ ရဲ႕ ပါရမီ ျဖည္႕ဖက္ ခ်စ္ေမေမ၊  မိဘ ေက်းဇူး ကို သိတတ္စြာ နဲ႕ မိသားစု စီးပြားေရး ... သားေရးသမီးေရး မ်ား ကို အားလံုး ခ်န္ ထားခဲ႔ၿပီး ...... အေဖႀကီး စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ရက္ေပါင္း မ်ားစြာ ေဆးရုံေပၚမွာ လာေရာက္ ျပဳစု ေစာင္႔ေလွ်ာက္ေပး ၾက တဲ႕ ခ်စ္ေသာေမာင္ႏွမ မ်ား (အေဖ ေဇာ ကပ္ၿပီး ေျပာမွားဆိုမွား ရွိခဲ႔ရင္ လည္း အမႀကီး ကို ခြင္႔လႊတ္ၾက ဖို႕ ေတာင္းပန္ ပါ တယ္)၊  ေရႊစင္ဦး နဲ႕ အရာရာ မွာ ထပ္တူ ခံစားေပး တဲ႕ ခ်စ္ညီမ (စည္းစိမ္ရွင္) နဲ႕ အစစ လိုအပ္သမွ် အကူအညီ ေပးခဲ႔တဲ႕ စာဖတ္သူ ..ညီမ ေနာ္ေနာ္... ညီမ ဂ်ဴလိုင္မ်ဳိး ႏွင္႔ ... ခ်စ္ေဖေဖ ရဲ႕ မိတ္ေဆြမ်ား ... တပည္႕မ်ား ကို လည္း အထူးဘဲ ေက်းဇူး တင္ေၾကာင္း ေျပာ ပါရေစဗ်ာ ...

ေဖေဖ ကို ခြဲစိတ္ကုသေပး တဲ႕ ျပင္သစ္ဆရာဝန္ႀကီး နဲ႕ ေဆးရုံေပၚမွ ခြဲစိတ္ လူနာ အားလံုး (အဆင္႔အတန္း မေရြး) ကို  ေမတၱာအျပည္႕ နဲ႕ အေလးအနက္ ျပဳစု ေစာင္႕ေလွ်ာက္ ခဲ႔ၾကတဲ႕ ဆရာဝန္ႀကီး မ်ား နဲ႕ ဝန္ထမ္းမ်ား အားလံုး  ကို လည္း တသက္တာ ေမ႕မရေအာင္ အေလးအနက္ ေက်းဇူးတင္ မိပါတယ္ ... တဦးနဲ႕တဦး ေဖးမ ကူညီၾကတဲ႕.... ေဆးရုံေပၚမွ လူနာ ပိုင္ရွင္မ်ားနဲ႕ အထူးသျဖင္႔ ေရႊစင္ဦး ကို အေမြပံုႀကီး ေပးခဲ႔တဲ႕ မျမသီ ... ေဖေဖ ကို စိတ္ေရာ ကိုယ္ပါ ခြန္အား ရွိေအာင္ အကူအညီ ေပးခဲ႔ တဲ႕ မမမာတူး နဲ႕ အကိုႀကီး ... ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္း အားလံုး နဲ႕ ေရႊစင္ဦး ရဲ႕ အလိုဆႏၵ အားလံုး ကို ျဖည္႕ေပးတဲ႕ ခ်စ္ခ်စ္ႀကီး ကို အထူး အထူး ဘဲ ေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္ လို႕ ေျပာရင္း တကယ္ကို အဆံုးသတ္လိုက္ပါၿပီ.... 

 လာမဲ႕ ဒီဇင္ဘာ (၁) ရက္ ဆိုရင္ခ်စ္ေဖေဖ ခြဲစိတ္တာ တႏွစ္ျပည္႕ပါၿပီ ... မိသားစု ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္း ကို ေထာက္ထားၿပီး .. ေဆးမွန္မွန္ေသာက္ ပါလို႕ ေတာင္းပန္ခ်င္သလို ...  ေဖေဖ ျမင္ခ်င္တဲ႕ ျမန္မာျပည္ႀကီး ရဲ႕ စစ္မွန္တဲ႕ ဒီမိုကေရစီ အေျပာင္းအလဲ မ်ားကို  မိသားစု နဲ႕အတူ အသက္ရာေက်ာ္ ေနထိုင္ရင္း ေတြ႕ ျမင္ႏိုင္ပါေစလို႕လည္း

အခ်စ္ဆံုး ေဖေဖ 

 ျပန္လည္ရွင္သန္ျခင္း တႏွစ္ျပည္႕ အတြက္ ဆုမြန္ေတာင္းပါတယ္

       

 

က်ဳိက္ေကာ္ နဲ႕သထံု ၾကားမွာ ရွိတဲ႕ ညီမ ေနာ္ေနာ္ တို႕ရဲ႕ ရိုးသားလွေသာ ကရင္ရြာေလး (ေနာင္ဘုိ) မွ ဧည္ခံေကၽြးေမြးခဲ႔တဲ႕ မေမ႕ႏိုင္ေသာ ထမင္းတနပ္

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

ေရႊစင္ဦး ၏ ေဆးရုံေပၚမွာ အပိုင္း (၄)

 ေဆးရုံေပၚမွာ (၁)

 ေဆးရုံေပၚမွာ (၂)

 ေဆးရုံေပၚမွာ (၃)

(ေန႕လည္ ေကၽြးရမဲ႕ တနပ္ကေတာ႔ ေစ်းက အျပန္... ေကာင္းႏိုးရာရာ ေလးေတြ ကို လူနာေတြ စားခ်င္ေအာင္ ခ်က္ရျပဳတ္ရ ပါတယ္... ေနရာအႏွံ က လာၾကတဲ႕ အတြက္ အရပ္ရပ္ က ခ်က္ျပဳတ္နည္း မ်ဳိးစံု အျပင္ ...  စိတ္ အမ်ဳိးမ်ဳိး... ဘဝ အမ်ဳိးမ်ဳိး ဆိုေတာ႔ သူတို႕ ခ်က္ပံုျပဳတ္ပံု နဲ႕ သူတို႕ ေျပာစကား ေတြဟာ  ေတာ္ေတာ္ စိတ္ဝင္စား ဖို႕ ေကာင္းပါတယ္....)... ကို ဆက္ဖတ္ရန္

ဒီေဆးရုံႀကီးမွာ လာခြဲတဲ႕ လူနာ အမ်ားစုဟာ နယ္က လာၾကတာျဖစ္ပါတယ္... ႏွလံုး ေသြးေၾကာပိတ္ လူနာ အမ်ားစု ဟာ အသက္ႀကီးပိုင္း အိမ္ေထာင္ဦးစီး ေတြ ျဖစ္ပါတယ္ .. သားႀကီး သမီးႀကီး ေတြ နဲ႕ သူတို႕ မိန္းမ ေတြ က လာေရာက္ျပဳစုၾကပါတယ္....သတိထားမိတာ တခုေျပာရရင္ ႏွလံုးေသြးေၾကာ ပိတ္တဲ႕ အထဲမွာ မိန္းမ ေတြ တေယာက္မွ မေတြ႕မိပါဘူး..

လူနာအမ်ားစု ဟာ မေကာင္းမႈ႕ တခုခု (တခ်ဳိ႕ကလည္း ေကာင္းမႈ လို႕ ထင္ၾကတယ္) (အရက္ ... ေဆးလိပ္ ... ကြမ္းယာ .. မ်ား အလြန္အကၽြံ သံုးစြဲျခင္း.... အဆီအဆိမ္႕မ်ား အစားလြန္ျခင္း... ဝက္သား အဆီ မ်ား အစား မ်ားျခင္း... ေဒါသ... ေလာဘ .. ႀကီးျခင္း... စိတ္အလိုမက်ျခင္း... စိတ္ဖိအား မ်ားျခင္း ... ကိုယ္လက္ လႈပ္ရွားမႈ႕ နဲျခင္း) ဆိုတဲ႕ အားနဲခ်က္ တခုခု ရွိၾကသူတိုင္း ျဖစ္ၾကပါတယ္.... အဲဒီမွာ ... က်ေနာ္႕ ေဖေဖ ဟာ အေပၚက ေကာင္းမႈ႕ အဲ မေကာင္းမႈ႕ မ်ားကို တခုမွ မလုပ္ဘဲ...  ေန႕စဥ္ လမ္း မွန္မွန္ ေလွ်ာက္ခဲ႔ ရဲ႕သားနဲ႕  ႏွလံုး ေသြးေၾကာပိတ္ ေရာဂါ ရခဲ႔တာပါ....

ျမတ္စြာဘုရား လက္ထက္ က ျပည္တန္ဆာ တေယာက္အိမ္ နဲ႕ မနီးမေဝး က ေက်ာင္းသခၤမ္း မွာ ေနတဲ႕ ရေသ႔ႀကီး ရဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ လိုေပါ႔.... ျပည္တန္ဆာ က သူ႕အလုပ္သူ လုပ္ၿပီး နတ္ျပည္ ေရာက္ သြားေပမဲ႕.. ျပည္တန္ဆာ မေလး ကိုၾကည္႕ၿပီး ခံစားခ်က္ေတြ ျပင္းထန္ ေနတဲ႕ ရေသ႔ႀကီး ကေတာ႔ ငရဲျပည္ ေရာက္သြား သတဲ႕... အဲဒီ ဥပမာ လိုဘဲ... ခ်စ္ေဖေဖ ကလည္း လာသမွ် သတင္းဌာန ေပါင္းစံု က ထုတ္လႊင္႕ သမွ် သတင္းေတြ အတြက္ ခံစားခ်က္ ေတြ ျပင္းထန္ .. ေဒါသ ေတြ ေပါက္ကြဲ ၿပီး ေရာဂါ ရခဲ႔တာပါ.....  ေဖေဖ ေရ ဟိုဟာေတြ ( .... ) ကေတာ႔ စာဖတ္မပ်က္.. အရက္ေသာက္ မပ်က္ တဲ႕ .. ေဖေဖ ကေတာ႔ ႏွလံုးခြဲစိတ္ ရတဲ႕ ေ၀ဒနာ ကို ငရဲျပည္ ေရာက္သလို ခံစားရတဲ႕ အတြက္ ... ေနာက္မ်ား ဆို ေတာ္ရုံဘဲ ခံစားပါေတာ႔ လို႕...

အိမ္ေထာင္ဦးစီး ေယာက္က်ားမ်ားျဖစ္တဲ႕ အတြက္ သားသမီးမ်ား မိန္းမ မ်ား အေပၚမွာ ဗိုလ္ က် ၾကတာ ကိုလည္း ေတြ႕ရပါတယ္..... အသက္ အႏၱရာယ္ နဲ႕ နီး တဲ႕ ေရာဂါမ်ားနဲ႕ ခြဲစိတ္ ရေတာ႔မယ္ ဆိုေတာ႔ ပိုၿပီး ဆိုးလာပါတယ္.... ဆရာဝန္ မ်ား ေျပာစကား ကို မလႊဲသာလို႕ နားေထာင္ရေပမဲ႕ မိန္းမ နဲ႕ သားသမီး မ်ား က ဆင္ျခင္သင္႔ တာ ေတြ ေျပာၿပီ ဆိုရင္ေတာ႔ ေဒါသ တႀကီး နဲ႕ ျပန္ေျပာ တဲ႕ အျပင္ အဆို အေငါက္ ပါ ခံၾက ရပါတယ္....

အဲလို လူနာ မ်ားအတြက္ ခ်က္ျပဳတ္ရတာ သတိထားၿပီး ခ်က္ရပါတယ္.... တခ်ိဳ႕ လူနာ မ်ား ကေတာ႔ အျပင္ အစာအစား မ်ားကို ပိုႀကိဳက္တဲ႕ အတြက္ အျပင္စာမ်ားကို ဝယ္ခိုင္းၾကပါတယ္...  တခ်ဳိ႕ ကေတာ႔ အျပင္ က အစားအစာ ဆိုရင္ ဘာမွ မစားခ်င္ ဘဲ အိမ္က ခ်က္ တဲ႕ ထမင္း.. ဟင္း ကိုသာ  စား ၾက ပါတယ္ ... တခါတေလ... သူတို႕ မိန္းမ နဲ႕ သမီးေတြ ခ်က္တာ ကို စိတ္တိုင္း မက်ရင္ ေအာ္.. ေငါက္ ေနပါ ေသးတယ္...  က်ေနာ္႕ ေဖေဖ ကို ေက်းဇူးတင္ ဖို႕ ေကာင္းတာ တခု က ေတာ႔ သမီးႀကီး ခ်က္သမွ် ကို ၿမိန္ၿမိန္ လွ်က္လွ်က္ နဲ႕ ခ်က္ရတဲ႕ သူ အေမာေျပေအာင္ စားခဲ႔တဲ႕အတြက္ပါဘဲ ....

ေစ်းျပန္ခ်ိန္ ေရာက္ရင္ ေဆးရုံေပၚ က ခ်က္ျပဳတ္တဲ႕ ေနရာဟာ အလြန္ စိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္းပါ တယ္.... 

က်ေနာ္ တို႕ သြားတဲ႕ အခ်ိန္ က သရက္သီးေပၚခ်ိန္ မဟုတ္ေပမဲ႕လည္း ေစ်းထဲမွာ သရက္ကင္း တို႕စရာ မ်ား ကို ေပါေပါမ်ားမ်ား ေတြ႕ရပါတယ္... ၿမိဳ႕ႀကီး ေတြမွာ သရက္ကင္း ဆိုတာ ရာသီမေရြး စားလို႕ ရသြားၿပီ လို႕ ေျပာၾကပါတယ္.... အဲဒီ သရက္ကင္း ေလးေတြက ေစ်းေတာ႔ မေပါပါဘူး... ငါးရာဘိုး သံုးလံုး ပါတဲ႕... နဲနဲ ရက္ၾကာသြားတဲ႕ အသီးမ်ားဆိုရင္ေတာ႔ ခုႏွစ္လံုး ေလာက္ ဆို ငါးရာ ရပါတယ္... သရက္ကင္း အတို႕နဲ႕ ငံျပာရည္ခ်က္ .... ငါးေျခာက္ ခ်က္ တို႕ကို ေတာ္ေတာ္ စားၾကပါတယ္...

ေနာက္ၿပီး က်ေနာ္တို႕ အညာမွာ ရွားတဲ႔ ပုဇြန္ထုတ္ မ်ားကို လည္း လူနာရွင္ ေတြ အခ်က္မ်ားၾကတယ္... ေစ်းထဲမွာ ပုဇြန္ထုတ္မ်ားကို  ေပါေပါ မ်ားမ်ား  ေတြ႕ရေပမဲ႕ ေစ်းကေတာ႔ မႏၱေလး နဲ႕ သိပ္မကြာပါဘူး... အေကာင္ ေတြေတာ႔ နဲနဲ ပိုႀကီးတယ္...

ငါးဖယ္ အေကာင္ႀကီး မ်ား ကိုလည္း အပံုလိုက္ ေတြ႕ ရပါတယ္... မႏၱေလး မွာ ငါးဖယ္ အစစ္ စားခ်င္ရင္ ဘုရားႀကီး ေစ်း လိုမ်ဳိး ကို သြားမွ ရတယ္.. က်ေနာ္ တို႕ သြားေနၾက ေစ်းအေသးေလးမ်ား ကေတာ႔ ေနျမင္႔ ရင္ မျမင္ရေတာ႔ဘူး... က်ေနာ္ ကေတာ႔ အဲဒီ ငါးဖယ္ျခစ္ ကို ျပဳတ္ေၾကာ္ေလး လုပ္ၿပီး ေရွာက္ရြက္ အႏုေလး ေတြ မ်ားမ်ား ထဲ႕ ၿပီး မၾကာခဏ သုပ္တယ္... ေရွာက္ရြက္ က လဲ က်န္းမာေရး အတြက္ ေကာင္းတယ္.. ေဖေဖ လည္း ႀကိဳက္တယ္...

ရန္ကုန္ မွာ ေရွာက္ရြက္ေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ေပါ တာ ေတြ႕တယ္... ႏုထြတ္ၿပီး အစီး အႀကီးႀကီးေတြ ...  ေနာက္ၿပီး ... ေျပာင္းဖူး ... မႏၱေလး မွာေတာ႔ အဖူးလိုက္ ဘဲ ေရာင္းေပမဲ႕ အဲဒီေစ်းမွာေတာ႔ ေျပာင္းဖူး ႏုႏုမ်ားကို တခါထဲ အခြံခြာၿပီး ဒါးထက္ထက္ နဲ႕ လွီးၿပီး ႏို႕ဆီဘူး နဲ႕ ခ်ိန္ေရာင္းပါတယ္... က်ေနာ္႕ အတြက္ ေတာ႔ အရမ္း အဆင္ေျပတယ္.. ေဖေဖ က ေျပာင္းဖူး တအားႀကိဳက္ေတာ႔ အဆင္သင္႔ လွီးၿပီး သားေလး ေၾကာ္ လိုက္ရုံ ဘဲေလ.....

ၾကက္သား ကေတာ႔ လူနာရွင္ တိုင္း အတြက္ မပါမျဖစ္တဲ႕ ဟင္းတခြက္ဘဲ... ၾကက္သား စား မွ ခံႏိုင္ရည္ ရွိမယ္ ... အားရွိမယ္ ဆိုၿပီး ၾကက္သား မ်ားမ်ား ေကၽြးခိုင္းတယ္... အမဲသား တို႕ ဆိတ္သား တို႕လည္း စားခိုင္းတယ္... အမဲသားၾကလည္း မစားသူမ်ားတယ္... ဆိတ္သား ၾက ရန္ကုန္မွာ ေတာ္ေတာ္ရွား တယ္... ေနာက္ၿပီး ဆိတ္သား ႀကိဳက္တဲ႕ ေယာက္က်ား လည္း ရွားတယ္ ထင္တယ္... သိပ္ခ်က္တာ မေတြ႕ဘူး..... တခါေတာ႔ လူနာရွင္ တေယာက္ က ဆိတ္သား မွာ လို႕ ဝယ္ေပး ဖူးတယ္ .... သံပရာရည္ နဲ႕ နယ္ၿပီး တနာရီေလာက္ ႏွပ္ထားတယ္.... ၿပီးမွ ေရေဆး ၿပီး ခ်က္တာ ေတြ႕တယ္ .... က်ေနာ္ ျမည္း ၾကည္႕ ေတာ႔ အသား က ႏူးအိၿပီး အရသာ ရွိတယ္... အနံ လည္း မရွိ ေတာ႔ဘူး....

မႏၱေလး မွာ သိပ္စားေလ႔ မရွိတဲ႕ ငါးပိေရခ်ဳိ လည္း ခဏ..ခဏ က်ဳိၾကတယ္... လူနာမ်ား ထားတဲ႕ ေနရာ နဲ႕ ေဝးလို႕သာ ေတာ္ပါေတာ႔ တယ္... နီးေနရင္ေတာ႔ အနံအသက္ နဲ႕ တင္မလြယ္ပါဘူး... ေနာက္တခါ အညာ မွာ ေစ်းးႀကီးၿပီး .. လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ လည္း သိပ္မေတြ႕ လို႕ မစားျဖစ္ၾကတဲ႕ ပုဇြန္ခ်ဥ္ ေကာ႕ေကာ႔ ေလးမ်ားကိုလည္း ေၾကာ္စားၾကတယ္... ငါးေလးခ်ဥ္လတ္လတ္ေလးမ်ား ကိုလည္း ၾကက္သြန္ျဖဴ .. နီ .. ႏိုင္ျခင္္း.. နံနံပင္.. ေရွာက္ရြက္ ႏိုင္ျခင္း နဲ႕ အစိမ္း သုတ္စားၾကတာ ေတြ႕ပါတယ္...

ေန႕လည္ ထမင္းစားခ်ိန္ဆိုရင္ နီးစပ္ရာ လူနာရွင္အခ်င္းခ်င္း ... ကိုယ္႔ လူနာ လိမၼာေၾကာင္း... မလိမၼာ ေၾကာင္း ေျပာၿပီး ... ဟင္းေပါင္း စံု နဲ႕ ထမင္းစု စား ေန ၾကတာမ်ား ၾကည္႕တာနဲ႕  ဝင္ စားခ်င္စရာ... တခါတေလ ၾကျပန္ ေတာ႔လည္း ကိုယ္႕လူနာက အသဲအသန္ ျဖစ္ေန ... အိမ္မွာ က်န္ထားခဲ႔သူမ်ားရဲ႕ ေနာက္ေၾကာင္းမေအး စရာ သတင္း စကား မ်ားကို လည္း ၾကားၾကျပန္ေတာ႔...  ထမင္း.... ဟင္းမ်ားကို မစားႏိုင္တဲ႕ အတြက္ ဝက္စာပံုးထဲ ဝဲ ပစ္ ၾကတယ္...ခ်က္တဲ႕ ျပဳတ္တဲ႕ နားမွာလာထားတဲ႕ ဝက္စာပံုး ႏွစ္ပံုး ဟာ ဝဲ တာမ်ားလြန္းလို႕ ခဏေလး နဲ႕ ျပည္႕ သြားတာ မ်ားပါတယ္...

ေဆးရုံမွာ ခြဲစိတ္ဖို႕ လာၾကတဲ႕ လူတိုင္းဟာ တခ်ဳိ႕ တေလ က လြဲလို႕.......... စီးပြားေရး အဆင္မေျပ ၾက ပါဘူး... တခ်ဳိ႕ကလည္း ဒီလို ခြဲစိတ္ႏိုင္ဖို႕ အိမ္၊ေျမ မ်ား ေရာင္းလာၾကတယ္... တခ်ဳိ႕ကေတာ႔ တသက္လံုး ရွာထားသမွ် ထုတ္သံုးၾကရတယ္... ဒါေပမဲ႕ ကိုယ္ ခ်စ္တဲ႔သူမ်ား ေနေကာင္းေစဖို႕ နဲ႕ အမ်ား နဲ႕ အတူေနၿပီး ခ်က္ျပဳတ္စားၾကတာ ဆိုေတာ႔ မ်က္ႏွာမငယ္ ရေအာင္... သူမ်ားတန္းတူ ေနထိုင္ၾက ရပါတယ္... လူနာရွင္မ်ား အတြက္ အဲဒီ စရိတ္စက ေတြဟာ ေတာ္ေတာ္ မလြယ္တာေတြ႕ရပါတယ္....

ခ်က္တဲ႕ျပဳတ္တဲ႕ ေနရာမွာ လူနာရွင္ ဆယ္ဦးေလာက္ေတာ႔ ပံုမွန္ လာခ်က္ၾကတယ္... ခ်က္တဲ႕ အခါမွာ လွ်ပ္စစ္ အေၾကာ္အိုးလိုမ်ဳိး ကို ေတာ႔ အစပိုင္း ကေတာ႔ ခင္ရာမင္ရာ မွ်တသံုးၾကတယ္... ဒါေပမဲ႕ အခ်ိန္ နဲ႕ ေကၽြးေမြးရတဲ႕ ေဆးရုံေပၚ မွာ ကိုယ္႕လူနာ အတြက္ ကုိယ္ဦးစားေပးရမွာ ျဖစ္တဲ႕ အတြက္  ၾကာရွည္ ငွားသံုးဖို႕ မျဖစ္ ႏိုင္ပါဘူး... ေရေႏြးႀကိဳတဲ႕ အိုးမ်ဳိးဆိုလည္း ... တခ်ဳိ႕အိုးေလး ေတြက ဆူဖို႕ ၾကာတယ္.. တခ်ဳိ႕ အိုးေကာင္း ေတြ ၾကလည္း သံုးမိနစ္ေလာက္ နဲ႕ ပြက္ပြက္ဆူ တယ္ ေရေႏြးေတြလည္း အမ်ားႀကီး ဆန္႕တယ္ ဆိုေတာ႔ .. ပိုအဆင္ေျပပါတယ္... တရက္ ႏွစ္ရက္ အလုပ္မဟုတ္ ေတာ႔ သူမ်ားဆီက လည္း ေရရွည္ ငွား သံုးဖို႕ မေကာင္းေတာ႔ ဝယ္လိုက္ရတာ.... အိမ္ေထာင္ အသစ္ တခု ထူေထာင္ရတဲ႕ အတိုင္း ေငြကုန္ ၾကပါတယ္..


အစားအေသာက္ခ်က္ျပဳတ္ တဲ႕ ေနရာမွာလည္း လူနာေတြ ဟာ ခြဲစိတ္ရမဲ႕ အေနအထား ကို ေတြး ေၾကာက္တာ နဲ႕ မစားခ်င္ .. ေရာဂါ ဒဏ္ေၾကာင္႔ မစားရဲ  ဆိုေတာ႔ လူနာရွင္ ေတြက ဟိုဟာေလး ေကၽြးရင္ စားႏိုင္မလား.. ဒီဟာေလး ေကၽြးရင္ေတာ႔ စားမွာပါ ဆိုၿပီး အမ်ဳိးမ်ဳိးခ်က္ရေတာ႔... လူနာ စားတာ နဲနဲေပမဲ႕ ေငြ ေတာ႔ ကုန္ၾကပါတယ္... အဲဒီလို ကိုယ္႕လူနာ ကို အမ်ဳိးမ်ဳိးေကၽြးေမြး ျပဳစု ၾကတဲ႕ အခါမွာလည္း တေယာက္နဲ႕ တေယာက္ မတူညီၾကပါဘူး... တခ်ဳိ႕ သားသမီးမ်ားက မလႊဲသာ လို႕ လာေရာက္ျပဳစုၾကေပမဲ႕ စိတ္က အိမ္မွာ ေရာက္ေနၿပီး လူနာကို စိတ္ဝင္စားမႈ႕ နဲၾကပါတယ္... တခ်ဳိ႕ ကလည္း ပိုက္ဆံ ေပးထားတာ နဲ႕ တာဝန္ေက်ၿပီလို႕ ထင္ၾကပါတယ္... သားသမီး ရဲ႕ ျပဳစု ေစာင္႔ေရွာက္မႈ႕ ကို မခံရတဲ႕ မိဘ မ်ားဟာ သနားဘို႕ အလြန္ေကာင္းပါတယ္...



ေရာဂါ ကုသ တဲ႕ အခါမွာ လူနာရွင္မ်ားရဲ႕ ျပဳစုေစာင္႔ေရွာက္မႈ႕ က အေရးႀကီးပါတယ္... တာဝန္ရွိ တဲ႕ သူေတြက ေျပာဘဲေျပာႏိုင္တာပါ... လက္ေတြ႕ေကၽြးေမြး ေစာင္႔ေရွာက္ေန တဲ႕ သူေတြ က လူနာရွင္ေတြ ပါ... သူတို႕ မွာ အသိဥာဏ္ ရွိမွ လူနာ မွာ အဆင္ေျပပါတယ္... ခြဲစိတ္ထားတဲ႕ တခ်ဳိ႕လူနာ ေတြ ဟာ တျခားေရာဂါ ေတြလည္း ရွိေနတတ္ေတာ႔ မသင္႔ေတာ္တာေတြ ေကၽြးရင္ ပိုဆိုးလာပါတယ္... ေဆးရုံေပၚ မွာ ေနခဲ႔တဲ႕ အခ်ိန္ ေတြ ဟာ က်ေနာ္႕ အတြက္ ေတာ႔ ပ်င္းခ်ိန္မရသလို... အခ်ိန္တိုင္း စိတ္ဝင္စားစရာ ေတြ ရွိေန ပါ တယ္....

က်ေနာ္တို႕ နဲ႕ အတူတူ လူနာ အေဖႀကီး ကို ခ်က္ျပဳတ္ေကၽြးေမြး ေနတဲ႕ သမီးႀကီး တေယာက္ က ခြဲရက္ နီးလို႕ နယ္က လိုက္လာ တဲ႕ ေရာဂါသည္ အေမႀကီး ကို ေျပာဆိုသံ ေတြ ၾကားရျပန္ေတာ႔ လည္း  မၾကားဖူး တဲ႕ အေတြးအေခၚ အသစ္ ေတြ အတြက္ စဥ္းစားစရာေတြ ရျပန္ေရာ... အေမႀကီး က ဆီးခ်ဳိ .. ေသြးတိုး ေရာဂါ ေတြ ရွိတယ္... အဲဒီအတြက္ သူ႕သမီးက သင္႔ေတာ္တာေကၽြးတယ္... အေမႀကီး က မစား ႏိုင္ေတာ႔ ဝက္စာပံုးထဲ လာ လာ ဝဲ ပစ္တယ္... အေဖႀကီး က ခြဲစိတ္ရမယ္႕ ဆီးခ်ဳိေရာဂါသည္.. အသား ေတြ အမ်ားႀကီး ေကၽြးတယ္... မစားႏုိင္ဘူး.. အဲဒီေတာ႔ သူ႕ သမီး က အေမႀကီး ကို တေန႕ တမ်ဳိး မရုိး ရေအာင္... ေျပာေတာ႔တာဘဲ....

တခါေလာက္ နားေထာင္ၾကည္႕ရေအာင္... သားသမီး ဆယ္ေယာက္ က မိဘ ႏွစ္ေယာက္ကို မေကၽြးႏိုင္ ဘူး... မိဘ ႏွစ္ေယာက္က သားသမီး ဆယ္ေယာက္ ကို ေကၽြးႏိုင္တယ္ ဆိုတာ မွန္တယ္ တဲ႕... အေမ တို႕ မိဘ ေတြက သားသမီး ေကၽြးတာ ကို ေအးေအး မွ မစားၾကတာ... သားသမီး ေတြ က ေတာ႔ မိဘ က ထမင္းၾကမ္း နဲ႕ ပဲျပဳတ္ေကၽြးလည္း စားရတာဘဲ... ဟင္းမပါ ဘဲ ထမင္း ဘဲ ေကၽြးလည္း စားရတာဘဲ... သားသမီး မွာ အားကိုးစရာ မွ မရွိတာ...  မိဘ ေကၽြးသမွ် စားရေတာ႔တာေပါ႔... ကၽြန္မ တို႕ သားသမီး ေတြ ေကၽြးရတဲ႕ အလွည္႕ ၾက အေမ တို႕ က အဲလို ဂ်ီးမ်ား ေနရင္ ကၽြန္မ လည္း မေကၽြး ႏုိင္ ေတာ႔ ဘူးတဲ႕... သားသမီး ကို အငတ္ခံေကၽြး လာတဲ႕.. ဒုကၡဆင္းရဲ ခံၿပီး ေကၽြးေမြး လာတဲ႕ မိဘမ်ား ၾကား ရင္ေတာ႔ ရင္နာစရာ... အဲလို... အဲလို အေတြးအေခၚေလး ေတြ ကလည္း ေရႊစင္ဦး အတြက္ အပ်င္း ေျပ ေစပါတယ္...

ေဆးရုံေပၚ မွာ လူနာေတြ ကို ည ၁ဝ နာရီ ေဆးတိုက္ၿပီး ရင္ တေန႕တာ ...တာဝန္ မ်ား ၿပီးဆံုးသြား သလို .. လူနာ ျပဳစု သူေတြ အတြက္ စိတ္ေအးလက္ေအး အေနရဆံုး အခ်ိန္ေလးလည္း ျဖစ္ပါတယ္.. က်ေနာ္ နဲ႕ မျမသီ လည္း ညအိပ္ဖို႕ ေျမတိုက္ခန္း ထဲ ဆင္းၾကပါၿပီ... မအိပ္ခင္ေလး မွာ မျမသီ ရဲ႕ ခြဲစိတ္ၿပီးတဲ႕ လူနာ အကိုႀကီး အသံုးျပဳဖို႕ အတြက္ တစ္ရူးအပိုင္း ေလး ေတြ ကူေခါက္ေပးရင္ မျမသီ ေျပာတဲ႕ ေဆးရုံေပၚက ပံုျပင္မ်ား နဲ႕ မျမသီ ရဲ႕ ဘဝ အေၾကာင္းေလး ေတြ ကို နားေထာင္ရတာ လည္း  အပ်င္းေျပ ေစ ပါတယ္... ေဆးရုံေပၚမွာ အင္တာနက္ မသံုးျဖစ္.. စာအုပ္ မဖတ္ျဖစ္ေပမဲ႕... ေဆးရုံေပၚက ဘဝဇာတ္လမ္းမ်ား က ပိုၿပီး စိတ္ဝင္စား စရာ ေကာင္း ပါတယ္...

မျမသီ က ... ပုဂံ.. ေညာင္ဦး က နံမည္ႀကီး ဘုရားတဆူ နားမွာ souvenir  ဆိုင္ေလး တဆိုင္ ဖြင္႔ထား ပါတယ္ .. ဒီအခ်ိန္ဆို ႏိုင္ငံျခားသား ေတြ အလာအမ်ားဆံုး အခ်ိန္ဘဲ ... ကၽြန္မ ဆိုင္ေလး က ျပည္တြင္း က ဧည္႕သည္ ေတြကို ေရာင္းရ တာမဟုတ္ဘူး... ႏိုင္ငံျခားသားေတြ ဘဲ အဝယ္မ်ားတာ လို႔ ... ေျပာရင္း သူ႕ ဆိုင္ေလး နဲ႕ တဦးတည္း ေသာ သူ႕သမီး ေလး ကို လြမ္းေနတတ္သလို.. ေဆးရုံေပၚက ျပန္ရက္ မရွိေသးတဲ႕ သူ ဘဝ အတြက္ လည္း စိတ္ညစ္ ေနတတ္ပါတယ္...သူ႕ အကိုႀကီး က ျပဳစုမဲ႕ မိန္းမ ပါေပမဲ႕ ခ်က္ျပဳတ္ တာေတာ႔ မျမသီ က တာဝန္ယူရပါတယ္....


တခါတေလ ေတာ႔လည္း သူ႕စိတ္ထဲမွာ အၾကြားသန္ တယ္ လို႕ ထင္တဲ႕ လူနာရွင္ ေတြ နဲ႕ အေျပာ နဲ႕ အလုပ္ မညီတဲ႕ လူနာရွင္ ေတြ ရဲ႕ အေၾကာင္းကို ဟန္နဲ႕ ပန္နဲ႕ ေျပာျပတတ္သလို... သူ႕ အကိုႀကီး ေရာဂါခံစား ေနရတာကို သနား လို႕ ဆိုၿပီး တိတ္တိတ္ကေလး ငိုရင္ငိုေနတတ္ပါတယ္... မျမသီ ကို အားလံုး က ခင္မင္ ၾကပါတယ္... သူ တတ္ႏိုင္တာကို လူနာရွင္ တိုင္း အတြက္ ကူညီတတ္ၿပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ေနတတ္ လို႕  ျဖစ္ ပါတယ္....

က်ေနာ္ တို႕ ေျပာတဲ႕ အထဲမွာ ပါေလ႕မရွိတာ တခု ကေတာ႔ ေဆးရုံ ေပၚ မွာ ေသဆံုးသြားတဲ႕ ... လူနာ မ်ား အေၾကာင္း နဲ႕ ေဆးရုံေပၚက သရဲ ပံုျပင္မ်ားပါဘဲ... ႏွစ္ေယာက္ထဲ အိပ္ရတဲ႕ အထဲမွာ အဲဒါေတြ သာ သတိရ ေနရင္ အိပ္လို႕ ရမွာ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာ ႏွစ္ေယာက္စလံုး နားလည္ၾကေတာ႔ အလိုလို ေရွာင္ၾက ပါတယ္..


ေဖေဖ ခြဲစိတ္မဲ႕ ရက္က နီးလာပါတယ္... နယ္က ညီမ အငယ္ေရာက္လာပါတယ္... ညီမ က ေၾကာက္ တတ္သလို... ပရေလာကသား ေတြ ရဲ႕ ျဖစ္ရပ္ဆန္း ေတြ ကိုလည္း ယံုၾကည္ တယ္... အိပ္တဲ႕ ေနရာမွာ အင္အား တိုး လာေပမဲ႕... က်ေနာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ထဲ အိပ္တုန္းက ဘာသံမွ မၾကားရတဲ႕ ေနရာမွာ ... ညီမငယ္ လာအိပ္မွ ညသန္းေခါင္ မွာ အိုးေတြ ခြက္ေတြ ေဆးေၾကာသံ ၾကားရပါတယ္တဲ႕... တကယ္ေတာ႔ ညသန္းေခါင္ မွ အိုးခြက္ေဆးဖို႕ မေျပာနဲ႕ အဲဒီ အထပ္ကို ဘယ္သူမွေတာင္ ဆင္းေလ႕ မရွိပါဘူး... ခ်စ္ေမေမ ကလည္း ထပ္ဆင္႔ေထာက္ခံျပန္တယ္... ေန႕ခင္းဘက္ တခါတေလ သူလာနားတဲ႕ အခ်ိန္မွာ လည္း အဲလိုအသံၾကားလို႕ ထြက္ၾကည္႕ေတာ႔ ဘယ္သူမွ မရွိဘူး လို႕ အခိုင္အမာ ေျပာျပန္ တယ္... 

အဲလို ေမေမတို႕ ေျပာသံၾကားရျပန္ေတာ႔ လူနာရွင္ေယာက္က်ားတေယာက္က က်ေနာ္တို႕ အိပ္တဲ႕ ေျမေအာက္ခန္း မွာ သူနဲ႕ အတူ တျခား ေယာက္က်ားလူနာေစာင္႔ ေလးငါးေယာက္ ေလာက္ အရင္က တည အိပ္ဖူးတယ္လို႕ ေျပာတယ္... ညသန္းေခါင္ေလာက္မွာ ဆူဆူညံညံ အသံေတြၾကားလို႕ သူႏိုးလာေတာ႔ ခြဲစိတ္ခန္း ဝတ္စံုျဖဴ ေတြ ဝတ္ထားတဲ႕.. ကုလား.. တရုတ္.. အဂၤလိပ္.. ျမန္မာ...  လူမ်ဳိး ေပါင္းစံု (ညီလာခံမ်ား က်င္းပေနလားမွ မသိ) ကို ေတြ႕တယ္တဲ႕... သူ လန္႕ၿပီး ေအာ္မယ္အလုပ္မွာ သူ႕ရင္ဘတ္ေပၚ ကို တရုတ္ႀကီး က ခြတက္ၿပီး ဖိတားတယ္တဲ႕... သူ ေအာ္လို႕လည္း မရ.. ရုန္းလို႕လည္း မရ ျဖစ္ေနတဲ႕ အခ်ိန္ၾက မွ ဘုရားကိုသတိရၿပီး... ဘုရား..ဘုရား ရြတ္လိုက္မိမွ ျပန္ဆင္းၿပီး ေပ်ာက္ သြားတယ္ ေျပာတယ္... တရုတ္ႀကီး က ဘုရားေတာ႔ေၾကာက္သား....

ေရႊစင္ဦး ကေတာ႔ အဲလို ..... သရဲပံုျပင္ေတြ နားေထာင္ၿပီးတဲ႕ အခ်ိန္ၾကမွ... ငါအလွည္႕ၾကရင္ ေတာ႔ တရုတ္ႀကီး က ဘဲ တက္ခြမလား... ကုလားႀကီးလား... အဂၤလိပ္ႀကီးလား ဆိုတဲ႕ ေၾကာက္ေတြးေလး နဲ႕ အိပ္ရတာ ရင္တဖိုဖို နဲ႕ အိပ္လို႕ေတာ႔ ေကာင္းသား...

ဒီလို႕နဲ႕ ... ေစ်းသြားလိုက္... ခ်က္လိုက္ .. ေဖေဖ ကို ေကၽြးေမြးလိုက္... သရဲ ေၾကာက္လိုက္ ... နဲ႕  အခ်ိန္မ်ားစြာ ကို ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး မွ ခြဲစိတ္ ရမဲ႕ ရက္ က ေရာက္လာပါတယ္...

ဆက္ရန္
.

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

ေရႊစင္ဦး ၏ ေဆးရုံေပၚမွာ အပိုင္း (၃)

 ေဆးရုံေပၚမွာ (၁)
 ေဆးရုံေပၚမွာ (၂)


(အဲဒီေတာ႔မွ.. မျမသီ က .... တဟင္းဟင္း နဲ႕ အမေလး မအိပ္ၾကပါဘူး .. က်မ တို႕ ႏွစ္ေယာက္ဘဲ အိပ္ရမွာ... သူတို႕ က မအိပ္ရဲၾကဘူးတဲ႕... လူနာေဘးမွာ .... စႀကၤန္ မွာ ျဖစ္သလိုဘဲ အိပ္မယ္ ေျပာေနၾကတယ္... က်

မ ကေတာ႔ လူနာေဘး မွာလည္း အေစာင္႔ ရွိလို႕.. တေနကုန္လည္း ပင္ပန္း လို႕  ေအးေအး အိပ္ခ်င္တာ နဲ႕ မေရႊစင္ ကိုေစာင္႔ေနတာ .... မနက္ ၾကရင္လည္း အေစာႀကီး ထခ်က္ ရအုန္းမယ္ ေလ လို႕ ေျပာ ပါတယ္....

အမေလးဗ်ာ... ဒီေလာက္ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ၿပီး လူသူကင္းမဲ႕ ေနတဲ႕ ေအာက္ထပ္ တခုလံုးမွာ က်ေနာ္ တို႕ ႏွစ္ေယာက္ထဲပါလား...) ကို ဆက္ဖတ္ရန္..
 

သိရခက္တဲ႕ မျမသီ ရဲ႕ မ်က္ႏွာေပး ကို က်ေနာ္သေဘာေပါက္သြားပါတယ္.... ၾသ... ေတာ္ရုံ အသဲ မေကာင္း ဘဲနဲ႕ ဒီေလာက္လူသူကင္းမဲ႕ၿပီး တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ ေနတဲ႕ ေျမေအာက္ထပ္ထဲမွာ တေယာက္ ထဲ ဘယ္ေနရဲ မလည္း....

ေနရာစိမ္း တခုျဖစ္တဲ႕ အျပင္ ... ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကထဲက တည္ေဆာက္ထားတဲ႕ ေဆးရုံၾကီး တခုရဲ႕ လူနာ ထားတဲ႕ ေျမေအာက္ခန္း တခန္း (စဥ္းစားမိတာက... ဟိုတုန္းက ဆိုရင္ လူနာ မဟုတ္ဘဲ လူမနာ ေတြမ်ား ထားသလားလို႕... အသက္မရွိေတာ႔ရင္ လူမနာ ေလ..) ... ေလာေလာဆယ္ဆယ္ ေတာ႔ ေရႊစင္ဦး တို႕ကိုဘဲ ထားတာဆိုေတာ႔ ေနရေတာ႔မယ္... ဒီေန႕ည မွာဘဲ ႏွစ္ေယာက္ထဲ အိပ္ရ ေတာ႔မယ္... က်န္တဲ႕ လူနာေစာင္႔ မ်ား ကေတာ႔ မိုးခ်ဳပ္စ လူသူမကင္းမဲ႕ ခင္ကထဲက ယူစရာ ရွိတာယူၿပီး မိုးလည္း ခ်ဳပ္ေရာ တေယာက္မွေတာင္ ေယာင္လို႕ဆင္းမလာၾကေတာ႔ပါဘူး...

ခဏေနေတာ႔... ေရာက္တဲ႕ ေနရာေပါက္ မဲ႕ ေရႊစင္ဦးလည္း ... ဝါသနာ အရေပါက္ခ်င္လာျပန္ေရာ... အိမ္သာ ကလည္း နဲနဲေဝးပါတယ္...ေဆးထားတဲ႕ အခန္းေတြ ကို ျဖတ္ၿပီးမွ ေထာင္ခ်ဳိးေလးမွာ သီးသန္႕ တည္ရွိတာပါ... မျမသီ ကို အေဖာ္ေခၚရင္လည္း တေယာက္အေၾကာင္း တေယာက္  မသိခင္ဆိုေတာ႔ အားနာပါတယ္.... တေယာက္ထဲ ဘဲ  သြားေတာ႔မယ္ လို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္ၿပီး .. အမ ေရ အိမ္သာ သြား လိုက္ အုန္းမယ္ေနာ္ လို႕ ေျပာလိုက္ပါတယ္... သူလည္း တေယာက္ထဲ ေနရမွာ ေၾကာက္လို႕ လား မသိဘူး...... ဟုတ္ မေရႊစင္ က်မ လည္းသြားခ်င္ေနတာ.. လိုက္မယ္ေလ တဲ႕ ... (ေတာ္ပါေသးရဲ႕)

အိမ္သာ ေရာက္ေတာ႔ တေယာက္တခန္းဝင္ၾကပါတယ္... မျမသီ ေရ  ၾကာရင္ၾကာမွာ အခန္းကို ျပန္ ႏွင္႔ေလ လို႕ ေျပာလိုက္ပါတယ္... အို.. မေရႊစင္ ကလည္း က်မ ေစာင္႔ေနပါမယ္ တဲ႕... အိမ္သာ အခန္းျပင္ ကို ေတာင္ ထြက္မေစာင္႔ရဲ ဘူးနဲ႕ တူပါတယ္... က်ေနာ္ အိမ္သာ ထဲက ထြက္သံၾကားမွ ထြက္လာ ပါတယ္....

အခန္းျပန္ေရာက္ေတာ႔ ကိုယ္႔အိပ္ယာ ကိုယ္ခင္း ၾကပါတယ္.. မျမသီ ကေတာ႔ ျခင္ေထာင္ မပါလို႕ ျခင္ေဆးထြန္း အိပ္ပါတယ္... မဟာသတၱိရွင္ ေရႊစင္ဦး ကေတာ႔ ျခင္ေထာင္ ေထာင္တဲ႕ အျပင္ ေခါင္းရင္း က မွန္ျပတင္းေပါက္ မွာ မ်က္ႏွာသုတ္ ပဝါ တို႕ ပုဆိုးတို႕ နဲ႕ လံုျခံဳေအာင္ ထပ္ကာရပါတယ္... မျမင္အပ္ေသာ အရာ မ်ား ကို မွန္ျပတင္းက ေန မျမင္ ရေအာင္ပါ.... အခန္းက်ယ္ ႀကီး ရဲ႕ တံခါးမ ႏွစ္ခု ကို မျမသီ က အတြင္းကေန ေလာခ္ ခ် ပါတယ္... က်ေနာ္႔ စိတ္ထဲကေတာ႔ ... သရဲမ်ားဆိုရင္ေတာ႔ ဒီေလာ႔ခ္ ေလာက္ကေတာ႔ အေပ်ာ႔ေပါ႔ လို႕ စဥ္းစား မိပါတယ္...

ဘယ္ေလာက္ဘဲ ေၾကာက္ေၾကာက္ တေန႕ကုန္ ပင္ပန္းတဲ႕ ဒဏ္နဲ႕ အိပ္ေပ်ာ္သြားပါတယ္.. သရဲ တေစၦမ်ား ေဘးနားမွာ လာ က ရင္ေတာင္သိမွာ မဟုတ္ပါဘူး...

ဒီလိုနဲ႕ တည လြန္ေျမာက္ခဲ႔ျပန္ပါတယ္................

အခန္း (၃)

အစားအေသာက္ ေတြ ကို ကိုယ္ဘာသာ ခ်က္ရေတာ႔ မယ္ဆိုေတာ႔... ခ်က္ဖို႕ျပဳတ္ဖို႕ အိုးခြက္ ေတြ အားလံုး လိုလာပါတယ္.... က်ေနာ္ တို႕ မွာ ထမင္းအုိး ႏွစ္လံုးခ်က္ အေသးတလံုး..... ေရေႏြးၾကိဳတဲ႕ အိုး ... ဓါတ္ဗူး.. ပုဂံ.. ဇြန္း..ဒါး...  တို႕ဘဲ ပါတယ္... ဒါေပမဲ႕ ဟင္းခ်က္ရေတာ႔ မွာ ဆိုေတာ႔ အားလံုး လိုအပ္ တာေတြ ျပန္ ဝယ္ရပါတယ္..

အနီးဆံုး ေစ်းျဖစ္တဲ႕... မဂၤလာဒံု ေစ်းႀကီး ကို သြားပါတယ္... အေစာပိုင္း ကေတာ႔ တက္စီကားနဲ႕ သြားတယ္.. သိပ္မေဝးတဲ႕ အတြက္ တေထာင္ဘဲ ေပးရတယ္.... ေစ်းႀကီး က ေတာ္ေတာ္ႀကီးပါတယ္... လွ်ပ္စစ္ ဒယ္အုိး တလံုး ဝယ္ပါတယ္... သံုးေသာင္းက်ပ္ေပးရပါတယ္...  က်န္တဲ႕ တိုလီမုတ္စ ေလးေတြ ဝယ္ ပါတယ္...

ဟင္းခ်က္ဖို႕ အသားငါးတန္း သြားပါတယ္... ငါးေတြ ပုဇြန္ေတြ ေတာ္ေတာ္ေပါတာ ေတြ႕ပါတယ္... က်ေနာ္ တို႕ မႏၱေလး မွာ ေတြ႕ရ ခဲ တဲ႕ ငါးရံအူ မ်ားနဲ႕ ငါရံေခါင္းမ်ား ကို သီးသန္႕ ေရာင္းတာ ေတြ႕ ပါတယ္... အူဖတ္ ေတြက ႀကီးလည္း ၾကီး... လတ္ လည္း လတ္ တယ္ ... ေမေမ ထမင္း စားမေကာင္းဘူး ဆိုတဲ႕ အသံ ျပန္ၾကားတာနဲ႕ ငါးရံအူ ဝယ္ပါတယ္... ေစ်းသည္ ေတြ က ေသခ်ာ ကိုင္ ေပးတယ္.... ငါးရံ သည္းေျခ မ်ားကို နို႕ဆီခြက္ လြတ္ တခုနဲ႕ ေသခ်ာထည္႕ထားပါတယ္... ေရာဂါေပ်ာက္လို႕ လာဝယ္ၾကတယ္ လို႕ ေျပာတယ္... ဘာေရာဂါလည္း ေတာ႔ မသိပါဘူး....

ငါးသေလာက္ ဥ မ်ားကိုလည္း အပံုလိုက္ ေတြ႕ပါတယ္... ငါးရံအူ တို႕ ငါးသေလာက္ဥ တို႕ ဆိုတာ မႏၱေလး က က်ေနာ္ တို႕ ဝယ္ေနၾကေစ်းမ်ားမွာ အလြန္ မွ ေတြ႕ရခဲပါတယ္....

ခ်စ္ေဖေဖ ကေတာ႔ မနက္ အေစာစာ နဲ႕ ညေန စာကို ဆန္ျပဳတ္ဘဲ ေသာက္တာျဖစ္ၿပီး ထမင္း ကိုလည္း မနက္စာ တထပ္ ဘဲ စားပါတယ္.... ေနာက္ၿပီး ၾကက္သား ဝက္သား မ်ားကို မစားပါဘူး... အေၾကာင္း ျပခ်က္ ကေတာ႔ သြားၾကားညွပ္ လို႕ သြားမ်ား ပ်က္စီးလို႕ပါတဲ႕.... အဲလို... စားလာတာ ႏွစ္ေပါင္း ေတာ္ေတာ္ ၾကာပါၿပီ... 

မနက္ေစာေစာ ဆန္ျပဳတ္ စား တဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ ကေတာ႔ ... ျမတ္စြာဘုရား ေတာင္ ယာဂု ဘဲ စားတာ ယာဂု ဆိုတာ ဆန္ၿပဳတ္ ဘဲတဲ႕... အဲဒါဘဲ စားမယ္တဲ႕... ညေနစာ ဆန္ျပဳတ္စားရတဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ ကေတာ႔...  က်န္းမာေရး အတြက္ မစားေလ ေကာင္းေလ ဘဲ... ဆန္ျပဳတ္ ဆို ေတာ္ေရာေပါ႔တဲ႕...  အခု အားရွိေအာင္ လို႕ အသားစားရမယ္ ဆိုတာကို .... အသားမစားဖူး ဆိုေတာ႔ ခက္ျပန္ၿပီ....

က်ေနာ္တို႕ မိသားစု အားလံုး ဟာ ေဖေဖ႕ ကို မခြဲစိတ္ခင္မွာ ေတာ္ေတာ္ ဂရုစိုက္ရပါတယ္... ဆရာဝန္ မ်ား က... လူနာ ဟာ ေပါက္ကြဲခါနီး ဗံုးတလံုး ပါတဲ႕... ေသြးေၾကာပြင္႔ေနတာက ၁% ဘဲ ျဖစ္တဲ႕ အတြက္ ျဖစ္ပါတယ္...

ဗဟုသုတ အေန နဲ႕ ေျပာရရင္ အိမ္သာထိုင္ရင္ေတာင္ ဘိုထိုင္ (sitting type) နဲ႕ဘဲ သြားခိုင္းပါတယ္ ... ငုတ္တုတ္္ ထိုင္တာနဲ႕ မသြားခိုင္းပါဘူး... အဲလိုထိုင္တာမ်ားသြားရင္ ေပါင္မွာ ေသြးေၾကာႀကီး ေတြ ရွိတဲ႔ အတြက္ ျပန္ အထ မွာ ႏွလံုးကို ထိခိုက္ႏိုင္ပါတယ္... တခ်ဳိ႕ ေရာဂါ ရွိမွန္း မသိတဲ႕ သူေတြ ေတာင္ အိမ္သာ အထြက္ မွာ အတက္ခ္ရ ႏိုင္တဲ႕ အတြက္ လို႕ ေျပာပါတယ္... အိမ္သာ ေရခ်ဳိးခန္း ... ဘယ္သြားသြား တြန္းလွဲ နဲ႕ဘဲ သြားရပါတယ္.... က်ေနာ္ တို႕ အားလံုး လဲ ေဖေဖ နဲ႕ ဆန္႕က်င္႔ၿပီး သိပ္ မေျပာခ်င္ တဲ႕ အတြက္ စားစရာ လည္း သူစားခ်င္တာဘဲ လုပ္ေပးမယ္ ဆိုၿပီး ေန႕တိုင္း မနက္.. ည ဆန္ျပဳတ္ ျပဳတ္ ရပါတယ္......

ဆန္ျပဳတ္ က က်ေနာ္ အႀကိဳက္ဆံုး အစားအစာ ထဲမွာ ပါပါတယ္... ေစ်းထဲမွာ ဆန္ျပဳတ္ အတြက္ ၾကက္သား ဝယ္ရပါတယ္... ငရုပ္ေကာင္း.. တရုပ္နံနံ... ၾကက္သြန္မိတ္... ၾကက္သြန္ျဖဴေက်ာ္ ျပည္႕စံုေအာင္ ဝယ္ပါတယ္... ဆန္ကေတာ႔ ေဖေဖ ႀကိဳက္တဲ႕ ေပၚဆန္းေမႊး ေမႊးေမႊးေလး ဘဲ ဝယ္ပါတယ္... ေနာက္ပိုင္း ေတာ႔ ေမာင္ေလး က မီနီမတ္ကက္ ေတြက ေကာင္းမယ္ထင္တဲ႕ ဆန္ထုတ္ ေလး ေတြ ဝယ္လာပါတယ္.... ဆန္ျပဳတ္ နဲ႕ အတူ စားဖို႕ ငါးေၾကာ္ ကေတာ႔ ငါးသလဲထိုး ကၽြတ္ကၽြတ္ေၾကာ္... ငါးက်ီးေျခာက္ ကၽြတ္ကၽြတ္ေၾကာ္... လုပ္ေပးပါတယ္.... ေဆြမ်ဳိး ေတြ ကလည္း မျပတ္ ေၾကာ္ေပး ၾကပါတယ္.... ၾကက္ေပါင္းရည္ မ်ားလဲ လုပ္ေပးၾကပါတယ္...

ဆန္ျပဳတ္ ျပဳတ္တဲ႕ အခါ..... ၾကက္သား ကို ႏူးေအာင္ျပဳတ္ၿပီး ... ၾကက္အသားေတြ ကို ေၾကေနေအာင္ လုပ္ၿပီး မွ ႏုပ္ႏုပ္စင္း ထဲ႕ရပါတယ္.... ေနာက္ပိုင္း ေတာ႔ ငါး ကိုလည္း ေခ်ၿပီး ထဲ႕ပါတယ္....  ၾကက္ဥျပဳတ္ ကို လည္း ပါးပါးလွီးထဲ႕ ပါတယ္.... က်န္တဲ႕ အဆာပလာ ေတြ ထပ္ ထည္႕ လိုက္ေတာ႔ ဆန္ျပဳတ္ က တအားေမႊးၿပီး စားခ်င္စဖြယ္ ပါဘဲ... ဆန္ျပဳတ္ ကို အမ်ားႀကီး ျပဳတ္ပါတယ္... ေဘးနားက ဆန္ျပဳတ္ ေသာက္ခ်င္တဲ႕ လူနာေတြ ကို ဆန္ျပဳတ္ ဒါန ျပဳပါတယ္...

က်ေနာ္႕ ဆန္ျပဳတ္ ကို မွန္မွန္ေသာက္တဲ႕ လူနာ ေလးဦး ေလာက္ ရွိပါတယ္... ေဖေဖ တို႕ ေနာက္မွ ခြဲမဲ႕ လံုမၼနီ ေဆးရုံအုပ္ႀကီး ... ... မႏၱေလး က နံမည္ႀကီး မ်က္မွန္ဆိုင္ မွာ အလုပ္လုပ္သူ တေယာက္..... မျမသီ ရဲ႕ အကို (ေဖေဖ တို႕ အရင္ ခြဲၿပီး ခ်ဳပ္ရုိးမက်က္သူ) နဲ႕ က်န္တာေတာ႔ ခြဲဖို႕ ေစာင္႔ ေနတဲ႕ လူနာေစာင္႔ မပါဘဲ ... တကိုယ္ တည္း ခ်ီတက္ လာတဲ႕ အမ်ဳိးသမီး တစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္.... အဲဒီ အထဲက လူနာ ႏွစ္ေယာက္ ကေတာ႔ မရဏမင္း ကို အရႈံးမေပး ခ်င္ဘဲ အရႈံးေပးသြားပါတယ္... သူတို႕ အေၾကာင္းကိုလဲ ဆက္ၿပီး ေရးျပပါမယ္...

ေစ်းဝယ္တဲ႕ အေၾကာင္းျပန္ဆက္ရရင္.... ေဖေဖ႕ စားမဲ႕ ထမင္းတနပ္ အတြက္ ဟင္းေရြးခ်ယ္ရပါတယ္ .... ငါးတမ်ဳိးမ်ဳိး နဲ႕ အသီးအရြက္...  ပဲ .... ဓါတ္စာ အတြက္ ၾကြက္နားရြက္ အျဖဴအမဲ.... ေဖေဖ က ငါးကို မန္းက်ီးမွဲ႕ နဲ႕ ခ်က္တာ ႀကိဳက္ေတာ႔ မန္က်ီးမွဲ႕ လည္း ဝယ္ရပါတယ္... မဂၤလာဒံု ေစ်းႀကီး က ဝယ္လို႔ အင္မတန္ ေကာင္းတယ္...

မႏၱေလး မွာ ေစ်းဝယ္ရင္  အသား ငါးေတြ ကို တဆယ္သားေစ်း မေျပာၾကဘူး... အစိတ္သားေစ်းေျပာၿပီး အနည္း ဆံုး အစိတ္သား ဝယ္မွ အဆင္ေျပတယ္... ဒီမွာေတာ႔ အားလံုး ကို တဆယ္သား ေစ်းေျပာၿပီး တဆယ္သား လည္း ဝယ္လို႕ ရတယ္... က်ေနာ္ ကေတာ႔ ငါးေတြ ပုဇြန္ေတြ ေပါတာဘဲ သေဘာက် တယ္... 

ေဖေဖ႕ ကို ငွက္ေပ်ာသီး လည္း တေန႕ ႏွစ္လံုး ေလာက္ ပံုမွန္ေကၽြးတယ္... အဲဒီေစ်းမွာ ေဆးမစိမ္ တဲ႕ ေတာသည္ေလး ေတြ ေရာင္းတဲ႕ ငွက္ေပ်ာသီး ရင္႔ရင္႔ ႀကီး ေတြလည္း ဝယ္လို႕ အဆင္ေျပတယ္..... တျခား အသီးအႏွံေတြ ကလည္း လတ္ဆတ္ၿပီး ေစ်းခ်ဳိပါတယ္... ၾကက္ဥ ကလည္း အႀကီးႀကီး ေတြ ... လတ္လည္း လတ္ တယ္ .. အဲဒီဘက္မွာ ၾကက္ျခံေတြ ရွိတယ္ထင္တယ္... ေဆးရုံနားမွာေတာ႔ အလံုး ေသးတယ္... ေစ်းလည္း ပိုတယ္...

ေဖေဖ ကို လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ ေကၽြးခ်င္ တာေၾကာင္႔ ေစ်းကို ေန႕တိုင္း သြားတယ္... ... ေနာက္ေန႕ ေတြ က် ဘတ္စ္ကား နဲ႕သြားတယ္ ... ကားခ ၅ဝ က်ပ္ ေပးရတယ္... ဒါေပမဲ႕ ဝယ္ခ်င္ရာ ဝယ္ၿပီး အေလးႀကီး သယ္ၿပီး ကားဂိတ္ ေရာက္ေအာင္ ျပန္ သြားရတာ အဆင္မေျပပါဘူး... ေဆးရုံမွာ ေစ်းသြားရင္ တျခား မသြားႏိုင္ တဲ႕ သူေတြ .... ကူေဖာ္ေလာင္ဖက္ မရွိတဲ႕ သူေတြ မွာတာေတြပါ ဝယ္ေပး ရတယ္... ဝယ္ရတာ အမယ္ မ်ားတယ္... တခ်ဳိ႕ သူမ်ားကေတာ႔ ေစ်းသြားရင္ တျခားသူ ေတြကို မေျပာေတာ႔ဘူး.. သူမ်ားမွာတာေတြ  မသယ္ႏိုင္ေတာ႔ ... ကိုယ္ဖာသာ ဘဲ သြားၾကတယ္....

ဘတ္စ္ကား နဲ႕ အဲလို အေလးႀကီးသယ္ ရတာ အဆင္မေျပ တာ နဲ႕ ေနာက္ေန႕ေတြက် ဆိုင္ကယ္ တက္စီ ေလးနဲ႕ သြားတယ္.... ျပန္တယ္...  တခါငွား ရင္ ၅ဝဝ က်ပ္ ေပးရတယ္... ကိုယ္တိုင္ ဆိုင္ကယ္ စီးတတ္ေတာ႔ ... ဆိုင္ကယ္ ေမာင္းတဲ႕ သူ နဲ႕ ဆိုင္ကယ္ အမ်ဳိးအစား ကို ေသခ်ာ သတိထားၿပီး ေရြးရတယ္... ဆိုင္ကယ္ လည္း ေတာင္႔တင္း ခိုင္မာ မွ လူ ကလည္း သန္သန္မာမာ အရပ္ရွည္ရွည္ မွ ... တလြဲမေတြးၾက နဲ႕ေနာ္... ဆိုင္ကယ္ တခုခုျဖစ္ရင္ ေျခေထာက္နဲ႕ လွမ္းေထာက္ႏိုင္ေအာင္ အရပ္ရွည္ ရတယ္ေလ... ပုပုေလး သြားေရြးလို႕ ေျခေထာက္မေထာက္ႏိုင္ရင္ ကိုယ္ ဘဲ နာမွာ မဟုတ္လား...

ေဆးရုံ မွာ ထမင္းဟင္းခ်က္ဖို႕ မနက္၄နာရီေလာက္ ကထဲက ထရပါတယ္.... ထမင္းခ်က္တဲ႕ ေနရာမွာ မီးပလပ္ ဦး ရပါတယ္.... ေနာက္ေတာ႔ ေရႊစင္ဦး လည္း လည္ သြားပါတယ္ ... ခုတင္ေျခရင္း က ပလပ္ ကို ရေအာင္ လုပ္ထားပါတယ္... ကိုယ္႕  အတြက္ ေနရာ လည္း ေရာ႔ သြားတယ္...  ကိုယ္ ခ်က္ရတာ စိတ္ေအး လက္ေအး လည္းျဖစ္သြားတယ္....အားလံုး အဆင္ေျပ သြားပါတယ္..... လူနာ ေတြ မွာ မနက္ ၆နာရီ ေသာက္ရမဲ႕ ေဆး ပါ ပါတယ္.... အဲဒီေဆးမတိုက္ခင္ အစားအေသာက္ ေကၽြးထားရတာ ဆိုေတာ႔ ေလးနာရီ ေလာက္ ထ မွ အဆင္ေျပပါတယ္.... တခ်ဳိ႕ ကေတာ႔ ေရေႏြးတအုိး တည္ ခေနာ ဆန္ျပဳတ္ ေလး မာမီ ေခါက္ဆြဲေလး ... ေဖာက္ထဲ႕ ၾကက္ဥေလး ေဖာက္ထဲ႕ ၾကတယ္... 

ေရႊစင္ဦး လို ေပြလီ တဲ႕ ခ်က္ျပဳတ္သူ မ်ားအဖို႕ေတာ႔ လည္း ေတာ္ေတာ္ အခ်ိန္ေပး ရ ပါတယ္... ည ကထဲက ဆန္ေဆး.. ေရထဲ႕ ထား တေရးႏိုးရင္ ႏိုး ... မႏိုးလည္း ႏိုးတဲ႕ အခ်ိန္ ပလပ္တတ္ လိုက္တယ္...... ေရေႏြးတအိုး တည္ တယ္ ... ထမင္း က်က္ရင္ ဆန္ျပဳတ္ အတြက္ခြဲၿပီး ... ေၾကေအာင္ ဇြန္းေပါက္ေလး နဲ႕ ေခ်ရပါတယ္... ၿပီးမွ ေရေႏြးထဲ႕ ၿပီး ပြက္ေအာင္ .. ႏူးေအာင္ ျပန္တည္ ရပါတယ္... အရင္ရက္က ေၾကာ္ ထားတဲ႕ ငါးေၾကာ္ ကိုလည္း  ေပ်ာ႔ တယ္ထင္ရင္.... ကၽြပ္ေအာင္ ျပန္ေၾကာ္ ပါတယ္... အဲဒီေတာ႔..... အခ်ိန္ နဲနဲ ေပးရတယ္... ၾကက္ဥ ကလည္း မနက္အေစာစာအတြက္ အနဲဆံုး ၂လံုး ပါေအာင္ ေကၽြးရပါတယ္... ဆန္ျပဳတ္ တပန္းကန္ ခြဲေလာက္.... ငါးေၾကာ္.... အိုဗာတင္း နဲ႕ ေကာ္ဖီ ကို အမ်ားဆံုး ေကၽြး ျဖစ္ပါတယ္....

မနက္ေစာေစာ ထၿပီး ခ်က္ရတဲ႕ အခါမွာ ေစာေစာစီးစီး မွာ အိပ္ခ်င္မူးတူး ထလာၾကတာရယ္... ေနာက္ၿပီး လူနာ ေဆးတိုက္ ခ်ိန္ အမွီ ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး ေလး ေတြ ဘဲ ခ်က္ျပဳတ္ရတယ္ ဆိုေတာ႔ သိပ္ စကားမ်ားခ်ိန္ မရွိၾကသလို ... ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ဘဲ ခ်က္ျပဳတ္  ၿပီးသြားၾကတယ္...

ေန႕လည္ ေကၽြးရမဲ႕ တနပ္ကေတာ႔ ေစ်းက အျပန္... ေကာင္းႏိုးရာရာ ေလးေတြ ကို လူနာေတြ စားခ်င္ေအာင္ ခ်က္ရျပဳတ္ရ ပါတယ္... ေနရာအႏွံ က လာၾကတဲ႕ အတြက္ အရပ္ရပ္ က ခ်က္ျပဳတ္နည္း မ်ဳိးစံု အျပင္ ...  စိတ္ အမ်ဳိးမ်ဳိး... ဘဝ အမ်ဳိးမ်ဳိး ဆိုေတာ႔ သူတို႕ ခ်က္ပံုျပဳတ္ပံု နဲ႕ သူတို႕ ေျပာစကား ေတြဟာ  ေတာ္ေတာ္ စိတ္ဝင္စား ဖို႕ ေကာင္းပါတယ္....

ဆက္ရန္
.

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

ေရႊစင္ဦး ၏ ေဆးရုံေပၚမွာ အပိုင္း (၂)

 အပိုင္း (၁) ဖတ္ခ်င္လွ်င္ (ငါးရက္ေျမာက္ေန႕ မွာ ေတာ႔ ခ်စ္ေဖေဖ ကို ပထမဦးဆံုး ခြဲစိတ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္.) 

ဆက္ဖတ္ရန္

က်ေနာ္တို႕ မိသားစု အတြက္ အမွတ္တရ အျဖစ္ဆံုး ေန႕ တေန႕ ျဖစ္သလို က်ေနာ္႕ အတြက္ လည္း  စိတ္အလႈပ္ရွားဆံုး နဲ႕ ဘဝ မွာ ေမ႕မရတဲ႕  ေန႕တေန႕ လည္း ျဖစ္ခဲ႕ပါတယ္.... က်ေနာ္ ဟာ တခ်ဳိ႕ ကိစၥ ေတြ မွာ အစြန္း ေရာက္ တတ္ပါတယ္.... ေဗဒင္ ေမးၿပီး အလုပ္လုပ္တာမ်ဳိး ... ယၾတာ ေခ်တာမ်ဳိး... ကို မႀကိဳက္သလို.. လုပ္ လည္း မလုပ္ပါဘူး...  အတိတ္ တို႕ နိမိတ္ တို႕ ဆိုတာေတြ ကို လည္း အယံုအၾကည္ မရွိပါဘူး....

ေဖေဖ ခြဲစိတ္ခါနီး မွာ ေတာ႔ က်ေနာ္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေဖေဖ႕ ကို စိတ္ဓါတ္အင္အား လူအင္အား ရွိေအာင္ လုပ္ထား ေပးခဲ႔ သလို... တဖက္ က လဲ  ညီမ ျဖစ္တဲ႕ သူ က ... က်ေနာ္ ဘယ္လိုမွ မယံုၾကည္ တဲ႕.... ေဖေဖ အရပ္ကို ဝါးစိမ္း နဲ႕ တိုင္းၿပီး ျဖတ္ရမယ္.... ေျခသဲ.. လက္သဲ.. ဆံပင္.. အဝတ္ေဟာင္း ဘာညာ ေတြ ဝါးလံုး မွာ ပတ္ ၿပီး ... ေဖေဖ နဲ႕ အတူ သိပ္ရမယ္  ... ၿပီးမွ ေျမျမဳတ္ရမယ္ .... ဆိုတဲ႔ ယၾတာ ေခ်နည္း ကို  လုပ္ခ်င္တယ္ လို႕ ေျပာလာပါတယ္ ....  တခြန္း မွ မတားျမစ္မိဘဲ ၾကည္႕ ေနမိပါတယ္... (ေနာက္ေတာ႔လည္း... ေဖေဖ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္သြား မွာဆိုးလို႕ မလုပ္ျဖစ္ပါဘူး)

အဲလိုဘဲ ... ေဖေဖ ခြဲခါနီးတရက္မွာ ေဆးရုံေရာက္မွ က်ေနာ္႕ ကို ေဖေဖ ေပးထားတဲ႕ မီးျခစ္လွလွေလး က gas ကုန္သြား ပါတယ္... ကုန္သြားတာ မထူးဆန္းေပမဲ႕ ေဖေဖ ခြဲ မဲ႕ ရက္ ေရာက္ခါနီး မွ ကုန္သြား တဲ႕ အတြက္ ... အေတြး တခ်က္ လဲ ေပၚသြားပါတယ္... မီးစာကုန္ ဆီးခန္း ဆိုတဲ႕ အတိတ္ မ်ားလား ဆိုၿပီး ျဖစ္ပါတယ္.... ခြဲစိတ္ခ်ိန္မတိုင္ မီွ မီးျခစ္ကေလး ကို မရ ရေအာင္ gas သြား ထဲ႔ၿပီး .. မီးျခစ္ေလး မီးေတာက္ မွ က်ေနာ္ စိတ္ခ်မ္းသာ သြားပါတယ္....ကိုယ္ေရးႀကံဳရင္ သက္လံု မေကာင္းတဲ႕ ေရႊစင္ဦး အျဖစ္ သတ္မွတ္ မိပါတယ္...

တကယ္ေတာ႔ ႏွလံုးေရာဂါ ဆိုတာ ကို  က်ေနာ္ စာအုပ္ေတြ ထဲ မွာ သာ ပိုရင္းႏွီး ပါတယ္... အျပင္ မွာ ေတာ႔ အရင္း အခ်ာ ေတြထဲမွာ မရွိပါဘူး.... ဒါေပမဲ႕ ေဖေဖ ေဆးရုံ တက္ေတာ႔မွ ႏွလံုး ေရာဂါဆိုတာ ေၾကာက္စရာ ေကာင္းတယ္.. အခုအေကာင္းႀကီး ေပမဲ႕ ခဏေန ေဖာက္ခ်င္ေဖာက္ၿပီး ေသသြားတာေတြ အမ်ားႀကီး ျမင္ရပါတယ္... အထူးသျဖင္႔ မႏၱေလး ေဆးရုံႀကီး မွာ ေဖေဖ ၂ပတ္ တက္ေနတုန္း က ပိုဆိုး ပါတယ္...

က်ေနာ္႕ စိတ္ထဲမွာ မွတ္မွတ္ရရ ျဖစ္စရာေတြ လည္း အမ်ားႀကီး ေတြ႕ပါတယ္ ..... ေဖေဖ႔ ေဘးကုတင္ က အစၥလမ္ ဘာသာဝင္ ျမန္မာမြတ္ဆလင္ အဖိုးႀကီး ဆိုရင္ အင္မတန္ ရိုးသားၿပီး အရွက္ အေၾကာက္ အလြန္ႀကီးပါတယ္ .... ႏွလံုး ေရာဂါ နဲ႕ ေက်ာက္ကပ္ ေရာဂါ တြဲျဖစ္ေနတာ... သိပ္ဆိုးေနလို႕ ႏွလံုး ေဆာင္ ေရာက္လာတာပါ.... အသက္ ရွစ္ဆယ္ေက်ာ္ ပါၿပီ.....

သားေတြ က မအား လို႕ သမီး အိမ္ေထာင္သည္ ေတြ က လူနာေစာင္႔ ပါတယ္... ဘယ္လိုမွ ဆီး.. ဝမ္း မသြားပါဘူး.. ရွက္ေနတာပါ... သူ႕ သမီး ေတြ ဘယ္လိုေျပာေျပာ အစား မစားသလို ... သတ္မွတ္ထား တဲ႕ ေရ ကိုလည္း မေသာက္ပါဘူး.. ဆီး..ဝမ္း သြားရမွာ စိုးလို႕ ပါတဲ႕...

ႏွလံုးေဆးရုံႀကီး မွာ ပိုက္ဆံခန္း သံုးေလးခန္း ရွိတယ္ ထင္ပါတယ္.. ဒါေပမဲ႕ အဲဒီမွာ တက္ရဖို႕က မလြယ္ပါဘူး ... အဓိက က အခန္း နည္း ေနၿပီး .. အဲဒီအခန္း မွာ ေနခ်င္တဲ႕သူေတြ မ်ားေနတာပါဘဲ.. ... ႏွလံုးေရာဂါ ဆိုတာလည္း ေဆးရုံတက္ၿပီ ဆိုရင္ အၾကာႀကီးတက္ရတာ မ်ဳိးဆိုေတာ႔ ပိုဆိုးပါတယ္... အခန္း ရဖို႕ မလြယ္ပါဘူး....

အခု ေဖေဖ တို႕ ေနရတာကေတာ႔ ေဟာလ္ခန္းႀကီးထဲမွာပါ...ေယာက္က်ားသပ္သပ္.. မိန္းမ သပ္သပ္.. ဒါေပမဲ႕ .. လူနာေစာင္႔ ေတြ က ေယာက္က်ားခန္း မွာ လည္း မိန္းမ ေတြ ... မိန္းမ ခန္းမွာ လည္း မိန္းမ ေတြ ပါဘဲ (ေဆးရုံ ဟာ မိန္းမမ်ား ႀကီးစိုးေသာ ေနရာျဖစ္ေနပါတယ္) ... သမီး ေတြနဲ႕ မိန္းမ လူနာေစာင္႔ ေတြ ရွိတယ္ ဆိုေတာ႔ အဖိုးႀကီး က ရွက္တယ္ ထင္ပါတယ္ .... သူ႕ သမီးေတြ က သူ ဝမ္းသြားခ်င္ရင္ အလုပ္သမား ေကာင္ေလး ကို ေခၚေပးရပါတယ္... အိပ္ယာ နားမွာဘဲ  လိုက္ကာ ကာေပးထား ပါတယ္... အဲဒီမွာ ခံုေလး နဲ႕ ထိုင္သြားေပါ႔ .. အဲဒါလည္း အဖိုးႀကီး က မသြားရဲ ပါဘူး ... ႏွစ္ခါ သံုးခါ ေလာက္ အလုပ္သမားေလး  ေခၚၿပီး မွ တခါ ေလာက္ သြား ပါတယ္.... 

သူ႕ပုဆိုး သူ မဝတ္ႏိုင္ ပါဘူး...  သမီး ေတြ ဝတ္ေပးတာလည္း မခံပါဘူး.. ခုန အလုပ္သမားေလး ေခၚ ဝတ္ခိုင္း ပါတယ္..... တေန႕ေတာ႔ သူ သက္သာေနတဲ႕ အတြက္ သူ႕သမီး နဲ႕ က်ေနာ္ .. စကားစၿမည္ ေျပာေနပါတယ္.. သူ႕သမီး က သူတို႕ ေမာင္ႏွမ ၈ေယာက္ ရွိတယ္... ေယာက္က်ား ငါးေယာက္ မိန္းမ သံုးေယာက္ လို႕ ေျပာတယ္... အဲလို ေျပာတာကို အေဖႀကီး က ၾကားသြားတယ္.. သူ႕ သမီး ကို လွမ္း ေငါက္ပါတယ္... သမီး သံုးေယာက္ လို႕ ေျပာရတယ္ လို႕ ေျပာပါတယ္... 

တေန႕ ေတာ႔ ေဖေဖ က သူ႕ ကို ႏွလံုးေသြးေၾကာ က်ဥ္း .. ပိတ္ တဲ႕ ေရာဂါ ေတြ နဲ႕ တည္႕တယ္ လို႕ ေျပာၾက တဲ႕ ဓါတ္စာ .. ၾကြက္နားရြက္မႈိ... (ၾကာဇံဟင္း ထဲ ထည္႕ တဲ႕ ေက်ာက္ပြင္႔ အမဲ) ကို စားခိုင္း ပါတယ္... သူတို႕ ဘာသာ က စားခြင္႔ မေပးဖူးလို႕ ေျပာပါတယ္... သူ႕ စိတ္ထဲမွာ တကယ္ ၾကြက္ရဲ႕ နားရြက္ လို႕ ထင္သြားတယ္ ထင္ပါတယ္.....

က်ေနာ္ လည္း သူေျပာသလို ၾကြက္ရဲ႕ နားရြက္သာ ဓါတ္စာ ေကြ်းရရင္... တို႕ေတာ႔ မလြယ္ဘူး... လို႕ ... က်ေနာ္တို႕ က ေဖေဖ ကို အဲဒီအခ်ိန္ မွာ မနက္စာ ညစာ ၾကြက္နားရြက္ အျဖဴ အမဲ ... ေတာက္ေလွ်ာက္ထည္႕ေကၽြး ေနလို႕ ျဖစ္ပါတယ္.... အဲဒီ အဖိုးႀကီး လည္း မၾကာခင္ မွာ ဘဲ ေဆးရုံက ဆင္းသြားပါတယ္..  ေဆးရုံမွာဆက္ၿပီး  မကုသခ်င္ေတာ႔ တဲ႕ အတြက္ ေသလဲ အိမ္မွာ ဘဲ အေသခံမယ္ ဆိုၿပီး... ဆင္းသြားတဲ႕ ပံုပါဘဲ....

ေနာက္တေယာက္ က မွတ္မွတ္ရရ က်ေနာ္႕ ေဖေဖ လိုဘဲ ေသြးေၾကာက်ဥ္း ေနတာ ကို ကိုယ္တိုင္ ေတာင္ မသိဘဲ ရုတ္တရက္ အတက္ခ္ ရသြားတဲ႕ အထိ ဆိုးသြားတဲ႕ ေဆးရုံႀကီးတရုံ က ဆရာဝန္ႀကီး တေယာက္ ပါ ... သတိလစ္ သြားေလာက္ေအာင္ ထိေတာ႔ အတက္ခ္ မရပါဘူး ... ရင္ဘတ္ေအာင္႔ၿပီး လဲ သြားတဲ႕ အဆင္႔ထိ ဘဲ ထင္ပါတယ္ ..... ဆရာဝန္ႀကီး ကိုယ္တိုင္ .. ေရာဂါ ဆိုး ရဲ႕ ရုတ္တရက္ တိုက္ခိုက္ ျခင္း ကို ခံလိုက္ ရတာပါ... သူ႕ အမ်ဳိးသမီး ကလည္း ဆရာဝန္မႀကီး ဘဲဆိုေတာ႔ ... ျဖစ္ျဖစ္ ျခင္း ဘဲ လူနာတင္ ကား နဲ႕ ထမ္းစင္ နဲ႕ ေရာက္လာပါတယ္....

အဲဒီ ဆရာဝန္ႀကီး ကလည္း အေျခအေနဆိုးပါတယ္... သူ႕မိန္းမ ဆရာဝန္မႀကီး ရဲ႕ စိတ္မခ် ရေသးဖူး .. ငါးဆယ္ ရာခိုင္ႏႈန္း ဘဲ ဆိုတဲ႕ အသံေတြ ကို ႏွစ္ရက္ေလာက္ ၾကားေနရပါတယ္... ဆရာဝန္ႀကီး ေရာဂါ ပိုဆိုး သြားတဲ႕ အေၾကာင္း ကေတာ႔ ဆရာဝန္ႀကီး တို႕ မိသားစု ကိုးကြယ္တဲ႕ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး ကိုယ္တိုင္ ၾကြလာၿပီး လူနာ ကို အားေပး တဲ႕ အခ်ိန္မွာ ဆရာဝန္ႀကီး ရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ သူ ကိုယ္႔ သူ မရႏိုင္ေတာ႔ ဖူး ထင္လို႕ ဘဝကူး ေကာင္းေအာင္ မ်ားၾကြ လာတာလား လို႕ ရုပ္ရွင္ ထဲကလို မ်ား ထင္သြားလား မသိပါဘူး... ဘုန္းႀကီး ၾကြလာအၿပီး မွာ ပိုၿပီး စိတ္ေလွ်ာ႕သြားတယ္လို႕ ေျပာၾက ပါတယ္....ဒါလည္း ျမန္မာ လူမ်ဳိး ဗုဒၶဘာသာဝင္ ေတြ အတြက္ သတိထားစရာ တခုပါဘဲ....

ေနာက္ေတာ႔ ... ဆရာဝန္ႀကီး လည္း ျပန္သက္သာ လာပါတယ္... သူ႕ကိုေတာ႔ ႏိုင္ငံျခား မွာ သြားခြဲဖို႕ အႀကံ ေပးတယ္ လို႕ ေျပာပါတယ္... ဘာဆက္လုပ္ၾက လဲ ဆိုတာ က်ေနာ္ မသိေတာ႔ပါဘူး..... သူလဲ ေဖေဖ လိုဘဲ ေသြးေၾကာ၂ေၾကာ လံုးဝ ပိတ္သြားတယ္... ဘိုင္ပတ္စ္ လုပ္ရမယ္ေျပာပါတယ္.........

မႏၱေလး ႏွလံုးေဆးရုံႀကီး မွာ အေတြ႕မ်ားတာ တခု က ႏွလံုးေရာဂါ နဲ႕ အျပင္ေဆးရုံေတြ မွာ တက္ေရာက္ ကုသ ေနၿပီး ....အဲဒီ ေဆးရုံ ေတြမွာ ကု လို႕ မႏိုင္တဲ႕ ... ေရာဂါ သည္း တဲ႕ အခ်ိန္ၾကမွ.. ေဆးရုံႀကီး ကို လာပို႕ ၾကတာေတြ ျဖစ္ပါတယ္.... ခ်မ္းသာပံု ရတဲ႕ လူမ်ဳိးျခား မ်ား အမ်ားစု ျဖစ္ပါတယ္...က်ေနာ္ ေတြ႕ တဲ႕ ထဲက ႏွစ္ေယာက္ ေလာက္ကေတာ႔ ဆံုးသြားၾကပါတယ္..........

ေနာက္ၿပီး .... အရင္က ေဆးရုံႀကီး ေပၚ က်ေနာ္ ျမင္ထားတဲ႕ အျမင္ေတြ ဟာ ေဖေဖ ေဆးရုံတက္မွ ဘဲ ေတာ္ေတာ္ ေျပာင္းလဲ သြားပါတယ္... ေဆးရုံႀကီး မွာ .....  ႀကံဳေတြ႕ ခံစား ... ရတာေတြ ကို  နဲနဲေလာက္ ေျပာျပ ခ်င္ ပါတယ္....

ႏွလံုးေဆးရုံႀကီး မွာ လူနာ အတြက္ လိုအပ္ တဲ႕ ေဆးအားလံုး ကို ဝယ္ခိုင္း ပါတယ္  ...... ေဆးရုံ တက္မယ္ ဆိုကထဲက ရွိသမွ် ေရာင္းခ်.. ေပါင္ႏွံ.. ေခ်းငွား ၿပီး လာၾကတယ္ ထင္ပါတယ္... ေဆး ဝယ္ခိုင္းရင္ ဝယ္ၾကပါတယ္.. မဝယ္ႏိုင္ရင္ ေတာ႔ ဘယ္လို စီစဥ္ ေပးလည္း မသိပါဘူး...

တကယ္ေတာ႔ ေဆးရုံႀကီး မွာ လူနာရွင္ က ေဆးဝယ္ေပးရတယ္ ... ေနရာထုိင္ခင္း နဲ႕ ပညာ ကို ေဆးရုံ က အလကား စိုက္ေပး ပါတယ္ ..... တန္ဖိုးျခင္း တြက္ရင္ .. ပညာတန္ဖိုး က မျဖတ္ႏိုင္ပါဘူး..   (ႏိုင္ငံေတာ္ က သာ ေဆးဘိုး စိုက္ေပးလိုက္ရင္ အားလံုး အဆင္ေျပသြားမယ္ ထင္ပါတယ္...)

က်ေနာ္ တို႕ ဝယ္ေပးတဲ႕  ေဆးေတြ ကို အခ်ိန္ နဲ႕ ေဆး တြဲၿပီး .. တာဝန္က် နပ္စ္ မေလး ေတြ က ေဆးေသာက္ခ်ိန္ ပါ တြဲထားတဲ႕ ပလပ္စတစ္ အဖံုးအပိတ္ ပါတဲ႕ ေဆးထဲ႕ တဲ႕ ဗူးရွည္ေလး ထဲကို ေန႕စဥ္ လာထဲ႕ ေပးပါတယ္ ... သိပ္အဆင္ေျပပါတယ္... အဲေလာက္ မ်ားေနတဲ႕ ေဆးေတြ ကို .... ကိုယ္ ဘာသာ တိုက္ ရရင္ေတာ႔ ...  လူနာ မ်ားဟာ ေရာဂါေၾကာင္႔ မေသ ... ေဆးမွားလို႕ ေသႏိုင္ပါ တယ္....

မနက္တိုင္း အီးစီးဂ်ီ ရိုက္တယ္ (ငါးရာက်ပ္ ေပးရပါတယ္... အျပင္ထက္ အမ်ားႀကီး သက္သာပါ တယ္) .. ေသြးေပါင္ခ်ိန္ နဲ႕ ႏွလံုးခုန္ႏႈန္း ကို တေန႕ ေလးခါ ေလာက္ တိုင္းတယ္... စားေသာက္ တဲ႕ အစားအစာ နဲ႕ ဆီး ... ဝမ္း သြားတာ ကို ေန႕စဥ္ မွတ္တမ္း ယူပါတယ္... ေရ အဝင္ အထြက္ ကို ေသခ်ာ ၾကည္႕ၿပီး ... ေရ  ေသာက္ဖို႕... အေလွ်ာ႕အတင္း လုပ္ေပး ပါတယ္...

ဆရာဝန္ႀကီး နဲ႕ လက္ေထာက္ဆရာဝန္မ်ား ေန႕စဥ္ ကုတင္တိုင္း ကို လွည္႕လည္ ၾကည္႕ရႈ႕ပါတယ္..... အဲဒီအခ်ိန္မွာ ... လိုအပ္တာမ်ား ဆက္လက္ ညႊန္ၾကား ပါတယ္.... ညပိုင္းမွာ ဂ်ဴတီက်တဲ႕ ဆရာဝန္မ်ား နဲ႕ ဆရာမ မ်ား တခါလွည္႕ ၾကည္႕ပါတယ္... ဘယ္အခ်ိန္မွာ ဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ အေရးႀကီး ရင္ ႀကီးသလို ဆရာဝန္မ်ား ဆရာမမ်ားကို သြားေခၚရင္ လိုက္လာၿပီး ကုသေပး ၾကတာကို ေတြ႕ပါတယ္... 

အျပင္ေဆးရုံမ်ားမွာေတာ႔ ကိုယ္႔ ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္အခန္းေလး ထဲမွာ ေရခ်ဳိးခန္း... အိမ္သာ ... အဲယားကြန္း တယ္လီေဗးရွင္း...  တယ္လီဖုန္း နဲ႕ ေနရပါတယ္... ဒါေပမဲ႕.. ဆရာဝန္ တေယာက္ လာၾကည္႕ရင္ လာၾကည္႕ခ ေပးရပါတယ္... ကိုယ္ အပ္ထား တဲ႕ ဆရာဝန္ႀကီးရဲ႕ ညႊန္ၾကားခ်က္ မပါဘဲ ဘာတခုမွ လူနာ ကို ကုသမႈ႕ မေပးႏိုင္ပါဘူး... ေပးရတဲ႕ ပိုက္ဆံ ကေတာ႔ ေဆးရုံႀကီး  မွာ ကုန္တဲ႕ စရိတ္ထက္ အဆေပါင္း မ်ားစြာ ကုန္က်ပါတယ္.... ဒါေတြဟာ..... ေရာဂါမ်ဳိးစံု နဲ႕ အျပင္ေဆးရုံ မွာ တက္ဘူးတဲ႕ ေဆြမ်ဳိးမ်ား မိတ္ေဆြ မ်ား ရဲ႕ ေျပာစကား နဲ႕ ႏႈိင္းယွဥ္ၿပီး ေျပာျပျခင္း သာ ျဖစ္ပါတယ္... 

တခါကေတာ႔ အျပင္ေဆးရုံ  မွာ က်ေနာ္႕ ေမြးစားသားေလး ကို သူ႕ အေမ က ဗိုက္ခြဲ ေမြးပါတယ္... ေမြးခန္း က အထြက္ မွာ ပိုက္ဆံ ရွင္းတဲ႕ ေဘာက္ခ်ာ ျပခိုင္းပါတယ္... က်ေနာ္ တို႕ က မရွင္းရေသးဘူး.. ေငြသြားယူ ေနလို႕ပါလို႕ ေျပာေတာ႔ ကေလး ကို မေပးလိုက္ပါဘူး... အေမ ကိုဘဲ အခန္းထဲ ပို႕ ခိုင္းပါတယ္... ေငြရွင္း ၿပီးမွ ကေလး ကို လာပို႕ပါတယ္ .. (ေငြ ေၾကာင္႔လား တျခားအေၾကာင္း ေၾကာင္႔ လား က်ေနာ္ မသိပါ)...

ေနာက္... အျပင္ေဆးရုံ တခ်ဳိ႕မွာေတာ႔ ေဆးရုံ စ တက္တက္ျခင္း ႏြမ္းပါးတဲ႕ ပံုမ်ဳိးေတြ႕ရင္ ေငြတတ္ႏိုင္ လား လို႕ ေကာင္တာ က အရင္ေမးၿပီး ... စေပၚ သေဘာမ်ဳိး ေပးထားရပါတယ္ .. တခ်ဳိ႕ ဆက္လက္ၿပီး ေငြ မတတ္ႏိုင္ ေတာ႔တဲ႕ လူနာမ်ဳိး က ထြက္ေျပးသြားၾက တဲ႕ အတြက္ လို႕ ေျပာပါတယ္... ဒါေပမဲ႕ ေနမေကာင္း တဲ႕ လူနာ ေရွ႕ မွာ အဲလို ေမးတာမ်ဳိးဟာ ယဥ္ေက်းမႈ႕ လံုးဝ မရွိဘူး လို႕ ထင္ပါတယ္...

အျပင္ေဆးရုံ မွာ လာတက္မွ ေတာ႔ ေငြ ကုန္မယ္ ဆိုတာ တက္သူတိုင္း သိမယ္ထင္ပါတယ္... တခါေတာ႔ နယ္က လာတဲ႕ လူနာ တေယာက္ ကို အဲလို ေမးဖူးတယ္.. လူနာ က ျခင္းဖြင္႔ျပလိုက္လို႕ သူ႕ အိမ္သား ေတြကို ေျပာတယ္... ျခင္း ရဲ႕ အေပၚရံ အဝတ္ေတြ ေအာက္မွာ ရွိတဲ႕ ေထာင္တန္ အစီးလိုက္ေတြ ကို ျမင္မွ ေကာင္တာ က ပါးစပ္ပိတ္သြားတယ္ လို႕ ေျပာတယ္....

အျပင္ေဆးရုံ မွာ တက္ရင္ ကုန္က်စရိတ္ ကေတာ႔ အလြန္႕အလြန္ မ်ားပါသည္လို႕ ဘဲ ေျပာ ပါရေစ... ေဆး က စၿပီး အျပင္ထက္ ပို တင္ထားပါတယ္... အဲလို အျပင္ေဆးရုံ ေတြ အေၾကာင္း ၾကား သိထား တဲ႕ အျပင္ ျပည္သူေဆးရုံႀကီး အေၾကာင္းလည္း အမ်ားႀကီး ဖတ္ထား ၾကားထားပါတယ္....

က်ေနာ္႔ မွာ ေဖေဖ ေဆးရုံတက္ေတာ႔ ေဖေဖ႕ အတြက္ စိတ္ပူတာ အျပင္... ေဆးရုံ မွ ဝန္ထမ္း မ်ား ကို လည္း ဘေလာဂ္ဂါ တေယာက္ အေနနဲ႕ (အဲ...တာဝန္ အရ) ေစာင္႔ၾကည္႕ ေန တာ ဆိုေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ အလုပ္ မ်ားပါတယ္......ဒါက ကိုယ္႕ေတြ႕ ဆိုေတာ႔ ပိုေသခ်ာ တာေပါ႔ေနာ္... မႏၱေလးေဆးရုံမွာ... ေနရတဲ႕ ရက္က ၁၄ ရက္ ႏွစ္ပတ္ၾကာပါတယ္.... ည ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား နဲ႕ ေန႕ပိုင္း မွာ အခ်ိန္ျပည္႕ နီးပါး ေဆးရုံမွာ ရွိပါတယ္...

ေအာက္ေျခ ဝန္ထမ္း မ်ားကစၿပီး ေျပာရရင္ .... လုပ္ကိုင္ေပးတာ ေစတနာ ပါ ပါတယ္.......  တခ်ဳိ႕ ဝန္ထမ္း မ်ား ဆိုရင္လည္း အျပင္ ေလာက အေၾကာင္း ေတာင္ သိပ္မသိၾကပါဘူး... ဒီေဆးရုံႀကီး ဟာ သူတို႕ ဘဝ ပါဘဲ... ေဆြစဥ္မ်ဳိးဆက္ ေဆးရုံ ဝန္ထမ္း အိမ္ယာ မွာ ေမြး တယ္ ... လူနာေတြ ၾကားမွာ ႀကီးျပင္း တယ္... ေဆးရုံ မွာဘဲ  အလုပ္ျပန္လုပ္ တယ္ ဆိုေတာ႔ ... လူနာ ေတြ နဲ႕ ေဆးရုံ ဟာ သူတို႕ ဘဝ ေတြ အျဖစ္ ခံယူထားတာေတြ  အမ်ားႀကီး ေတြ႕ရပါတယ္ ...တခ်ဳိ႕ ဆက္ဆံရခက္ တဲ႕ ဝန္ထမ္း ေတြ လည္း ရွိပါတယ္... သဘာဝ တရားေပါ႔... ဘယ္လို လုပ္  အားလံုး ... လူေကာင္း ေတြဘဲ ရွိေနမွာလည္း....
ေနာက္ၿပီး သူတို႕ ကို မံု႕ဘိုး ေပးရတာ ဒီေခတ္ ေငြတန္ဘိုး နဲ႕ တြက္ရင္ ဘာမွ မရွိပါဘူး ...

ဆရာမေလး မ်ား ကို လည္း ညအလွည္႕ ေန႕အလွည္႕ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ေကၽြးေမြးျပဳစုခဲ႔ပါတယ္ ...  တကယ္ ေက်းဇူးတင္လို႕ပါ..... က်ေနာ္ ေတြ႕သေလာက္ေတာ႔ မေကၽြးမေမြး လည္း ဒီလိုပါဘဲ... ဆက္ဆံ တာ ခြဲျခားမႈ႕ မရွိပါဘူး... လူနာတိုင္း ကလည္း ေန႕တိုင္းညတိုင္း မေကၽြးေမြး ႏိုင္ပါဘူး....အဆင္ေျပ တဲ႕ အခိ်န္ေလး မွာ ေစတနာ ရွိသလို ေကၽြးေမြး ၾကတာပါ...

ဆရာဝန္မ်ား သူနာျပဳဆရာမ မ်ား အားလံုး အတြက္ က်ေနာ္႕ အျမင္ နဲ႕ ေျပာရရင္ အျပစ္ ေျပာစရာ မရွိပါဘူး .... ေဘာင္အတြင္း က သူတို႕ တတ္ႏိုင္သမွ် ေတာ႕ အားလံုးလုပ္ေပးၾကတယ္ လို႕ ထင္ပါတယ္ .... တခ်ဳိ႕ ကိစၥ ေတြ ေတာ႔ က်ေနာ္လည္း ေဆးပညာရွင္ မဟုတ္တဲ႕ အတြက္ လူနာရွင္ ဘက္က အျမင္ သက္သက္ နဲ႕ လည္း မေျပာခ်င္ဘူး... အားလံုး ကို ခ်ဳံေျပာရရင္ က်ေနာ္ ေမွ်ာ္မွန္း ထားတာထက္ အမ်ားႀကီး ပိုေကာင္း ပါတယ္ ... ဒါက မႏၱေလး ႏွလံုးေဆးရုံႀကီး အတြက္ပါ....

အင္း ခုနက ေဖေဖ ခြဲခါနီး တရက္ အလုိ ကို ျပန္ဆက္ေျပာရရင္... မခြဲခင္ ႏွစ္ရက္ေလာက္ မွာ ကထဲက ခြဲမဲ႕ လူနာ ေတြ ကို ခြဲတဲ႕ အခါ ..... ခြဲၿပီးတဲ႕ အခါ ႀကံဳေတြ႕ရမဲ႕ ျပႆနာ ေတြကို ရွင္းလင္းေျပာျပ ထား ပါတယ္... လူနာေစာင္႔ ေတြ က လည္း လူနာ နဲ႕ အတူ နားလည္ေအာင္ ေသခ်ာနားေထာင္ ထား ရ ပါတယ္... က်ေနာ္ လို ဥာဏ္မေကာင္း တဲ႕ လူနာေစာင္႔ မ်ားကေတာ႔ တျခားအခန္း က လူနာ ေတြ ကို ရွင္းျပတဲ႕ အခါမွာ တခါ လိုက္ၿပီး နားေထာင္ရပါတယ္.... အပိုခ်ိန္ ျပန္ယူရတာေပါ႔ .... မရွင္းလင္း တဲ႕ အခ်က္မ်ား ရွိရင္ လည္း ဆရာဝန္မ်ား ... နပ္စ္ မ်ားကို ႏွစ္ကုိယ္ၾကား ျပန္ေမး ရပါတယ္...

အဲလို မႀကိဳးစားရင္ မရပါဘူး... က်ေနာ္႕ ေဖေဖ စီက ဘာၿပီးရင္ ဘာျဖစ္မွာလည္း ဆိုတဲ႕ ေမးခြန္းေတြ က အခိ်န္မေရြး လာေနလို႕ ျဖစ္ပါတယ္.... တကယ္လို႕ မ်ား ဝိုးတိုးဝါးတားေျဖခဲ႔ရင္.. သားသမီး ဝတၱရား မေက်ျပြန္ မႈ႕နဲ႕... အျပစ္တင္ လို႕ ၿပီးႏိုင္မွာ မဟုတ္ေတာ႔ပါဘူး... ဒါေပမဲ႕ အခုလို အမ်ားႀကီး ႀကိဳးစားထားတဲ႕ သမီးႀကီး ျဖစ္သူ အေၾကာင္းကို ဖတ္မိလို႕ သိသြားရင္ ေတာ႔ ဆုေတြ ဘာေတြ ခ်လို႕ ရပါတယ္.... တျခား ေမာင္ႏွမ မ်ား လည္း မနာလို မရွိၾကပါနဲ႕.... အမႀကီး ရဲ႕ အထူးက်ဳိးစား အားထုတ္မႈ႕ ကို နားလည္ ၾကပါ....
ဒါေတြ အျပင္ လူနာေတြ ကိုလည္း ခြဲစိတ္ခန္းထဲ ထိ တြန္းလွည္း နဲ႕ ေခၚယူသြားၿပီး ခြဲ႕မဲ႕ ကိရိယာ ေတြ ... ခြဲၿပီး ေနရမဲ႕ အေနအထား ေတြ .. တတ္ထားရမဲ႕ ပိုက္ေတြ ဆက္သြယ္ထားမဲ႕ ကိရိယာ ေတြ ကို ျပ ထား ပါတယ္... အဲဒါေတြက လူနာကိုယ္တိုင္ သိထားရမဲ႕ အခ်က္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္ ... တကယ္ ဘဲ ကိုယ္႕ ရင္ဘတ္ႀကီး ခြဲၿပီး နံရိုး ေတြ ခ်ဳိး.... ႏွလံုး နဲ႕ အဆုတ္ ကို ခဏရပ္ထား ၿပီး စက္နဲ႕ အသက္ရႈ ခိုင္း ထားမယ္ .....ဒီအခိ်န္မွာဘဲ  ေျခေထာက္က အေၾကာ ကို ႏွလံုးမွာ သြားဆက္မယ္....  ဆိုတာ သိေတာ႔ တခ်ဳိ႕ လူနာ မ်ား သိပ္ေၾကာက္ သြား ပါတယ္....

ေနာက္ၿပီး ဘယ္အခ်ိန္လည္း မသိဘူး .... စက္ခဏ ျဖဳတ္ထားၿပီး... ကိုယ္ပိုင္ ႏွလံုး နဲ႕ ျပန္အလုပ္ လုပ္တဲ႕ အခ်ိန္ မွာ အသိ ရွိရဲ႕လား ဆိုတာ ဆရာဝန္ ေတြ က စစ္ေဆးမယ္...  ညာဘက္ လက္ေလး လႈတ္ျပ ပါအုန္း တို႕ မ်က္ေစ႕ေလး ဖြင္႔ျပပါအုန္း ... ပိတ္ျပ ပါအုန္း တို႕ ကို လုပ္ျပရမယ္ လို႕ လည္း ေျပာ ပါတယ္ (ေသခ်ာ မမွတ္မိေတာ႔ပါ... အဲဒါက လူနာ ကိုယ္တိုင္ သိရမဲ႕ အခ်က္ပါ).. အဲဒီေနာက္မွာ ထပ္ၿပီး ေဆးထိုးေပးမယ္... ျပန္အိပ္ေပ်ာ္ သြားမယ္ လို႕ ေျပာပါတယ္.....

ေနာက္ဆံုး ႏိုးလာတဲ႕ အခ်ိန္မွာေတာ႔ ပိုက္ သံုးခု  နဲ႕ ဆက္သြယ္ထားမယ္... လူနာ ဟာ  စကားလည္း မေျပာႏိုင္ဘူး... လည္ပင္း ထဲ က ပိုက္လည္း မျဖဳတ္ရေသးတဲ႕ အတြက္ ေနရ.. ထိုင္ရလည္း သိပ္ခက္ ေနမယ္.... စက္ေတြ ကလည္း တတီတီ နဲ႕ ျမည္တဲ႕ စက္က ျမည္ေနမယ္... မီးစိမ္း ေတြ မီးနီ ေတြ ျပ ေနမယ္.... အဲဒီ အခ်ိန္မွာ အေၾကာက္လြန္ ၿပီး ေသြးရူးေသြးတန္း နဲ႕  ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ လုပ္ၿပီး ေအာ္ဟစ္ ရန္ မႀကိဳးစားဖို႕... ကို အဓိက ေျပာပါတယ္...ေနာက္ၿပီး ဆရာဝန္ မ်ားဟာ လူနာ ေျပာခ်င္တဲ႕ စကားမ်ားကို အသံထြက္ေျပာရန္ မလိုဘဲ လူနာကို ၾကည္႕တာနဲ႕ သိတယ္ လို႕ေျပာပါတယ္ ... ဒါေၾကာင္ ႔ လူနာ မ်ား အဲဒီ အခ်ိန္မွာ စကားလံုးဝ မေျပာရန္လည္း အထူး သတိေပးထားပါတယ္....

ဆရာဝန္ ေတြ ဆရာမ ေတြ အားလံုးဟာ လူနာေဘး မွာ မ်က္ေျခမျပတ္ ေစာင္႔ၾကည္႕ ေနတယ္ ... လူနာ လိုအပ္တာေတြ ကို လုပ္ေပးေနတယ္... အဓိက ကေတာ႔ လူနာ ကို တေယာက္ထဲ ျပစ္မထားဘူး ... မေၾကာက္ပါနဲ႕ ဆိုတာပါဘဲ..... ဒါေတြကို တကယ္ ႀကံဳေတြ႕ ရမွာ သိေတာ႔ ခြဲရမဲ႕ လူနာ မွာလည္း မ်က္ႏွာေလး ငယ္ ... ငယ္ လာပါတယ္... လူနာရွင္ေတြ မွာလည္း ေတြး... ေတြး ၿပီး ေသာက ျဖစ္ လာ ပါတယ္... တကယ္လည္း သိထားရမဲ႕ အခ်က္ေတြ ဆိုေတာ႔ အေတာ္ခက္ပါတယ္...

က်ေနာ္႕ ေဖေဖ သူရဲေကာင္း ႀကီး ကေတာ႔ အဲလို သူ ခြဲရမဲ႕ အေသးစိတ္အခ်က္ေတြ ကို သိရတဲ႕ အခ်ိန္ မွာ ေဆးရုံက ထြက္ေျပးဖို႕ စဥ္းစားေသးတယ္လို႕ ေျပာပါတယ္... အားလံုးလည္း စီမံၿပီးၿပီ ဆိုေတာ႔ မခြဲရင္ လည္း ဘယ္သူမွ လက္ခံမွာ မဟုတ္ဘူး.. ထြက္ေျပးမွသာ ရမယ္လို႕ သူ ထင္တဲ႕ အတြက္လို႕ ေျပာ ပါတယ္.. အင္း ကံေကာင္းေထာက္မလို႕ ထြက္မေျပးျဖစ္ေတာ႔ တာကို ေက်းဇူးတင္ရပါမယ္...

က်ေနာ္ ကလည္း ခြဲမဲ႕ ညမွာ အမ ဝမ္းကြဲ ျဖစ္သူ (ေဖေဖ႕ တူမ) ကို ဖုန္းဆက္ပါတယ္... အမ က ေနျပည္ေတာ္ ေရာက္ေနပါတယ္... ဖုန္းေျပာတာေလး နားေထာင္ၾကည္႕ရေအာင္

ေရႊစင္ ........... မမ ေရ ေရႊစင္ ပါ..

အမ   ........... ေအး ေရႊစင္ ... ညီမ ေရ ... မမ က ဒီေရာက္ေနေပမဲ႕ အဲဒီ က သတင္းေတြ အကုန္ၾကားတယ္... ညီမ ဘာလုပ္ခ်င္လည္း ... ဘာျဖစ္ခ်င္လည္း ေျပာ

ေရႊစင္  ........... မမ ... ေဖေဖ က မနက္ ခြဲျဖစ္တယ္....  မမ ကို ဖုန္းဆက္ေျပာတာပါ.. ေမတၱာလည္း ပို႕ ေပးပါအုန္းလို႕...

အမ     ...........   ေရႊစင္ ေရ ...  မမ သိတယ္.. အဆင္ေျပမွာ ပါ ညီမ... အကိုႀကီး (အမရဲ႕ အမ်ိဳးသား) လည္း ဦးေလး  ခြဲမဲ႕ အခ်ိန္ မွာ ေဘးနား မွာ ရွိေနမယ္... အကိုႀကီး ကို လည္း အကုန္ မွာ ထားတယ္ ... ညီမ စိတ္မပူနဲ႕ လိုအပ္တာရွိရင္လည္း မမ ကို ဖုန္း လွမ္းဆက္လိုက္.. ဒါေပမဲ႕ မနက္ျဖန္ ညေနထိ မမ က ဖုန္းလိုင္း မမိတဲ႕ ေနရာ ေရာက္ေနမယ္ ... .. ေပါက္ (ညီမ ဝမ္းကြဲ ) ကို လည္း လိုအပ္တာ ဖုန္းဆက္ ၿပီး ေျပာလို႕ ရတယ္ေနာ္ ညီမ စိတ္မပူနဲ႕...

ေရႊစင္... ဟုတ္ မမ ေက်းဇူးဘဲေနာ္ လို႕ ေျပာၿပီးက်ေနာ္ ဖုန္းခ်လိုက္ပါတယ္...

ဒါေပမဲ႕ ဖုန္း စ ဆက္တဲ႕ အခ်ိန္မွာ ေျပာတဲ႕ က်ေနာ္႕ အမ စကားေတြ က က်ေနာ္႕ ကို ႏွိပ္္စက္ ေနပါ တယ္... အမ မ်ား ျပင္သစ္ ႀကီး ခြဲစိတ္တာမွာ အဆင္မေျပ တာေတြ မ်ားေနတာကို သိလို႕ ေျပာတာလား ... မနက္ ခြဲေတာ႔ မွာ သိလို႕ .. စကား မ်ား ေလ်ာခ်သြားတာလား ဆိုၿပီး ... စဥ္းစား စရာ ေတြ စိတ္ပူ စရာေတြ နဲ႕ ညီမ အငယ္ ကို တိုင္ပင္ပါတယ္... ေဖေဖ ကို  မခြဲ ရေသးဘူး .... ဒီည စဥ္းစားခ်ိန္ ရေသးတယ္..... ျပင္သစ္ၾကီးနဲ႕ မခြဲဖူး ေျပာလို႕ ရေသးတယ္.. ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ လို႕ ညီမ နဲ႕ တိုင္ပင္ ပါတယ္... ေဆးရံုက ေမာင္းခ်ခံရ မွာ ကိုလည္း တစ္ဖက္ က ေၾကာက္ေနပါတယ္......

ဒီအခ်ိန္မွာ ..... ညီမ အငယ္ က ေတာ္ သြားျပန္တယ္... အမ ကို ျပန္ဖုန္းဆက္ၿပီး ဖုန္းထဲက ပထမ ဆံုး ေျပာတဲ့စကား က ဘာကို ရည္ညႊန္း လည္း ဆိုတာ ပြင္႔ပြင္႔လင္းလင္း ေမးဖို႕ ေျပာပါတယ္... အဲဒီၾကမွ က်ေနာ္ လည္း သတိရၿပီး ဖုန္းျပန္ဆက္ပါတယ္...

အဲဒီေတာ႔မွ အမ လုပ္သူ က ညီမ ေရႊစင္ နဲ႕ လုပ္ငန္း ထဲ က လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ေရႊစင္ လူမွားသြား လို႕ .. အဲဒီ အလုပ္ထဲက ေရႊစင္ ကလည္း သူ ေနျပည္ေတာ္ ေရာက္ေနတဲ႕ အခ်ိန္မွာ ထရန္စဖာ ေအာ္ဒါ ထြက္ လို႕ နယ္သြားရမွာ ျဖစ္တဲ႕ အတြက္ အဲဒါကိုေျပာတာ ပါ ... ဦးေလး ခြဲမဲ႕ ကိစၥ နဲ႕ ဘာမွ မဆိုင္ပါဘူး ဆိုမွ .....  အလြန္... အလြန္ အကဲပါေသာ ေရႊစင္ဦး လည္း စိတ္ခ်မ္းသာ သြားပါတယ္... ၾသ တိုက္... တိုက္ ဆိုင္ ႏိုင္ လြန္း လွပါတယ္....

အခန္း (၂)

တျခားခြဲစိတ္တာေတြ ေတာ႔ က်ေနာ္ သိပ္မႀကံဳဘူးလို႕ မသိေပမဲ႕ ... အဲဒီေဆးရံုမွာေတာ႔... မခြဲခင္... ခြဲၿပီး တဲ႕ အခါ ေကၽြးရမဲ႕ အစားအေသာက္ေတြ ဟာ အလြန္အေရးႀကီးပါတယ္... မခြဲခင္ လည္း ခြဲတဲ႕ အခါ ဒဏ္ ခံ ႏိုင္ေအာင္ အားရွိတာေတြ... အထူးသျဖင္႔ အသား... ဥ ကို အမ်ားႀကီးစားဖို႕ ညႊန္ၾကားပါတယ္...  ခြဲၿပီးတဲ႕ အခါလည္း အနာက်က္ေအာင္ အသား.. ဥမ်ားကို အမ်ားႀကီး စားဖို႕ ညႊန္ၾကားပါတယ္... လူနာ မ်ား ကလည္း အသား ဆို သြား ... ဥ ဆို အလကား... လို႕ ခံယူထားတဲ႕ ဂ်စ္တီးဂ်စ္ကန္ ေတြ ႀကီးပါဘဲ...

ေဖေဖ တို႕ အရင္ ႏွစ္လ ေလာက္က ႏွလံုး ခြဲထားတဲ႕ လူနာတေယာက္ ေဆးရုံ က မဆင္းရေသးဘဲ က်န္ေနပါတယ္... ျပင္းထန္တဲ႕ ဆီးခ်ဳိ ေရာဂါ ရွိပါတယ္... အနာမက်က္ႏိုင္ပါဘူး... အဲဒီလူနာ ကို တေန႕ ႀကက္ဥ ၈လံုးေလာက္ နဲ႕ .. အသား အမ်ားႀကီး ဝင္ေအာင္ ေဆးရုံ က ေကၽြးခိုင္းပါတယ္... ၈လံုး မေျပာနဲ႕ ႏွစ္လံုး ကို ေတာင္ မနည္း ဝင္ေအာင္ ေကၽြး ရပါတယ္... အထဲ က အႏွစ္ဖယ္ၿပီး ေကၽြး ပါတယ္... သူ႕ရဲ႕ လူနာေစာင္႔ မ်ားဟာ သနားဖို႕ ေကာင္းပါတယ္..... လူနာ မ်ား စားမလားလို႕ အမ်ဳိးမ်ဳိး ႀကံဖန္ ခ်က္ေကၽြးၾကပါတယ္... လူနာ က မစားဖူး ေျပာရင္... အေတာ္စိတ္ညစ္သြားၾကပါတယ္...

အသား ေတြ ဥ ေတြ ကို လူနာ စားခ်င္ေအာင္ ... လူနာ ဗိုက္ထဲ ေရာက္ေအာင္ ေကၽြးဖို႕ အလုပ္ က  အဲဒီ ေဆးရုံ မွာ လူနာေစာင္႔ မ်ားအတြက္... အလြန္ အေရးႀကီး ေသာ အလုပ္ တခု ပါ...

ဒီအခ်ိန္မွာ... ေဆးရုံ ရဲ႕ ေစတနာ မ်ားေပၚလာပါတယ္... က်ေနာ္တို႕ လူနာရွင္မ်ားဟာ ပူပူေႏြးေႏြး နဲ႕ အဟာရ ျဖစ္ေသာ အစာအစား မ်ား ကို လူနာေတြ ကို ေကၽြးခ်င္ၾကပါတယ္... အမ်ားစု က နယ္ က လာၾက ပါတယ္... တည္းခို ဖို႕ ခ်က္ျပဳတ္ ဖို႕ အခက္အခဲ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္... ေဆြမ်ဳိး မ်ား ရွိေပမဲ႕ တေနရာ နဲ႕ တေနရာ အေဝးႀကီး ျဖစ္ေနတဲ႕ အတြက္ အဆင္မေျပပါဘူး....

က်ေနာ္တို႕ ေဆးရုံ ကို ေရာက္ေတာ႔ နယ္က လာတာျဖစ္တဲ႕ အတြက္ ... လူနာေစာင္႔ ၂ဦး ညအိပ္ ေစာင္႔ခြင္႔  ေပးပါတယ္... က်ေနာ္ နဲ႕ ေမေမ  ည ေစာင္႔ အိပ္ပါတယ္... ေဆြမ်ဳိးမ်ား အိမ္က ဒရင္းဘက္ခ္ ႏွစ္ခု ယူထားၿပီး လူနာ ေဘးမွာ အိပ္ရပါ တယ္... မနက္ ေမာင္ေလး လာေတာ႔ .. လူနာေစာင္႔ လဲ ၿပီး နားခ်င္ပါတယ္... ေရခ်ဳိးခ်င္တယ္ .. ေဖေဖ အတြက္ စားစရာ စီစဥ္ခ်င္တယ္... က်ေနာ္ တို႕ နားမဲ႕ ေဆြမ်ဳိးမ်ား အိမ္ကို သြားခ်င္ပါတယ္..... ေဆြမ်ဳိး မ်ားအိမ္ က ေတာ္ေတာ္ ေဝးေနပါတယ္...  အဆင္မေျပ ပါဘူး.... ေနာက္ၿပီး... ဒီအလုပ္ က တရက္တေလ  အလုပ္လည္း မဟုတ္ပါဘူး... လနဲ႕ခ်ီ ၿပီး လုပ္ရမွာ ဆိုေတာ႔.. ေဆြမ်ဳိးမ်ား မိတ္ေဆြ မ်ား အကူအညီယူ ဖို႕ ဆိုတာ လည္း အားနာ ဖို႕ ေကာင္းပါတယ္....

ပထမ ေန႕ က ေမာင္ေလး  ၿမိဳ႕ထဲျပန္ရမွာ သိပ္ေဝးေနလို႕ ေဆးရုံ အနီး မွာ ရွိတဲ႕ တည္းခိုခန္း မွာ တည ကိုးေထာင္ နဲ႕ အခန္းငွားၿပီး အိပ္ပါတယ္... ညေန ေျခာက္နာရီေလာက္မွ စ တည္းခိုတာပါ... မနက္ ၈ နာရီေလာက္ ေဆးရုံလာေတာ႔ အခန္းကို ျပန္အပ္ခိုင္းပါတယ္... တကယ္ဆိုရင္ ေန႕လည္ ၁၂နာရီမွာ မွ ခ်က္ခ္ေအာက္ လုပ္ရမွာ ထံုးစံပါ... အဲဒါကို မန္ေနဂ်ာ နဲ႕ ဘယ္လိုမွညွိလို႕ မရပါဘူး... က်ေနာ္ တို႕ က ေဆးရုံ လာေစာင္႔တာ ျဖစ္တဲ႕ အတြက္ တလေလာက္ ဆက္တိုက္ငွားေနမွာပါ ေစ်းႏႈန္း လည္း ညွိႏႈိင္း ေပးပါ ေျပာတာလည္း လက္မခံပါဘူး...

တလ မေျပာနဲ႕ တရက္ ေတာင္ မငွားခ်င္ပါဘူး.... ေနာက္ေတာ႔ ေမာင္ေလး လည္း သေဘာေပါက္ သြားပါတယ္... သူတို႕က စံုတြဲမ်ားကို နာရီပိုင္း နဲ႕သာ ငွားခ်င္တာပါ... အဲလို အတြဲေတြ ကို ငွားတာကသာ အဓိက ... သာမာန္ လူေကာင္းသူေကာင္းမ်ား ကို ငွားရတာ ဟန္ျပ ပါတဲ႕...  မငွားခ်င္ပါဘူး လို႕ သိရ ပါတယ္...ရန္ကုန္ ၿမိဳ႕ က တည္းခိုခန္း တခ်ဳိ႕ အေၾကာင္း ကို ကိုယ္ေတြ႕ သိသြားပါတယ္.....

ဒါနဲ႕ အနားပတ္ဝန္းက်င္မွာ အိမ္ငွားဖို႕ စီစဥ္ ပါတယ္.... အဲဒီအခ်ိန္မွာဘဲ...... ေဆးရုံက လူနာေစာင္႔ ေတြ ေနဖို႕..... ေနရာ စီစဥ္ေပးတဲ႕ အတြက္ ေတာ္ေတာ္ အဆင္ေျပသြားပါတယ္.... က်ေနာ္ တို႕ လူနာေစာင္႔ မ်ားကို ေျမေအာက္ခန္း မွာ အိပ္စက္ဖို႕ နဲ႕ ခ်က္ျပဳတ္ဖို႕ ေနရာ ေပးပါတယ္... ေက်းဇူးတင္စရာ ေကာင္းပါတယ္ ... လွ်ပ္စစ္ နဲ႕ ခ်က္ျပဳတ္ဖို႕ေနရာ လည္း ေပးပါတယ္...

 အားလံုး ဟာ ဝမ္းသာအားရ နဲ႕ အထုတ္အပိုးမ်ား ကို ယူၿပီး ခုတင္မ်ား ကို စိတ္ႀကိဳက္ေရြးခ်ယ္ၿပီး ေနၾက ပါတယ္... ျပင္သစ္ နဲ႕ ခြဲမဲ႕ လူနာ ဆယ္ဦး ရဲ႕ လူနာေစာင္႔ ခြန္ႏွစ္ဦး ေလာက္ သာ ေရာက္ လာ ၿပီး ေနရာယူ ၾကပါတယ္... က်န္တာေတြ ကေတာ႔ အဆင္ေျပလို႕လား မသိဘူး...  မေနၾကပါဘူး.....

ေအာက္ထပ္ ေျမေအာက္ခန္း (က်ေနာ္ တို႕ ေနရမဲ႕ အထပ္) မွာ လူနာေတြ တေယာက္မွ မေနပါဘူး ဒါေပမဲ႕ ဘီရိုေတြ ကုတင္ ေတြ အကုန္အဆင္႔သင္႔ ရွိတဲ႕... လူနာမ်ား ေနထိုင္တဲ႕ အခန္းက်ယ္ႀကီးမ်ား ႏွစ္ခန္း နဲ႕ ေဆးပစၥည္း မ်ားထည္႕တဲ႕ အခန္းမ်ား ေလး..ငါး...ခန္း ရွိပါတယ္... ေရခ်ဳိးခန္း... အိမ္သာ.. ႏွစ္ခန္း ရွိပါတယ္.. တခန္းစီမွာ ေရခ်ဳိးခန္း နဲ႕ အိမ္သာ ႏွစ္ခန္း ပါ ပါတယ္.... ေရခ်ဳိးခန္း ကလည္း ေရေတြ ေပါပါတယ္.. အိမ္သာမ်ားကလည္း သန္႕ရွင္း ပါတယ္... ခ်က္ျပဳတ္ တဲ႕ ေနရာမွာလည္း ေရ ေပါ ပါတယ္....

အားလံုး အထုတ္အပိုး မ်ားေနရာခ်ထားၿပီးေတာ႔... စိတ္ေအးလက္ေအး ျဖစ္သြားပါတယ္.. ကိုယ္႕လူနာ ကို ဘယ္သူမွ အျပင္က ဝယ္ေကၽြးရတာ ကို မႀကိဳက္ပါဘူး ...  မလႊဲသာ လို႕ ေကၽြးေနၾကတာသာ ျဖစ္ ပါတယ္...  . ေရႊစင္ဦး က ေတာ႔ ေဖေဖ႕ ကို စိတ္ႀကိဳက္ ခ်က္ေကၽြးရေတာ႔မဲ႕ အျပင္ ကိုယ္႕ ေနရာေလး မွာ ကိုယ္ သီးသန္႕ ေလး အိပ္ရေတာ႔ မယ္ ဆိုၿပီး အလြန္ ဝမ္းသာေနပါတယ္....

ပထမဆံုး ေျမေအာက္ခန္းမွာ အိပ္ရ မဲ႔ ည မွာ က်ေနာ္ ဟာ ေဖေဖ ကို ည ၁ဝနာရီ ေဆးတိုက္ၿပီးမွ အိပ္ေတာ႔ မယ္ဆိုၿပီး စကားေျပာရင္းေစာင္႔ေနပါတယ္... ေမေမ ကေတာ႔ ေဖေဖ အနားမွာ ဒရင္းဘက္ခ္ နဲ႕ အိပ္မွာပါ... ေမာင္ေလး ကေတာ႔ ၿမိဳ႕ထဲမွာ အိပ္ တဲ႕အတြက္ ညေနကထဲက ျပန္သြားပါၿပီ... က်ေနာ္ ေဖေဖ႕ အနားမွာ ေန ေနတဲ႕ အခ်ိန္မွာ ေျမေအာက္ခန္း က က်ေနာ္ ရဲ႕ ေဘးကုတင္မွာ အိပ္မဲ႕ လူနာေစာင္႔ မျမသီ က မီးျခစ္ လာငွားပါတယ္... ေအာက္ထပ္ မွာ အိပ္ရင္ ျခင္ေဆးထြန္းဖို႕ လို႕ ေျပာ ပါတယ္...

အဲဒါ ကို ေဖေဖ က ၾကားသြားၿပီး... သူ႕ အိပ္ထဲက မီးျခစ္သံုးလံုးေလာက္ထုတ္ၿပီး ... က်ေနာ္႕ ကို ႀကိဳက္တဲ႕ တလံုး ယူဖို႕ ေျပာပါတယ္... အားလံုး က လွလွေလး ေတြပါဘဲ... အဲဒီထဲ က ပိုလွတယ္ ထင္တဲ႕ အလံုး ေလး ကို ေဖေဖ ကိုယ္တိုင္ ေရြးေပးပါတယ္... ေဖေဖ ခြဲခါနီး တရက္ အလိုမွာ ဂက္စ္ ကုန္သြားတာ အဲဒီ မီးျခစ္ ကေလး ပါဘဲ.... မျမသီ လည္း မီးျခစ္ေလး ယူၿပီး ထြက္သြားပါတယ္....

ေဖေဖ ကို ဆယ္နာရီ ေဆးတိုက္ၿပီး ေအာက္ဆင္းေတာ႔မယ္ အလုပ္မွာ က်ေနာ္႕ အရိပ္အေျခ ကို ၾကည္႕ေနတဲ႕ ... မျမသီ က က်ေနာ္ ေနာက္ က ကပ္ၿပီး လိုက္ လာပါတယ္... ဟင္... အမ မအိပ္ေသး ဘူးလား.. လို႕ ေျပာေတာ႔ အင္း မေရႊစင္ ကို ေစာင္႔ေနတာလို႕ ေျပာပါတယ္.. သူမ်က္ႏွာမွာ လည္း အသိရ ခက္တဲ႕ မ်က္ႏွာေပး တခုနဲ႕ပါ ... ကဲ ... အဲဒါဆိုလည္း သြားစို႕လို႕ ေျပာၿပီး ေျမေအာက္ခန္းကို ဆင္းလာပါတယ္.. ေလွခါးမီး နီက်င္႔က်င္႔ ကိုျဖတ္သန္း အၿပီး မွာေတာ႔ က်ေနာ္ တို႕ အိပ္မဲ႕ အခန္းႀကီး ဟာ လူသူကင္းမဲ႕ၿပီး တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ လို႕.ေနပါတယ္..... ဟင္ အမ...  ဘယ္သူမွ မအိပ္ၾကဘူးလား...

အဲဒီေတာ႔မွ.. မျမသီ က .... တဟင္းဟင္း နဲ႕ အမေလး မအိပ္ၾကပါဘူး .. က်မ တို႕ ႏွစ္ေယာက္ဘဲ အိပ္ရမွာ... သူတို႕ က မအိပ္ရဲၾကဘူးတဲ႕... လူနာေဘးမွာ .... စႀကၤန္ မွာ ျဖစ္သလိုဘဲ အိပ္မယ္ ေျပာေနၾကတယ္... က်မ ကေတာ႔ လူနာေဘး မွာလည္း အေစာင္႔ ရွိလို႕.. တေနကုန္လည္း ပင္ပန္း လို႕  ေအးေအး အိပ္ခ်င္တာ နဲ႕ မေရႊစင္ ကိုေစာင္႔ေနတာ .... မနက္ ၾကရင္လည္း အေစာႀကီး ထခ်က္ ရအုန္းမယ္ ေလ လို႕ ေျပာ ပါတယ္....

အမေလးဗ်ာ... ဒီေလာက္ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ၿပီး လူသူကင္းမဲ႕ ေနတဲ႕ ေအာက္ထပ္ တခုလံုးမွာ က်ေနာ္ တို႕ ႏွစ္ေယာက္ထဲပါလား...

ဆက္ရန္
.

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

ေဆးရုံေပၚမွာ အပိုင္း (၁)

ဤ စာစု တြင္ပါဝင္ေသာ ေဆးရုံႀကီး ႏွင္႔ တကြ ပါဝင္သူမ်ားအားလံုး သည္ အျပင္မွာ အမွန္တကယ္ ရွိ မယ္ ဆိုလွ်င္ ရွိႏိုင္ေသာ ေရႊစင္ဦး ၏ စိတ္ကူးထဲ မွ ဇာတ္ရုပ္ မ်ားသာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ႀကိဳတင္ အစီရင္ ခံအပ္ပါသည္။

ေလးစားစြာျဖင္႔

စာေရးသူ - ေရႊစင္ဦး

အခန္း (၁)

တကယ္ေတာ႔ ဒီေဆးရုံႀကီး နဲ႕ က်ေနာ္ နဲ႕ ပတ္သက္ရမယ္ ဆိုတာ စိတ္ေတာင္ မကူးဘူး သလို ကိုယ္ ႕ စီးပြားရွိရာ...  မိသားစု ရွိရာ ကေန ခြဲခြာလို႕  ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ လခ်ီ ၿပီး ဒီလို သြားရမယ္ ဆိုတာ လည္း မေတြးခဲ႔  ဘူးပါဘူး... 

အခုေတာ႔ ခ်စ္ေသာ ဖခမည္းေတာ္ ရဲ႕ ေရာဂါ ေဝဒနာေၾကာင္႔ ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီး ရဲ႕ ႏွလံုးခြဲစိတ္ ေဆာင္ႀကီး က အခန္းတခန္း မွာ မ်က္ေစ႔သူငယ္ နားသူငယ္ နဲ႕ ျမင္ျမင္သမွ် ဆရာ.. ေခၚလို႕ ေရာက္ခဲ႔ ရပါတယ္...

ဒီေဆးရုံႀကီး ကို မေရာက္ခင္.. ကိုယ္႕ၿမိဳ႕မွာ ရွိတဲ႕ ႏွလံုးေဆးရုံမွာ ကုသခဲ႔ေပမဲ႕... အခ်ိန္ ေနာက္ၾက သြားခဲ႕တဲ႕ အတြက္ Bypass Surgery ဆိုတဲ႕အၾကီးစား ႏွလံုး ခြဲစိတ္ကုသ မႈ႕ လုပ္ရမယ္ .ေျပာပါတယ္ .. ျမန္မာျပည္ မွာ ေတာ႔ ႏွလံုး နဲ႕ ပတ္သက္ရင္ အေကာင္းဆံုး လို႕ ဆိုႏိုင္ တဲ႕ ေဆးရုံႀကီး ကို သြားဖို႕ ညႊန္ၾကား ပါတယ္...

အဲဒီ ေဆးရုံႀကီး ကို သြားဖို႕ အညႊန္းခံရတာဟာ ဒီဆရာဝန္ႀကီး နဲ႕ ျပသမိလို႕သင္႔ေတာ္ တဲ႕ ညႊန္းဆိုမႈ႕ ဆိုတာ ေနာက္မွ သိရပါတယ္ (ေက်းဇူးႀကီးလွပါတယ္ ဆရာ) ... တခ်ဳိ႕ ဆရာဝန္ႀကီး မ်ား ဆိုရင္ ႏိုင္ငံျခား ကို သြားေရာက္ကုသ ဖုိ႕ ညႊန္းခဲ႔တယ္ လို႕ လည္း သိရပါတယ္.. အင္း ႏိုင္ငံျခား သာ ညႊန္း ခဲ႔ရင္ေတာ႔ .... ခေနာင္တို ေတာင္ ကူးတို႕ ဘိုး မရွိလို႕ မသြားႏိုင္တဲ႕ လူနာေတြ ေသဖို႕သာ က်န္ ပါ ေတာ႔တယ္....

 ................................
 ကဲ .... စလိုက္ၾကရေအာင္

ေဆးရုံႀကီး ရဲ႕  ႏွလံုးခြဲစိတ္ေဆာင္ မွာ  ျပင္သစ္ဆရာဝန္ႀကီး နဲ႕ ခြဲစိတ္ဖို႕ ေစာင္႔ေန တဲ႕  လူနာ ၁၁ေယာက္ တိတိ ရွိပါတယ္.... ျပင္သစ္ႀကီး ခြဲစိတ္ၿပီး တဲ႕ ေနာက္ ႏွစ္ပတ္ ေလာက္ ေနရင္ ဘယ္လ္ဂ်ီယန္ ခြဲစိတ္ဆရာဝန္ ေတြ လည္း လာမယ္ လို႕ သိရ ပါတယ္... ကဲ ကုိယ္႔ ေဖေဖ က ဘယ္သူ နဲ႕ ခြဲစိတ္ မွာလည္း... 

ေဆးရုံမွာ စတင္ စာရင္းေပးခဲ႔စဥ္ ကထဲက  ျပင္သစ္ နဲ႕ ခြဲမယ္လို႕ စာရင္းေပးခဲ႔ပါတယ္... ဒါေပမဲ႕ အေၾကာင္း အားေလွ်ာ္စြာ ဘယ္လ္ဂ်ီယန္ နဲ႕ ခြဲဖို႕ ျဖစ္သြားခဲ႔ပါတယ္... ဒါေပမဲ႕ တကယ္ခြဲမယ္ ဆိုေတာ႔ ျပင္သစ္ ဆရာဝန္ႀကီး နဲ႕ဘဲ ခြဲျဖစ္ပါတယ္.... ေရစက္ ဆံုရာ ႀကံဳရတတ္ပါတယ္..

ေရစက္ဆံုရာ ျပင္သစ္ နဲ႕ ဆိုေတာ႔ ... ကရင္ျပည္နယ္ .. ၿမိဳင္ကေလး ဘိလပ္ေျမ စက္ရုံႀကီး ကို တည္ေဆာက္စဥ္ က လာေရာက္ဦးေဆာင္ခဲ႔တဲ႕ ျပင္သစ္ အင္ဂ်င္နီယာ ႀကီး အေၾကာင္း ၾကား ထားတာ ကို ျပန္သတိရ သြားၿပီး နဲနဲေတာ႔ ေၾကာက္ ေတာက္ေတာက္ ျဖစ္သြား ပါတယ္.... ျပင္သစ္ မ်ား အေတာ္ စြမ္း တယ္ ဆိုဘဲ ..

ဘယ္လိုစြမ္းသလည္း... မၾကားဖူးေသးေသာ သူမ်ားအတြက္ ႏွစ္ျပားသတင္း လို႕ ယူဆႏိုင္ပါတယ္... ျမန္မာျပည္ မွာ ၿမိဳင္ကေလး ဘိလပ္ေျမ စက္ရုံႀကီး လာေဆာက္ ေတာ႔ .. ျပင္သစ္အင္ဂ်င္နီယာႀကီး က ဦးေဆာင္ ပါသတဲ႕.. စက္ရုံေဆာက္တာ ဆိုေတာ႔ အေတာ္ၾကာၾကာ ေနရပါတယ္... ဒီၾကားထဲမွာ အင္ဂ်င္နီယာ ကေတာ္ႀကီး မပါတဲ႕ ျပင္သစ္ႀကီး ခမ်ာ တေယာက္ထဲ အိပ္ရတာ ပ်င္းေတာ္မူပါသတဲ႕.... ဒါေၾကာင္႔ နံမည္ႀကီး မင္းသမီး တေယာက္ပံု ပါတဲ႕ ျပကၡဒိန္ တခုကို ၾကည္႕ၿပီး ေခၚေပး.. ေခၚေပး အတူတူ အိပ္ခ်င္ပါတယ္ လို႕ ပူဆာရွာပါတယ္...

တာဝန္ရွိသူ မ်ားကေတာ႔ မင္းသမီးေခၚေပးလို႕ကေတာ႔ ပါးရိုက္ခံရကိန္း ရွိတဲ႕ အတြက္ မင္းသမီး ေတာ႔ မင္းသမီး ဒါေပမဲ႕ ေနာက္ပိုင္း မင္းသမီး (ဇာတ္သဘင္. အၿငိမ္႕သဘင္ .... မွ ေနာက္ပိုင္းမင္းသမီး ကို မဆိုလိုပါ) တေယာက္ ကို ကိုယ္စားရွာေပးပါသတဲ႕.... 

အဲဒီေန႕ညက...  ျပင္သစ္ႀကီး ကို ညအိပ္ရာဝင္ ေခ်ာ႔သိပ္ ရတဲ႕ ေနာက္ပိုင္း မင္းသမီး ေလး လည္း ျပင္သစ္ႀကီး က ဘာ သီခ်င္းမ်ား ဆိုခိုင္းၿပီး ... ဘာ ျပဇာတ္မ်ား က ခိုင္းတယ္ မသိပါဘူး... မနက္လည္း လင္းေရာ... ေဆးရုံ ေရာက္ သြားပါတယ္တဲ႕... ျပင္သစ္အစြမ္းမ်ား ကို မဟုတ္တဲ႕ ေနရာသာ သတိရတဲ႕ က်ေနာ္ ကေတာ႔ ရင္တမမ... ( စိန္ေကာင္းေက်ာက္ေကာင္း မ်ား ေရာင္းဝယ္ တဲ႕ ေနရာမွာ ေဆးရိုးသည္ ကန္႕လန္႕ ကန္႕လန္႕ ဆိုတာ ဒီလို အေတြးမ်ားဘဲ... ျဖစ္မယ္ ထင္ပါရဲ႕ဗ်ာ)

တခ်ိဳ႕လူနာမ်ားဟာ ျပင္သစ္ႀကီး နဲ႕ ႏွလံုးခြဲစိတ္ဖို႕ ေစာင္႔ေနတာ ဒီေဆးရုံႀကီးမွာ ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာခဲ႔ပါၿပီ...  က်ေနာ္ တို႕ ကေတာ႔ ရက္ တြက္လာတဲ႕ အတြက္ မခြဲစိတ္ခင္ ၁၆ရက္  14.11.2011 မွ ခြဲစိတ္ၿပီး ၁၆ရက္ 16.12.2011 ထိ စုစုေပါင္း တလ နဲ႕ ႏွစ္ရက္သာ ေနခဲ႔ရပါတယ္... အားလံုး ရဲ႕ ေက်းဇူး ပါဘဲ..

ျပင္သစ္ ဆရာဝန္ႀကီး နဲ႕ ခြဲစိတ္ဖို႕ လူနာ ၁၁ေယာက္ ရွိပါတယ္... တကယ္တန္းေတာ႔ ၁ဝေယာက္ ဘဲ ခြဲျဖစ္ပါတယ္... ျပင္သစ္ ႀကီး က တေယာက္ ပယ္ပါတယ္... ႏွလံုးၾကြက္သား ညွစ္အားကုိ မႀကိဳက္လို႕ လို ေျပာပါတယ္... စုစုေပါင္း ၁ဝ ေယာက္... တရက္ ကို ၂ေယာက္ႏႈန္း နဲ႕ ခြဲပါတယ္... ဘယ္လူနာ ေတြ ရွင္သန္ၿပီး... ဘယ္လူနာေတြမ်ား အရႈံးေပးသြားသလည္း ဆိုတာ ၾကည္႕ၾကရေအာင္ပါ...

နံပါတ္ ၁ လူနာ ရဲ႕ အေၾကာင္းေလးက စေျပာရေအာင္...  ေသြးေၾကာ တေၾကာ ပိတ္ေနတဲ႕ အတြက္ Bypass ခြဲစိတ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္.. အသက္ ၅ဝ ေက်ာ္ ရွိ ျပီး တေန႕ကို ေဆးေပါလိပ္တစီး ေသာက္သံုး ပါသတဲ႕...

တစီးမွာ အလိပ္ ၅ဝ ပါ ပါတယ္.. ဟုိခ်ဒီခ် နဲ႕ တလိပ္ ကို အကုန္ မေသာက္ခဲ႔တာ ေတြ လည္း ရွိပါတယ္ လို႕ ေျပာတယ္.. အင္း... တြက္ၾကည္႕ရင္ေတာ႔ ဘာဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ တဝက္ေလာက္ေတာ႔ ရႈရႈိက္မိမွာ အမွန္ ပါဘဲ...

ၾကားျဖတ္.. စကားႀကံဳလို႕ ေျပာရရင္... က်ေနာ္႔ ေဖေဖ ကို မႏၱေလး ေဆးရုံႀကီး အေရးေပၚအခန္း မွာ စ တင္ လိုက္စဥ္ က ဆရာဝန္မ်ား က ခ်က္ျခင္းဘဲ ေဖေဖ႕ ကို ေအာက္ဆီဂ်င္ ေတြေပးၿပီး ေသြးႀကဲေဆးေတြ သြင္း ပါတယ္ (အတက္ခ္ ရၿပီး ၈ နာရီ (ထင္တယ္) အတြင္း သြင္းရမဲ႕ ေဆးကေတာ႔ အခ်ိန္မမွီေတာ႔ ပါဘူး) ... အဲဒီအခ်ိန္ မွာ ေရာဂါ ရာဇဝင္ ကုိ တာဝန္က် ဆရာဝန္ မ်ားက ေမးျမန္း ပါတယ္.....

က်ေနာ္ နဲ႕ အတူတူ ညီမ အငယ္ဆံုး အျပင္ တျခားေမာင္ႏွမ မ်ားနဲ႕ ေမေမ ပါ ရွိပါတယ္... လူနာက ေဆးလိပ္ေသာက္ တတ္လားလို႕ ေမးေတာ႔ က်ေနာ္က မေသာက္တတ္ပါဘူး... ညီမငယ္ က ေသာက္တတ္ ပါတယ္... လို႕ ေျဖၾကပါတယ္....  ဆရာဝန္ ခမ်ာ လည္း ေသာက္တယ္ ေရးရ မလိုလို မေသာက္တတ္ ဘူး ေရးရ မလိုလုိ ျဖစ္သြားပံုရပါတယ္... 

အဲဒီအခ်ိန္ၾကမွ လူနာ ျဖစ္သူ ကိုယ္တိုင္ က လြန္ခဲ႔တဲ႕ ႏွစ္ေပါင္း ၅ဝေလာက္ က မိန္းမ မရခင္ သမီးရီးစား ဘဝ က ... ေဆးလိပ္ေသာက္ရင္... ပိုၿပီး ဂိုက္ၾကမလား ဆိုၿပီး ... နဲနဲပါးပါး ေသာက္ တာပါ... လူပ်ဳိဘဝ က ပါ.. လို႕ ေျဖေပးပါတယ္.... ဆရာဝန္ ရွင္းသြားပါတယ္...

အရက္ေသာက္တတ္လား... က်ေနာ္ က .. မေသာက္တတ္ပါဘူး... ညီမငယ္ က ေသာက္တတ္ပါတယ္... လို တၿပိဳင္နက္ ေျဖလိုက္ၾကပါတယ္... စိတ္ရႈတ္ေထြး သြားဟန္ရွိတဲ႕ ဆရာဝန္ မ်က္ႏွာကို အကဲခတ္ ေနတဲ႕ ... လူနာျဖစ္သူ ... ေဖေဖ ကဘဲ ၾကားဝင္ ရွင္းေပး လိုက္ပါတယ္.... လြန္ခဲ႔တဲ႕ ႏွစ္ေပါင္း ၃ဝ မတိုင္ခင္ ေလာက္ က ခရစ္စမတ္... ႏွစ္သစ္ကူးပြဲ.. ညစာစားပြဲ ေတြ မွာ ႀကံဳရင္ တႏွစ္မွာ ၁ဝခါေလာက္ ေသာက္ တာပါ... အခု လံုးဝ မေသာက္တာ အႏွစ္ ၃ဝ ေလာက္ ရွိပါၿပီ... (အင္း. လူနာအေဖႀကီး စိတ္ထဲမွာေတာ႔ .. သားသမီး မ်ား ေတာ္ေတာ္ အေတးအမွတ္ႀကီး ၾကတာဘဲလို႕ ေတြးေနေလ သလား မသိ)

အေျဖေတြက ဟိုတမ်ဳိး ဒီတမ်ဳိးဆိုေတာ႔ ... ေရာဂါရာဇဝင္ ယူတဲ႕ ဆရာဝန္လည္း ေတာ္ေတာ္ ညစ္ သြားဟန္ တူပါတယ္.... ကဲ... အဘ ကိုယ္တိုင္ သာ ေျဖပါေတာ႔... အဘ ဘယ္အခ်ိန္ေတြမွာ ေမာသလည္း တဲ႕ ... က်ေနာ္ တို႕ ညီမ ႏွစ္ေယာက္ ပါးစပ္ပိတ္ထားပါတယ္ ....

လူနာ ကိုယ္တိုင္ ကဘဲ... ဘယ္ အခ်ိန္မွာမွ မေမာပါဘူး .... စိတ္ေရာကိုယ္ ေရာ ပင္ပန္း ၿပီး မလႈတ္ ခ်င္ေအာင္ ျဖစ္သြားရာ ကေန.... ရင္ဘတ္ နဲနဲ ေအာင္႔ လို႕ သူတို႕ ေတြက  အတင္းျပခိုင္း လို႕  (ျပခိုင္းသူမ်ား အျပစ္ ရွိပါေၾကာင္း) ေဆးခန္း မွာ ျပရင္း ေဆးရုံ ေရာက္လာတာပါ....လို႕ ေျဖ လိုက္ပါတယ္.... (ေျဖခိုင္းတဲ႕ ဆရာဝန္ လဲ ေမာသြားဟန္ တူပါတယ္)

အေတာ္စဥ္းစား ၿပီးမွ ဒီတခါ ေတာ႔ ေမးပါတယ္.......အဘ အဲဒါဆို ဘယ္အခ်ိန္ေတြ မွာ စိတ္ပင္ပန္း လည္း.... ေဖေဖ က လူေတြ ရုတ္ရုတ္သဲသဲ နဲ႕ အသံေတြ ဘာေတြ ဆူညံ ေနရင္ စိတ္မၾကည္ပါဘူး... ဆရာဝန္ အႀကိဳက္ေတြ႕သြားတယ္ ထင္ပါတယ္... အခုလိုမ်ဳိး ေပါ႔ေနာ္ အဘ.....

က်ေနာ္ တို႕ ေမာင္ႏွမ တေတြ လည္း တေယာက္မ်က္ႏွာ တေယာက္ၾကည္႕ၿပီး အခန္းထဲက မထြက္ခ်င္ ထြက္ခ်င္နဲ႕ တေယာက္ၿပီးတေယာက္ထြက္လာ ရပါတယ္..... (ကဲ.. ဒါက မႏၱေလး ေဆးရုံႀကီး မွာ စတင္ခဲ႔ တဲ႕ေန႕ က အေတြ႕အႀကံဳေလး တခု ႀကံဳလို႕ေျပာလိုက္တာပါ)

လူနာနံပါတ္ ၁ အေၾကာင္းကို ျပန္ဆက္ရရင္... လူနာ ဟာ ပိန္ပိန္ပါးပါးနဲ႕ အသက္ႀကီးရင္႔တဲ႕ ပံု ေပါက္ ပါတယ္... တကယ္ ကေတာ႔ ၅၅ႏွစ္သာရွိပါေသးသတဲ႕... သူနဲ႕ အတူပါလာတဲ႕ သူမ်ားကေတာ႔ ေဘာလံုး ႏွစ္သင္း စာေလာက္ ရွိပါတယ္..... ထူးထူးျခားျခား လူနာ အနီးမွာ ဆယ္ေက်ာ္သက္ အရြယ္ ခပ္လွလွ... မိန္းမ တေယာက္လည္း ပါ ပါတယ္ (ေနာက္မွ ေျပာျပပါမယ္)... 

က်န္သူ မ်ားကေတာ႔ သားသမီး ေလးေယာက္ နဲ႕ ခြဲစိတ္ခါနီး ေလ... အေၾကာက္ႀကီး ေၾကာက္ ေလ ျဖစ္ၿပီး... အင္အားျဖည္႕တဲ႕ အေနနဲ႕ မႏၱေလး ကေန တေယာက္ၿပီးတေယာက္ လူနာ ကိုယ္တိုင္ .... ဖုန္းဆက္ ေခၚထားတဲ႕ ဘုန္းႀကီးဆယ္ပါးေလာက္ မယ္သီလရွင္ ႏွစ္ပါးေလာက္ နဲ႕ တူ.. တူမ ဆိုသူေတြ ျဖစ္ပါတယ္... ၾသ... အတၱာဟိ အတၱေနာ နာေထာ ... မိမိကိုယ္သာ ကိုးကြယ္ရာ... မိမိ အသက္ ရွင္သန္ေရး အတြက္ ဆရာဝန္မ်ား နဲ႕ ပူးေပါင္းၿပီး မိမိ ကိုယ္တိုင္ ရင္ဆိုင္ တိုက္ခိုက္ရမယ္ ဆိုတာ နဲနဲမွ မစဥ္းစားမိဘဲ... အားကိုးရာ ရွာသူအတြက္ ေနာက္ဆက္တြဲ ဇာတ္လမ္းမ်ား အမ်ားႀကီးရွိပါေသးတယ္...

အဲဒီ... နံပါတ္ ၁ လူနာ ခြဲမဲ႕ ေန႕ကေတာ႔ ေဆးရုံရဲ႕ ဧည္႕ခန္း တခုလံုးဟာ လူနာ ရဲ႕ အမ်ဳိးေတြ နဲ႕ ပိတ္ဆို႕ သြားတဲ႕ အတြက္ ... ခြဲစိတ္ဖို႕ လာတဲ႕ ျပင္သစ္ဆရာဝန္ႀကီး ေလွကားေပၚ တက္ဖို႕ေတာင္ အေတာ္ ရွင္း ယူလိုက္ ရပါတယ္.. ဒါနဲ႕ ဒီေဆးရုံ မွာ ဒီေလာက္ လူေတြ မ်ားတာ မေတြ႕ဖူး တဲ႕ ျပင္သစ္ ဆရာဝန္ႀကီး လည္း စပ္စု လိုက္ပါတယ္......... ce qui se passe? Qui sont-ils?

ျပင္သစ္ႀကီးက .... ဒီလူအုပ္ ႀကီးဟာ... ပထမဆံုး ေန႕ ပထမဆံုး သူ ခြဲစိတ္မဲ႕ လူနာ ရဲ႕ အမ်ဳိးေတြ ဆိုေတာ႔ အေတာ္ ေၾကာက္လန္႕ သြားဟန္ တူပါတယ္... ဒီလူနာ ကို ခြဲစိတ္ တာ မေအာင္ျမင္ရင္ ျပင္သစ္ ျပည္ က ေလဒီ ေတာင္ ေတြ႕ရဖို႕ မလြယ္ဖူး ဆိုတာ သေဘာေပါက္ သြားတဲ႕ ပံုနဲ႕ အစြမ္းကုန္ က်ဳိးစား ခြဲစိတ္ဖို႕ ပညာကုန္ သံုးဖို႕ ဆံုးျဖတ္ထားၿပီး ဟန္နဲ႕.... ေခါင္းတၿငိမ္႕ၿငိမ္႕ ....  လွည္႕ၾကည္႕ လွည္႕ၾကည္႕ လုပ္ရင္း ... ခြဲစိတ္ခန္း ထဲကိုဝင္သြား ပါတယ္....

ျပင္သစ္ ႀကီး အတြက္ ပထမဆံုး လူနာ ဟာ ကံမေကာင္းပါဘူး... ခြဲစိတ္ၿပီး လူနာ ဟာ ေသြးမတိတ္ ႏုိင္တဲ႕ အတြက္ ရင္ဘတ္ ပိတ္ၿပီးသား ကို ျပန္ဖြင္႔ ရပါတယ္... ေသြးမရပ္မျခင္း ရင္ဘတ္မပိတ္ ဘဲ ခြဲစိတ္ခန္း ထဲမွာဘဲ ထားခဲ႔ ပါတယ္.... စဥ္းစား ေတြးေတာလို႕ ရေအာင္ေျပာရရင္ .. က်ေနာ္႕ ေဖေဖ အတြက္ ေသြးအိတ္ ရွစ္အိတ္ သာ ကုန္ေပမဲ႕... ပထမ လူနာ အတြက္ ၂၅အိတ္ ကုန္ပါသတဲ႕....

ကဲ ျပင္သစ္ႀကီး အတြက္ ဒုတိယ လူနာ ရဲ႕ ကံၾကမၼာ ကေရာ.....

ဒုတိယ လူနာ ဆိုတာ တေန႕ ၂ေယာက္ခြဲမွာ ဆိုေတာ႔ ညေနပိုင္းမွာ ခြဲစိတ္မဲ႕လူနာျဖစ္ပါတယ္.. ႏွလံုး အစို႕ရွင္ လဲ တာျဖစ္ပါတယ္.. အစို႕ရွင္ တခုဘဲ လဲ မဲ႕ အသက္ ၅ဝ ေလာက္ဘဲရွိတဲ႕ အမ်ဳိးသမီး တေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္... နယ္က လာတာျဖစ္ပါတယ္.. ျပဳစုေစာင္႔ေရွာက္မဲ႕ သားတေယာက္ ပါလာ ပါတယ္.....

အဲဒီလူနာကေတာ႔ ခြဲစိတ္ခ်ိန္ လည္း သိပ္မၾကာသလို... ႏွစ္ရက္ အတြင္းမွာဘဲ အထူးၾကပ္မတ္ အေဆာင္  တစ္ ICU (I) လို႕ဘဲ သံုးပါမယ္... ( ICU (II) ကလဲ ရွိေသးတဲ႕ အတြက္ျဖစ္ပါတယ္) ထဲကေန ထြက္ လာႏိုင္ပါတယ္... အေျခအေန အမ်ားႀကီး ေကာင္း ပါတယ္....

ပထမေန႕ အတြက္ ျပင္သစ္ႀကီး ရဲ႕ ကံၾကမၼာ ဟာ သေရ ပါဘဲ...

ဒုတိယေန႕ .... မနက္ခင္းမွာ ခြဲမဲ႕ လူနာနံပါတ္သံုး ဟာ အသက္၆၈ ႏွစ္အရြယ္ ရွိတဲ႕... အလြန္ အင္မတန္ တိက် ေသခ်ာၿပီး စည္းကမ္းစနစ္ အလြန္ႀကီး တဲ႕ ... ႏိုင္ငံတာဝန္ အား သတိ... ေနၿမဲ... သက္သာ.. သက္သာ.. ဆိုတဲ႕ ေနရာ က ထမ္းေဆာင္ လာတဲ႕ ပင္စင္စား ပုဂၢိဳလ္ တဦး ျဖစ္ပါတယ္.... သူကလည္း နယ္ က ပါဘဲ.... သူ႔ ကို ျပဳစုမဲ႕သူ ကေတာ႔ အေဖ နဲ႕ အၿမဲတန္း တက်က္က်က္ ျဖစ္ေနတဲ႕ သမီးအပ်ဳိႀကီး  တေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္... လူနာ ရဲ႕ အိမ္ေထာင္ဖက္ က ေတာ႔ ဆံုး သြားၿပီ လို႕ သိရ ပါတယ္...

ႏွလံုးေသြးေၾကာတေၾကာ ပိတ္သြားတဲ႕ အတြက္ Bypass surgery ပါဘဲ.... ခြဲစိတ္မႈ႕ ဒဏ္ေတြကို ႀကိဳတင္ ေလ႕လာထားၿပီး ျဖစ္တဲ႕ အျပင္.. ျဖစ္သမွ် ကို ရဲရဲယဥ္ဆိုင္မယ္ ဆိုတဲ႕ စိတ္နဲ႕ ခြဲစိတ္ခန္း ထဲကို ရင္ေကာ႔ ဝင္သြားသူ ျဖစ္ပါတယ္.... ခြဲစိတ္ခန္းထဲက ေန ေအာင္ျမင္စြာနဲ႕ ICU (I) ထဲေရာက္လာပါတယ္...

ညေနပိုင္း ခြဲမဲ႕ လူနာ နံပါတ္ ေလး ကေတာ႔ အဆို႕ရွင္ ႏွစ္ခု လဲ ရမဲ႕ အသက္၂၄ ႏွစ္သာ ရွိေသးတဲ႕ ငယ္ရြယ္သူ လူငယ္ တဦးျဖစ္ပါတယ္ .. အလြန္အင္မတန္ ေခ်ာေမာတဲ႕ ရန္ကုန္သူ ရီးစားေလး နဲ႕ ေမာင္ေလး အား အလြန္ခ်စ္တတ္တဲ႕ အမတဦး သာ လူနာေစာင္႔ အျဖစ္ပါ ပါတယ္...

ညေနပိုင္းခြဲတဲ႕ လူနာ ဟာ ခြဲခန္းထဲက ေတာ္ေတာ္ နဲ႕ မထြက္လာႏိုင္ပါဘူး... ခြဲစိတ္ခန္း ထဲကေန အျပင္ ICU (I) ေရာက္လာဖို႕ အတြက္ ရင္တမမ နဲ႕ ေစာင္႔ေနရပါတယ္.... သူ႕ ႏွလံုး က လည္း ေတာ္ေတာ္ အေျခအေန ဆိုး ပါတယ္... မႏၱေလး ေဆးရုံေပၚမွာ ကထဲက ေအာက္ဆီဂ်င္ ေတြ ေပးလိုက္ ... ICU ထဲ ဝင္လိုက္ ထြက္လိုက္ နဲ႕ ပါ....

ဒုတိယ ေန႕ အတြက္လည္း ျပင္သစ္ႀကီး ရဲ႕ ကံၾကမၼာဟာ သေရပါဘဲ....

တတိယေန႕....... မနက္ပိုင္းမွာ ခြဲမဲ႕ လူနာကေတာ႔ အလြန္ဝၿဖိဳးထြားက်ဳိင္းၿပီး... ဆီခ်ဳိေရာဂါ အနည္းငယ္ ရွိတဲ႕ ေသြးေၾကာတေၾကာပိတ္သြား တဲ႕ အသက္၆၅ ႏွစ္ ရွိတဲ႕ နယ္ၿမိဳ႕ တၿမိဳ႕ က ကုန္သည္ႀကီး တဦး ပါဘဲ...  သူကေတာ႔ တေန႕ကို စီးကရက္ ၃ဗူး ေလာက္ေသာက္သူ လို႕ သိရပါတယ္....

သူ နဲ႕ အတူပါလာတဲ႕ သူမ်ားကေတာ႔ အလြန္ေအးေဆးတဲ႕ ေရာဂါမ်ဳိးစံု နဲ႕ ထာဝရ တိုက္ပြဲ ဝင္ေနရတဲ႕ ခ်ိနဲ႕နဲ႕ ဇနီးျဖစ္သူ၊ အလြန္တရာ မွ စကားမ်ားၿပီး အေတြးအေခၚသစ္ မ်ား နဲ႕ အျပစ္တင္ စကား မ်ားကို တရစပ္ ထုတ္လႊင္႔ ေန တဲ႕ သမီးႀကီး ျဖစ္သူ ၊အလြန္ဝသေလာက္ ပါးစပ္နဲ႕စားစရာ မျပတ္စားေနတဲ႕ သမီးငယ္ နဲ႕ အတူ ေျမးႏွစ္ေယာက္ ပါလာၾကပါတယ္... ခြဲစိတ္မဲ႕ ေန႕မွာ ေရာက္လာၾကတဲ႕ သားႏွစ္ေယာက္ နဲ႕ ေပါင္းရင္ သူ ကလည္း လူနာနံပါတ္ တစ္ နီးနီးပါဘဲ......

သူ႕ကိုလည္း ေအာင္ျမင္စြာဘဲ ခြဲစိတ္ႏိုင္ခဲ႔ၿပီး ICU (I) ထဲကို ေရာက္လာပါတယ္.....

ညေနပိုင္း မွာ ခြဲမဲ႕ လူနာကေတာ႔ ႏွလံုးအစို႕ရွင္ လဲတဲ႕ ေယာက္က်ားလူနာ တေယာက္ပါဘဲ... သူ ကလည္း ေအာင္ျမင္စြာ နဲ႕ ဘဲ ICU (I) ထဲ ေရာက္လာပါတယ္...

တတိယေန႕ ကေတာ႔ ျပင္သစ္ႀကီး အတြက္ ကံေကာင္းတဲ႕ ေန႕တေန႕ပါဘဲ...

ေလးရက္ေျမာက္ တဲ႕ ေန႕ ကေတာ႔ ျပင္သစ္ႀကီး လက္ေညာင္း... ဒါးေညာင္း ...သြားပါၿပီ... တရက္နား ပါတယ္..

ငါးရက္ေျမာက္ေန႕ မွာ ေတာ႔ ခ်စ္ေဖေဖ ကို ပထမဦးဆံုး ခြဲစိတ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္...

က်ေနာ္ တို႕ မိသားစု အတြက္ အမွတ္တရ အျဖစ္ဆံုး ေန႕ တေန႕ ျဖစ္သလို ....

ဆက္ပါအုန္းမည္...

ေလးစားစြာျဖင္႔
စာေရးသူ - ေရႊစင္ဦး
.

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

အေဖလား တေစၦလား အခန္း (၆)

အဲဒါ...က်ေနာ္ ငယ္ဘဝေလ

က်ေနာ္ ငယ္ငယ္ ကေလ အေဖ ကို အဲဒီလို လိုက္ရွာဘူးတယ္..၊ အကို အဖြားအိမ္သြားရင္ အေဖ က အကို ကို ဝင္ပူးၿပီး သူေျပာခ်င္ရာေတြ ေျပာသြားတယ္ ဆိုလို က်ေနာ္ အေဖ နဲ႕ ေတြ႕ခ်င္လြန္းလို႕ အကို နဲ႕ လည္းလိုက္သြား ဘူးတယ္..။

က်ေနာ္ တအား ေတြ႕ခ်င္လို႕လား မသိဘူး အဲဒီ တေခါက္က အေဖ လာတယ္..၊ ဒါေပမဲ႔ အေဖ တခ်ိန္လံုး ငိုေနတယ္..၊ ေနာက္ၿပီး သူ..သူ..က်ေနာ္တို႕ လမ္းထိပ္က အပင္ အႀကီးႀကီးမွာ ေနတယ္တဲ႔...စားစရာလည္း မရွိဘူး...၊..သိပ္ ဘိုက္စာတယ္ လို႕ ေျပာတယ္..။

အင္း..အဖြားက ေနာက္ေတာ႔ ညတိုင္း အဲဒီ အပင္ေအာက္ကို ထမင္းေတြ ဟင္းေတြ သြားေကၽြး တယ္ေျပာတယ္..၊ အေမ သိေတာ႔ စိတ္ဆိုးတာေပါ႔..၊ အဓိပၸါယ္ မရွိတဲ႔..။

အကိုလား.. အကိုက အဲဒီလို အေဖ ဝင္ပူးၿပီးရင္ ေမာၿပီး က်န္ခဲ႔တယ္..၊ ေနာက္ၿပီး သူငယ္ခ်င္း ေတြက တေစၥႀကီး သား လို႕ ေျပာတာကို ရွက္တယ္တဲ႔..အေဖ သြားပါေတာ႔တဲ႔..။

အဲဒါ တကယ္လား..ဟုတ္လား..က်ေနာ္ လည္း မသိဘူး..၊ ဒါေပမဲ႔ အဖြားတို႕ေျပာတာေတာ႔ အကို ကို အေဖ ဝင္ပူးေနတဲ႔ အခိ်န္..အေမ လမ္းထိပ္က လာေနတာကို သိတယ္တဲ႔..၊ အေမ လာၿပီ ဆိုရင္ လာေနၿပီ လမ္းထိပ္ေရာက္ေနၿပီလို႕ ေျပာၿပီး အကို ကို ဝင္ပူးေနရာက ေနထြက္သြားတယ္တဲ႔..။

ခဏေန အေမ လည္း ေရာက္လာေရာတဲ႔..၊ အဖြား ေျပာတာေတာ႔ မင္း အေဖက တေစၥျဖစ္ေန တာေတာင္ မင္း အေမ ကို ေၾကာက္ေန ေသးတယ္ထင္တယ္..ဘယ္ေတာ႔ မွ အေတြ႕မခံဘူး လို႕ေျပာတာဘဲ....။

အဖြား တို႕လား အိမ္မွာ အေဖ႔ အတြက္ ခဏခဏ ဘုန္းႀကီး ဆြမ္းေကၽြးၿပီးေတာ႔ အမွ်အတန္းေဝ ေပးပါတယ္..၊ ဒါေပမဲ႔ အေဖ ေလ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ မကၽြတ္လြတ္ႏိုင္ပါဘူးဗ်ာ..။

က်ေနာ္ေလ ငယ္ဘဝ တေလွ်ာက္လံုး အဲဒီလို တေစၦႀကီးသား အျဖစ္ ႀကီးျပင္းလာခဲ႔ရပါတယ္..။

.........The end........

အားလံုး က်မ္းမာ၊ ခ်မ္းသာ ၾကပါေစ။

ဖတ္ရႈ႕ အားေပးသည္႕အတြက္ ေက်းဇူး အထူးတင္ပါသည္။ 

.

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

အေဖလား တေစၦလား အခန္း (၅)

အခန္း ၅.၁

က်ေနာ္ ဒီတေခါက္ မႏၱေလး ကအျပန္ ရထားေပၚမွာ သူ႕ကို စေတြ႕ခဲ႔တယ္..၊ က်ေနာ္႕ အသဲ ႏုလံုးေတြ ျပဳတ္က် သြားမတတ္ ရင္ခံုသံေတြ ဆူညံ သြားတယ္..၊ တကယ္ဘဲ လွရက္ႏိုင္သူရယ္..။

က်ေနာ္တို႕ စက္မႈ႕တကၠသိုလ္ ဆိုတာ မိန္းခေလး အင္မတန္ရွားတယ္..၊ က်ေနာ္ကလည္း တသက္လံုး စာကလြဲရင္ ဘာမွ စိတ္မဝင္စားဘဲ ေနခဲ႔တာကိုး..။ ဒီႏွစ္မွ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ မဟုတ္ဘဲ က်ေနာ္႔ အေဖ ေနမေကာင္းတာ ရက္ၾကာေနတာရယ္..၊ အေဆာင္ မွာ စားရေသာက္ရတာ လည္း မေကာင္းတာ ၾကာၿပီ ဆိုေတာ႔ အေမ႕ လက္ရာ အညာစာေလး ေတြ လည္း ျပန္စားအုန္းမွ ဆိုၿပီး ျပန္လာခဲ႔တာေလ..။

အဲဒီမွာက်ေနာ္႔ အတြက္  အကုသိုလ္ဝင္ တာလား မေျပာတတ္ ေတာ႔ဘူး..၊ သူ က လွတယ္၊ ငယ္တယ္၊ သြက္တယ္ ..၊ ျမင္ျမင္ခ်င္း ဘဲ သူ႕ ကို က်ေနာ္ ခ်စ္မိသြားၿပီ ဆိုတာ ေသခ်ာသြားၿပီ..၊ သူ႕ ကို တခ်ိန္လံုး စိုက္ၾကည္႔ ေနမိတယ္.။

က်ေနာ္႕ ဘ၀မွာ မိန္းခေလး တေယာက္ကို အၾကာႀကီး ဒီလို တခါမွ မၾကည္႕ဘူးဘူး..၊ အခုေတာ႔ က်ေနာ္ တို႕ က ရထားတတြဲထဲမွာ မၾကည္ခ်င္ေတာင္ ျမင္မိရမယ္႔ အေနအထား ဆိုေတာ႕ က်ေနာ္ လို ၾကည္႕ခ်င္သူ အဖို႕ေတာ႕ ေျပာမေနနဲ႕ ေတာ႔ ေပါ႕။

ေနာက္ေတာ႔ သူတို႕ ေျပာစကားေတြ နားေထာင္ လိုက္ေတာ႔ ေစ်းခ်ဳိသူ ေတြမွန္း သိရေတာ႔တယ္..၊ ေစ်းခ်ဳိသူ ဆုိေတာ႔စကား အေျပာအဆိုခ်ဳိသာၿပီး သြက္လက္ေတာ႔မွာ ေပါ႔ေနာ္..၊ ခ်စ္သြားၿပီ ကေလးေရ.၊ သူ႕ ကို ၾကည္႔ရတာ က်ေနာ္႔ ထက္ ေတာ္ေတာ္ ငယ္ပံုရပါတယ္..၊ ေနာက္ၿပီး လွလိုက္တာလည္း လြန္ပါေရာ..၊ သူတို႕ အဖြဲ႕ေတြက က်ဳိက္ထီးရုိး ဘုရားဖူး သြားၾကတာတဲ႔..။

က်ေနာ္ ကလည္း မလည္မဝယ္ နဲ႕ ဆိုေတာ႔ သူတုိ႕ အဖြဲ႕ထဲ ေတာ္ေတာ္ နဲ႕ဝင္မေရာရဲဘူး..၊ ေနာက္ဆံုး သူတို႕ ထဲက မမမ်ဳိးဆိုတဲ႕ ခပ္ႀကီးႀကီး အပ်ဳိႀကီးမမ တေယာက္ရဲ႕ ေျပာဆို ဆက္ဆံမႈ႕ ေတြေၾကာင္႕ က်ေနာ္  မရဲတရဲ နဲ႕ ၀င္ေရာရဲလာပါတယ္..၊ သူေလးကလည္း က်ေနာ္ သူ႕ကို ခ်ိန္ေနမွန္း သတိထား မိတယ္ ထင္တယ္..၊ ဒါေပမဲ႕ က်ေနာ္႕ကို နဲနဲေလး မွ ရႈက္ရြံ ပံု မရပါဘူး..၊ အမ်ားနဲ႕ ေရာၿပီး ေခၚေခၚေျပာေျပာ ပါဘဲ..။

က်ေနာ္ ရန္ကုန္ေရာက္ေတာ႕ အေဆာင္မွာ ပစၥည္း ကမန္းကတန္း ဝင္ထားၿပီး သူတို႕ အဖြဲ႕နဲ႕ က်ဳိက္ထီးရုိး ထိပါသြားေတာ႔ တာပါဘဲ..၊ က်ဳိက္ထီးရုိး အသြားအျပန္ ခရီးမွာ သူနဲ႕ က်ေနာ္ရဲ႕ ရင္းႏွီး မႈ႕ က အတိုင္းအတာ တခုထိ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ ရွိသြားပါၿပီ..၊ က်ေနာ္ ကိုလည္း သူက အမွန္အတိုင္း သူ႕ ဘဝ ကိုဖြင္႔ ေျပာပါတယ္.၊ က်ေနာ္ထင္ေနသလို သူက သာမန္ေစ်းသည္ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာကိုေပါ႔..၊ ဒါေပမဲ႔ ဘာျဖစ္လည္းဗ်ာ..၊ ဘာဘဲ ေရာင္းေရာင္းေပါ႕ ..၊ ေနာက္ေတာ႔ က်ေနာ္ လုပ္ေကၽြးမွာ ေပါ႕ ဆိုတဲ႕စိတ္နဲ႕ သူ႕စကားကို အေလးအနက္ မထားမိဘူး...။

က်ေနာ္ ရဲ႕ တသက္တခါ မခ်စ္ဘူးတဲ႔ အခ်စ္ ေတြနဲ႕ ဘာကိုမွ က်ေနာ္ မစဥ္းစား ႏိုင္ေတာ႔ ပါဘူး..၊ က်ေနာ္ သူ႕ကို ခ်စ္တယ္..၊ သူ က်ေနာ္႕ ကို ခ်စ္တယ္..က်ေနာ္တို႕ ဘ၀အတြက္ ၿပီးျပည္႕စံုသြားၿပီေပါ႕..၊ အဲဒီႏွစ္ မွာဘဲ မႏၱေလး ကို က်ေနာ္ ခဏ ခဏ ျပန္မိတယ္..၊ အိမ္က သိတဲ႕ အခါလည္းသိေပါ႕ မသိတဲ႕အခါလည္း မသိေပါ႕..။

ဒါေပမဲ႕ က်ေနာ္႕ ရဲ႕ေမြးမိခင္က ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမႀကီး ေက်ာင္းသားေပါင္း မ်ားစြာကို အုပ္ထိမ္းလာတာ ဆိုေတာ႔ သူ႕သား အေျခပ်က္ ေနတာ ခ်က္ျခင္း ရိပ္မိပါတယ္..၊ က်ေနာ္႕ ကို မျဖစ္ႏိုင္တဲ႕ အေၾကာင္း စရုိက္သဘာ၀ မတူညီ တဲ႔ အတြက္ က်ေနာ္႕ ဘဝမွာ ဒုကၡ ေရာက္ရမယ္ဆိုတဲ႔ စကားနဲ႕ အေမ အႀကိမ္ႀကိမ္ တားခဲ႔ ပါတယ္..။

ဒါေပမဲ႕ က်ေနာ္ နားမဝင္ေတာ႔ ပါဘူး..၊ မခ်စ္ဘူးတဲ႕ အခ်စ္ရူး ကို ဘယ္မိဘရဲ႕ စကားေတြက နားဝင္ေစ မွာလည္း..၊ က်ေနာ္ ေက်ာင္းမၿပီးခင္ ၂ႏွစ္ ေလာက္မွာ ဘဲ သူ နဲ႕ ၂ဦး သေဘာတူ လက္ထပ္လိုက္ၾကတယ္.၊ က်ေနာ္ မိဘ ေတြလည္း ရင္ကြဲ ပက္လက္ ေပါ႔..၊ က်ေနာ္လည္း ဒီလိုပါဘဲ က်ေနာ္ သူ႕ကို ခ်စ္လြန္းလို႕သာ ဒီလို ဆန္႕က်င္ခဲ႔တာပါ..၊ က်ေနာ္ မိဘ ေတြကိုလည္း က်ေနာ္ သိပ္ခ်စ္တယ္..၊ က်ေနာ္႕ ဘဝအတြက္ ေတာ႔ ဒါ ပထမဆံုး အမဲစက္ တစက္ပါဘဲ..။

အခန္း ၅.၂

က်ေနာ္ တို႕ ႏွစ္ေယာက္ ဟာ ခ်စ္စခင္စၾကင္နာစ ကထဲက အဆင္မေျပၾကပါဘူး.၊ သူ႕စိတ္ထဲမွာ က်ေနာ္႕ မိဘ ေတြက အသိအမွတ္မျပဳတာကို  က်ေနာ္တို႔က ဘာမလို႕လည္း ဆိုၿပီး အၿမဲတန္း အရြဲ႕တိုက္၊ စကားနာထိုး နဲ႕ က်ေနာ္႔ ကို အၿမဲတန္း စိတ္ဆင္းရဲေအာင္လုပ္ေနပါတယ္..၊ေနာက္ၿပီး က်ေနာ္ လည္း က်ေနာ္ ခ်စ္တဲ႔သူနဲ႔ ဘဝကို ထူေထာင္ထားေပမဲ႔ အရႈံးသမား တေယာက္လို ခံစားေနရတယ္..။

က်ေနာ္႔ အေမ ကလည္း က်ေနာ္႕စိတ္နဲ႕ အိပ္ယာထဲဘံုးဘံုးလဲၿပီး အခုထက္ထိ နလန္မထူေတာ႔ပါဘူး..၊ ေမာင္ႏွမ သားခ်င္းေတြကလည္း က်ေနာ္႕ ကို ၿဂိဳလ္ေကာင္ အျဖစ္ယူဆ ေနၾကၿပီ..၊ က်ေနာ္ အိမ္ထဲဝင္လို႕ေတာင္ ၿပံဳးျပမဲ႔ သူမရွိေတာ႔ပါဘူး..၊ ဘာေတြလည္းဗ်ာ မိန္းမ တေယာက္ ယူတာနဲ႔ ဘဝ ကဒီေလာက္ေတာင္ ေျပာင္းလဲ သြားႏိုင္လား..။

မိန္းမ ကလည္း မလိမၼာပါဘူး က်ေနာ္ စိတ္ညစ္ေန စိတ္ဆင္းရဲ ေနတာကို က်ေနာ္႔ အေမ အတြက္ လက္စားေျခ ေနသလိုဘဲ ေပ်ာ္ေနတာကို ေတြ႕ရတယ္..၊ က်ေနာ္ မ်ား နဲနဲ ၾကည္သာေနရင္ ရန္လုပ္ေတာ႔ တာပါဘဲ..။

က်ေနာ္ ဘြဲ႕ရေအာင္ သူေစ်းေရာင္းထားေပးတာ ဟုတ္ပါတယ္..၊ ဒါေပမဲ႕ က်ေနာ္ ဘြဲ႕ရေတာ႔ အလုပ္ လုပ္ၿပီး သူ႔ကို ေစ်းေရာင္းတာ နားခိုင္းသားဘဲ..၊ သူ ဘာသာ သူ က်ေနာ္ အလုပ္လုပ္တာ ထိုင္စားေနရရင္ လွ်ာျမက္ေပါက္ မယ္ေလး..ဘာေလး ဆိုၿပီး ဘယ္လိုမွ တားမရဘဲနဲ ျပန္ၿပီး ေစ်းထြက္ေရာင္းတာေလ..၊ က်ေနာ္႔ စကားကို ဘယ္လိုမွ နားမေထာင္ဘူး..။

တျခားဟာ ေရာင္း ေျပာလည္း နားမေထာင္ဘူး..၊ က်ေနာ္ လည္း အလုပ္မွာလည္း အဆင္မေျပ..၊ က်ေနာ္ အေမကလည္း က်ေနာ္႔ စိတ္နဲ ဆံုးသြားၿပီ..။

မင္းကို ငါခ်စ္ခဲ႔ တာ ငါ႕ အေမကို ငါ သတ္သလို ျဖစ္ခဲ႔ ရၿပီ..၊ ငါ႕ သားေလးေတြကိုလည္း မင္းမခ်စ္ဘူး..၊ အေမ တေယာက္ရဲ႕ သံေယာဇဥ္ ေရာမင္းမွာ ရွိေသးရဲလား.....

က်ေနာ္ အလုပ္လည္း ထြက္လိုက္ၿပီ..၊ တေန႔ တေန႔ က်ေနာ္႕ တလစာ ဟာ သူ႕ တေန႕စာဘဲ ဆိုၿပီး   အၿမဲတန္း ေၾကးတိုက္ ေနတဲ႔ မိန္းမ ကို မွတ္ေလာက္ ေအာင္ ထြက္လိုက္တာေလ..။

အလုပ္ထြက္လိုက္မွ က်ေနာ္႕ စိတ္ေတြ ပိုၿပီး ေလလာတယ္..၊ ေလာကႀကီးမွာ သား၂ေယာက္ သာမရွိခဲ႔ရင္ က်ေနာ္ အေမ ေနာက္ ကို လိုက္မိခ်င္ၿပီ..၊ သား၂ေယာက္ ကို အေၾကာင္းျပ ခဲ႔ေပမဲ႔ က်ေနာ္႔ ဘဝနဲ႕ လဲ ယူထားတဲ႔ မိန္းမ..၊ မိန္းမ ေရ မင္းကိုလည္း ငါခ်စ္ပါတယ္..၊ မင္းရဲ နားလည္မႈ႕ေလး တခုသာ ငါ ရၾကည္႕ ငါ ဘ၀မွာ ေနေပ်ာ္မွာပါ..၊ မင္းကို ခ်စ္ခဲ႔ပါတယ္..။

အခန္း ၅.၃

ဒီေန႕ ကမၻာပ်က္တဲ႔ေန က်ေနာ္႕ မိန္းမ ဟာ ေစ်းထဲမွာ ေစ်းေရာင္းေနတာ မဟုတ္ဘူး..၊ လူေရာင္းေနတာ..၊ သူ ေယာက္က်ား တေယာက္နဲ႔ ေဖာက္ျပန္ေနတယ္..၊ က်ေနာ္ ဒီသတင္းကို ဘယ္တုန္းက မွလည္း မသိခဲ႔ပါဘူး..၊ က်ေနာ္႕ အေမဆံုးကထဲက အိမ္ဘက္ မေရာက္ျဖစ္တာလည္း ၾကာၿပီ ဆိုေတာ႔ ..အဲဒီေန႔ က အေမ ကိုလြမ္းလာတာနဲ႔ အိမ္ဘက္ ထြက္လာမိတယ္...။

အဲဒီမွာ က်ေနာ္႔ အကို အႀကီးဆံုး နဲ႔ လမ္းထိပ္မွာ ေတြ႕တယ္..၊ မင္း ႏြား ဘဲ..၊ မင္းမိန္းမ ေစ်းထဲမွာ ဘာျဖစ္ေနလည္း သြားၾကည္႕လိုက္ အုန္း..၊ မင္းမိန္းမ ေနာက္မီးလင္းေနတယ္..၊ မင္းကလြဲၿပီး အားလံုး သိတယ္..၊ ႏြား..ႏြားႀကီး...ဆိုၿပီး ေျပာလာတယ္..။

က်ေနာ္ ႏြား မဟုတ္ပါဘူး..၊ မိန္းမ မင္းဘာေတြ လုပ္ေနလည္း..၊ မိန္းမ...မိန္းမ.. အဲဒီေန႕ ကစၿပီး က်ေနာ္ ေစ်း ဘက္ကို ဘယ္ေတာ႔ မွ မသြားေတာ႔ ဘူး..၊ မယံုခ်င္ဘူးဗ်ာ..၊ က်ေနာ္႔ မိန္းမ ဒီလို ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတာ က်ေနာ္ မျမင္ပရေစနဲ႔..မယံုပရေစနဲ႔..။

ငါ႔သားေလး ၂ ေယာက္အေမ ဟာဒီလိုလား..၊  ကံဆိုးလိုက္တဲ႔ သားေလး ေတြရယ္..၊က်ေနာ္ စိတ္မထိမ္း ႏိုင္ေတာ႔ဘူး..၊ က်ေနာ္.ဘာလုပ္ ရမွာလည္း..။

အခန္း ၅.၄

သားေလးေတြ...ေဖေဖ သြားရေတာ႔မယ္ ထင္တယ္..ဘ၀မွာ ေဖေဖ ေနလို႕ မေပ်ာ္ေတာ႔ဘူး.... .သားတို႕ အေမ ကလည္း ..ေဖေဖ မရွိခဲ႔ ရင္ေတာ႔ သားတို႕ကို ဂရုစိုက္မွာပါ..။..သားတို႕ အတြက္ ေဖေဖ တာဝန္ မေက်ခဲ႔ပါဘူး..ေဖေဖ ကုိ ခြင္႔လႊတ္ပါ...၊ သားတို႕ကို ေဖေဖ သိတ္ခ်စ္ပါတယ္..၊...မိန္းမ....မင္း ကို ေမာင္ ခ်စ္ခဲ႔ ပါတယ္..ခ်စ္ေနဆဲပါ....၊ မင္းဘာေတြဘဲ လုပ္လုပ္ .....ေမာင္ ခြင္႔လႊတ္ခ်င္တယ္.၊ ပတ္ဝန္းက်င္ကိုေတာ႔ ေမာင္ ရင္မဆိုင္ရဲေတာ႔ဘူး............

သား၂ေယာက္.....
 မိန္းမ......
ႀကိဳးကြင္း.......
အေမ............အေမ ေရ.............

(ဒီတခါ က်ေနာ္ ေရးတာ ေပ်ာ္စရာဇာတ္လမ္း မဟုတ္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္..၊ ဒါေပမဲ႔ ထူးလည္းထူးဆန္း တကယ္ လည္း ျဖစ္ရပ္မွန္ ျဖစ္ေနတဲ႔ အတြက္ ဘာမွ မေျပာင္းလဲ ခ်င္တာနဲ႔ ေရးလိုက္တာပါ)

အခန္း (၆) မွာ ဇာတ္သိမ္းပါမယ္..
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..

.

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

အေဖလား တေစၦလား အခန္း (၄)

အခန္း ၄.၁

ဒီေန႔ သားႀကီးကို သူ႕အဖြားအိမ္ သြားခိုင္းလိုက္တယ္၊ သားႀကီးက မသြားခ်င္ဘူး၊ စိတ္ေတာ႔ မေကာင္းဘူး ဒါေပမဲ႔ အတင္းသြားခိုင္းလိုက္တယ္၊ ဒီလိုေပ်ာ႔ညံတာေတြကို မႀကိဳက္ဘူး၊ သူ႕အေဖ နဲ႔ တပံုစံထဲ ျဖစ္ေနတယ္..။ သူ႕ အေဖ ကလည္း ဘာေတြ ျဖစ္ေနတာလည္း....နားမလည္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ေနတယ္။

က်ေနာ္႔ ဘဝ တေလွ်ာက္လံုး စိတ္ကူးယဥ္တာ ဆုိလို႔ ဒီေယာက္က်ားနဲ႕ ယူမိတာဘဲ ရွိတယ္..၊ ဒါလည္း က်ေနာ္႔ ကသူ႕ကို ခ်စ္လြန္းလို႕ ေတာ႔ မဟုတ္ဘူး၊ သူကခ်စ္လြန္းလို႕ ဒီလိုျဖစ္သြားခဲ႔ရတယ္။ မတူညီတဲ႕ ဘဝ ၂ ခုကို ေပါင္းစီးခ်င္တဲ႔ သူ႕ အျပစ္လား၊ အစကထဲက မျဖစ္ႏိုင္မွန္း သိရက္နဲ႕ ေပါင္းစည္းဖို႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ခဲ႔တဲ႕ က်ေနာ္႔ အျပစ္လား။

က်ေနာ္ က ငယ္ငယ္ေလး ကထဲက ပါးပါး နဲ႔ လိုက္ၿပီး ေစ်းထဲမွာ ေစ်းေရာင္းရတယ္၊ အေမ က ဘယ္ေတာ႔ မွ မလိုက္ဘူး၊ အိမ္မွာဘဲ ထမင္းဟင္းခ်က္တယ္၊ ေနာက္ၿပီး က်ေနာ္ တို႕မွာ ညီမ ၂ ေယာက္ထဲဘဲ ရွိတာဆိုေတာ႔ က်ေနာ္ မွ  ပါးပါး ကို မကူရင္ ဘယ္သူ ကူမွာလည္း။ အေမကလည္း တအားေအးတယ္၊ ညီမ ၾကေတာ႔လည္း က်ေနာ္ လို ပညာတပိုင္းတစ ျဖစ္မွာ စိုးလို႕ ပညာလည္းထူးခၽြန္လို႕ က်ေနာ္ ဘဲ ေစ်းေရာင္းခဲ႔တာပါ။

က်ေနာ္ အေဖ ကတရုပ္စပ္တယ္၊ အေမ က ရခိုင္္၊ျမန္မာ၊ အဲဒီေတာ႔  က်ေနာ္ က သိပ္လွတာေပါ႔၊ ကိုယ္ ကို ကိုယ္ သိပ္လွတယ္ လို႔လည္း မေျပာခ်င္ပါဘူး၊ က်ေနာ္ ဘဝ မွာ လွေနလို႕ ႏုေနလို႕မွ မရတာ၊ ဒါေတြ ကို သူနားမလည္ဘူး၊ က်ေနာ္ ေနရတဲ႔ ဘဝ က ၾကမ္းတမ္းတယ္၊ သူ လည္းသိတယ္၊ ဒါကို သက္သက္မဲ႔ ေရွ႕တိုးခဲ႔တာ၊ ေရွ႕တိုးရင္လည္း ေသခ်ာတိုးေပါ႔၊ အခုေတာ႔ ေယာက္က်ား တေယာက္ မဟုတ္တဲ႔ အတိုင္းဘဲ၊ လုပ္သြားလိုက္တာ၊က်ေနာ္ ကေတာ႔ မုန္းတယ္၊.. ဒီလို ဘဝ ကိုအရႈံးေပးသြားတဲ႔ ေယာက္က်ား တေယာက္ကိုမုန္းတယ္။

က်ေနာ္ က ေစ်းခ်ဳိထဲမွာ ေစ်းေရာင္းတာ၊ လျပည္႕လကြယ္ ေစ်းပိတ္တယ္၊ ၾသ ေစ်းခ်ဳိ ထဲမွာ ေစ်းေရာင္းတာ ဆိုလို႔ တကယ္႔ သူေဌး ေစ်းဆိုင္ခန္း ေတြ ျမင္ၿပီး အထင္ႀကီးမသြားနဲ႔ အုန္း၊ က်ေနာ္ ေရာင္းတာက ဝက္သား၊ ဆိုင္ခန္း နဲ႔ ေရာင္းတဲ႔ အႀကီးစား အသား သည္ႀကီးေတြ မဟုတ္ဘူး၊ သူတို႕ စီက တဆင္႔ ပိသာ ၃၀ဆို ၃၀ ၊ ပိသာ ၂၀ ဆို ၂၀ တဆင္႔ ခံေရာင္းရတဲ႔ တဆင္႔ခံေစ်းသည္ပါ။

ပါးပါး ရွိတုန္းကေတာ႔ အတူတူ ေရာင္းတာေပါ႔၊ ပါးပါး ဆံုးသြားေတာ႔ က်ေနာ္ တေယာက္ထဲ ေရာင္းရတာ၊ အေမ နဲ႔ ညီမ ကေတာ႔ အကုသိုလ္ မ်ားပါတယ္ သမီးရယ္ တျခားဟာဘဲ ေျပာင္းေရာင္းရေအာင္ပါတဲ႔၊ တသက္လံုး က်ေနာ္ က ဒါဘဲ ေရာင္းလာတာ ဆိုေတာ႔ တျခားဟာ တခုခု ေျပာင္းမယ္ဆိုေတာ႔ ဘာေျပာင္းရမွန္း မသိဘူး၊ ဒါနဲ႔ ဘဲ ဆက္ေရာင္းျဖစ္သြားတာ။

အခန္း ၄.၂ 

က်ေနာ္ က ဘဲ ကုသိုလ္ မေကာင္းတာလား၊ သူကဘဲ ၾကမၼာ ငင္ခ်င္တာလားေတာ႔ မသိဘူး၊ က်ေနာ္တို႕ ေစ်းပိတ္ရက္ နဲ႔ ဆက္ၿပီး ေတာ႔ က်ဳိက္ထီးရုိး ဘုရားဖူး ထြက္ၾကတယ္၊ ေစ်းရုံထဲက သူငယ္ခ်င္း ေတြနဲ႕ က်ေနာ္႕ ေက်ာင္းေနဘက္ သူငယ္ခ်င္း ေဟာင္းေတြနဲ႔ဆို အေယာက္ ၂၀ ေလာက္ ရွိတယ္၊ ရြယ္တူတန္းတူ အေခ်ာအလွ ေတြႀကီးဘဲ ဆိုေတာ႔ ရထားတတြဲ လံုးက ေငးေနေတာ႔တာေပါ႔။

အဲဒီထဲကမွ ကၽြန္ေတာ္ တေယာက္ထဲ ကိုဘဲ ေရြးေငးေနတဲ႔ သူကို စၿပီးေတြဆံုခဲ႔ေတာ႔တာပါဘဲ၊ သူက ရန္ကုန္မွာ ေက်ာင္းသြားတက္ မဲ႔ စက္မႈ႕တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားတဲ႔၊ အဲဒီက စၿပီးေတာ႔ ေက်ာင္းေတာင္ မဝင္ႏိုင္ဘဲ က်ေနာ္ တို႕ ဘုရားဖူးသြားတဲ႔ေနာက္ ေတာက္ေလွ်ာက္ လိုက္လာေတာ႔တာဘဲ။

က်ေနာ္လည္း စစျခင္းေတာ႔ ေစ်းခ်ဳိမွာ ေစ်းေရာင္းတာဘဲ သူသိတာဆိုေတာ႔ အေသးစိတ္ ေတာ႔ မေျပာမိဘူးေပါ႔၊ ဒါေပမဲ႔ ေနာက္ဆံုး က်ေနာ္တို႕ မႏၱေလး ျပန္မယ္လုပ္ေတာ႔ သူ ေနာက္ဆုတ္ခ်င္ရင္ ေနာက္ဆုတ္ လို႔ရေအာင္ ေျပာခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒါ မွန္ေသာ သစၥာပါ၊ သူ ဘာသာ သူ ေျပာမရဆိုမရ အတင္း ေရွ႕ဆက္တိုးခဲ႔တာပါ။ သူ ရွာေကၽြးမယ္တဲ႔၊ ဘာေစ်းမွ မေရာင္းရဘူးတဲ႔၊ သူ႕ ကိုသာ အခ်ိန္ေပးပါဆိုၿပီး ေျပာခဲ႔တာပါ။

ေနာက္ေတာ႔ မႏၱေလး တလ တေခါက္ေလာက္ ျပန္လာၿပီး အေျခပ်က္လြန္း တဲ႔ သူ႕ကို ၾကည္႕ၿပီး သူ႕မိဘ ေတြ သိသြားေတာ႔တာဘဲ၊ က်ေနာ္ နဲ႔လား ဘယ္သေဘာတူပါ႔ မလည္း။ သူတို႕ကလည္း မခ်မ္း သာပါဘူးတဲ႔၊ ဒါေပမဲ႔ ရုိးရုိးသားသား လုပ္ကိုင္စားေသာက္တဲ႔ သူနဲ႕ဆိုရင္ ေတာ႔ ရပါတယ္တဲ႔၊ က်ေနာ္လို အသားသည္ နဲ႕ေတာ႔ သေဘာမတူဘူးေပါ႔။

အဲဒီမွာ ေမာင္မင္းႀကီးသားက တစခန္း ထေတာ႔တာပါဘဲ၊ ေစ်းမေရာင္းနဲ႔ေတာ႔ေပါ႔၊ က်ေနာ္လည္း သေဘာမတူ ဘူးဆိုကထည္းက ေဒါသျဖစ္ေနတာဆိုေတာ႔ ေရာင္းမွာဘဲ၊ ခင္ဗ်ား နဲ႕လည္းျပတ္တယ္ဗ်ာ လို႕ေျပာေတာ႔ ငိုယုိၿပီး၊ တထစ္ေလွ်ာ႔လာတယ္၊ တျခား ဟာေရာင္းပါတဲ႔၊ က်ေနာ္လည္း တျခားဟာ ေရာင္းဘို႔ ဘယ္မွာလည္း ေစ်းရင္း၊ ေနာက္ၿပီး က်ေနာ္က ဒါဘဲေရာင္းတတ္တာလို႕၊ ေနာက္ေတာ႔ ခင္ဗ်ား ရွာေကၽြးရင္ မေရာင္းေတာ႔ဘူးလို႕ တထစ္ေလွ်ာ႔လိုက္ေတာ႔လည္း သူ႕မိဘ ေတြက သေဘာထား ေျပာင္းမလာဘူး၊ ဒါနဲ႔ က်ေနာ္လည္း သူ႕မိဘေတြ အျမင္ကတ္ တာနဲ႔ ႏွစ္ဦးသေဘာတူ ရုံးတက္လက္ထပ္ လိုက္တယ္။

အခန္း ၄.၃

သူ လား ဘယ္ေက်ာင္းၿပီးေသးမွာလည္း၊ ေက်ာင္းၿပီးဘို႕၂ႏွစ္လို ေသးတယ္၊ က်ေနာ္ ထားေပးရတာေပါ႔၊ အဲဒါကို စိတ္ကူးယဥ္ေသးတာ ေက်ာင္းဆက္မတက္ေတာ႔ဘူး၊ သူလုပ္ေကၽြးမယ္ေပါ႔၊ ရီခ်င္လိုက္တာဗ်ာ၊ သူက ဘာလုပ္ႏိုင္မွာလည္း ဘာလုပ္တတ္မွာလည္း၊ အဲဒါနဲ႔ သိပ္စိတ္ကူးယဥ္ မေနနဲ႕ လို႔ က်ေနာ္ တေယာက္ထဲတင္ ခင္ဗ်ားလုပ္ေကၽြးရမွာ မဟုတ္ဘူး။

က်ေနာ္႔ အေမလည္း လုပ္ေကၽြးရအုန္းမွာ၊ က်ေနာ္႔ ညီမလည္း ေက်ာင္းထားေပးရအုန္းမွာ။ ေနာက္ၿပီး က်ေနာ္႔ ဘုိက္ထဲမွာလည္း တေယာက္ရွိေနၿပီဆိုမွ ပိုဆိုးသြားတယ္၊ လံုးဝ ေက်ာင္းမတက္ႏိုင္ေတာ႔ဘူးတဲ႔၊ အဲဒီမွာ က်ေနာ္နဲ႕ အႀကီးအက်ယ္ ရန္ျဖစ္ၾကတာေပါ႔၊ က်ေနာ္ ကလည္း ကိုယ္နဲ႕ရမွ သူတို႕သား ေက်ာင္းမၿပီးပါဘူးဆိုတာကို အျဖစ္မခံႏိုင္တာ၊ ေနာက္ဆံုး က်ေနာ္ အမ်ဳိးမ်ဳးိ အၾကပ္ကိုင္မွ ေက်ာင္းသြား တက္ေတာ္မူတယ္။

သူေက်ာင္းၿပီးေတာ႔ သားႀကီးေတာင္ တႏွစ္သားရွိေနၿပီ၊ အဲဒီမွာ တခါ တစခန္းထ ျပန္တယ္၊ ေစ်းမေရာင္း နဲ႔ေတာ႔တဲ႔၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္လည္း သားငယ္ ကလည္းဘိုက္ထဲမွာ ရွိေနၿပီ၊ ညီမကလည္း ေက်ာင္းၿပီးသြားၿပီဆိုေတာ႔ က်ေနာ္တို႕မိသားစုနဲ႕ အေမတေယာက္ကိုေတာ႔ သူလုပ္ေကၽြးႏိုင္မယ္ ထင္တာေပါ႔၊ ေနာက္ၿပီး သားငယ္ ကိုယ္ဝန္ရွိတဲ႔ အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္႔ က်န္းမာေရးလည္း သိပ္မေကာင္းဘူး၊ ဒါနဲ႔ သူလည္းအလုပ္ရ ဆိုေတာ႔ က်ေနာ္ လည္းေစ်းေရာင္းတာ လံုးဝ နားျပစ္လိုက္ပါတယ္။

အဲဒီမွာ သားငယ္ ေမြးၿပီးတဲ႔ အခ်ိန္ထိ သူ လခနဲ႕စားလာတာ၊  က်ေနာ္ တသက္လံုး ရွာထားသမွ် ေျပာင္ပါေရာ၊ က်ေနာ္႔ ရွိသမွ် ေရႊေတြလည္းကုန္တာပါဘဲ၊ ေျပာရင္ ယံုမွာ မဟုတ္ဘူး၊ သူ႕လခ က က်ေနာ္ ေစ်းေရာင္း တဲ႔ တေန႔ဝင္ေငြ မမွီဘူး၊ အဲဒီေတာ႔ က်ေနာ္လည္း ဒီလိုေနလို႔ ေတာ႔ မျဖစ္ဘူး က်ေနာ္႔ မွာလည္း သား၂ေယာက္ရွိလာၿပီဆိုေတာ႔ က်ေနာ္ ေစ်းျပန္ေရာင္းမယ္ေျပာေတာ႔၊ လံုးဝလက္မခံဘူး၊ သူ႕ သား ၂ ေယာက္ကို က်ေနာ္လို မျဖစ္ရဘူးတဲ႔၊ ကဲၾကည္႔အုန္း က်ေနာ္ တို႕လည္း ေန႔တိုင္းရန္ျဖစ္တာေပါ႔၊ ေနာက္ေတာ႔ သူက က်ေနာ္သံုးေလာက္ေအာင္ သူခိုးလည္းမလုပ္ႏိုင္ဘူးတဲ႔၊ ဓါးျမလည္း မလုပ္ႏိုင္ဘူးတဲ႔၊  မင္းေစ်းေရာင္းရင္ေတာ႔ ငါ အလုပ္ထြက္ျပစ္မွာတဲ႔၊ က်ေနာ္လည္း ထြက္ေပါ႔။

အဲဒီမွာ က်ေနာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ဇာတ္သိမ္းခန္းစေတာ႔တာပါဘဲ၊ က်ေနာ္လည္း အရင္းကလည္း နဲ၊ ပိုက္ဆံကလည္း တအားရခ်င္ေတာ႔ အကုန္လုပ္ေတာ႔တာပါဘဲ။ အဲဒီမွာ သူကလည္း အရြဲ႕တိုက္ၿပီး ဘာမွ မလုပ္ဘဲ အိမ္မွာဘဲေနေတာ႔တာဘဲ၊ သားေတြကိစၥေတာ႔ လုပ္တာေပါ႔ေနာ္ သားေတြစာသင္တာနဲ႔ ေက်ာင္းပို႕တာတို႔ ဘာတို႔ေပါ႔၊ အဲဒါေၾကာင္႔ သား၂ေယာက္က သူနဲ႕တူၿပီး အရမ္းေပ်ာ႕ညံေနတာ။

သူ႕ကိုက်ေနာ္ အလုပ္ လုပ္ေစခ်င္တာကလည္း သူ႕ပိုက္ဆံမက္လို႕ မဟုတ္ပါဘူး၊ သားေတြ ဂုဏ္ရွိေအာင္ပါ၊ ဒါလည္း နားမလည္ဘဲနဲ က်ေနာ္ ေစ်းေရာင္းတာဘဲ ရမယ္ရွာ ေနေတာ႔ တာဘဲ၊ ရန္ျဖစ္ရတာလည္း ေန႔တိုင္း၊ ေနာက္ေတာ႔ က်ေနာ္ အခုယူထားတဲ႔ က်ေနာ္႔ နဲ႕ အလုပ္အတူ လုပ္ေနတဲ႔ တေယာက္နဲ႕ စြပ္စြဲ ေတာ႔တာပါဘဲ။ က်ေနာ္ လည္းကိုယ္မွ မဟုတ္တာ နဲနဲေလးမွ မဆင္ခ်င္ပါဘူး၊ အဲဒီမွာ သူ ဒီလိုလုပ္သြားေတာ႔တာဘဲ..။

ေနာက္ေတာ႔ သူ႔ ဒိုင္ယာရီ ကိုက်ေနာ္ ဖတ္ရတယ္............၊ အဲဒီမွာ..............။

အခန္း (၅) ဆက္ရန္
ီ

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>

အေဖလား တေစၦလား အခန္း (၃)

အခန္း ၃.၁

အကို..အဖြားအိမ္သြားမလို႕တဲ႔.. က်ေနာ္ လိုက္ခ်င္လိုက္တာ..၊ အေဖ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ေလ..၊ က်ေနာ္ ေတြ႕ခ်င္တယ္..၊ အေဖ က က်ေနာ္႕ အေဖဘဲ..၊ က်ေနာ္ ဘာလို႕ ေၾကာက္ရမွာ လည္း..၊ ဒါေပမဲ႔ အေမ က က်ေနာ္ ကို က်န္းမာေရးမေကာင္းဘူးတဲ႔၊ မလိုက္ရဘူးတဲ႔..၊ အဖြား အိမ္သြားတိုင္း က်ေနာ္မလိုက္ရဘူး။ အဖြား နဲ႕ မေတြ႕ရတာေတာင္ ၾကာသြားၿပီ..။

ဟို တေန႔ကေတာ႔  အေမ ေစ်းက ျပန္မလာခင္ အကို နဲ႕ အဖြားအိမ္ကို သြားမယ္ဆိုၿပီး အကို ကိုအတင္းေခၚတယ္၊ အကို ကမလိုက္ခ်င္ဘူး၊ က်ေနာ္ အတင္းပူစာတာနဲ႕ အကို လိုက္လာတယ္။ အဖြား အိမ္ေရာက္ေတာ႔ အဖြားက က်ေနာ္႔ ကိုၾကည္႔ၿပီး ငိုတယ္..၊ ငါ႔ေျမးေလး ပိန္လိုက္တာတဲ႔..၊ မင္း အေမ ကလည္း ..အင္း..ခက္ပါတယ္ တဲ႔။

က်ေနာ္ အဖြားေျပာတာေတြ ဂရုမစိုက္ႏိုင္ဘူး၊ အကို ကိုဘဲ မ်က္ေတာင္မခတ္ စိုက္ၾကည္႔ေနတယ္..၊ အကို ဘာထူးလည္း၊ အေဖ.. အေဖ အခုထိ ဘာလို႕ မလာေသးတာလည္း၊ အခါတိုင္း အကို  လာရင္ အေဖ လာတယ္ဆို၊ အကို က အေဖ ျဖစ္သြားတယ္ဆို..၊ အေဖ.. လာပါေတာ႔..၊ အေဖ လာရင္... က်ေနာ္ ေျပာမယ္...၊ အေဖ ႔ကို သားဘယ္ေလာက္ထိ လြမ္းေနလည္းဆိုတာေျပာမယ္..။

အေဖ ဘာလို႕ ဒီလို လုပ္ရတာလည္း ဆိုတာေမးမယ္..၊  အေဖ ျပန္လာဘို႕လည္း ေျပာမယ္..၊..အေမ ေနာက္ေယာက္က်ား ရေတာ႔ ဘာျဖစ္လည္း..၊ သား တို႕၂ေယာက္ရယ္၊ အေဖ ရယ္၊ အဖြားရယ္..ျပန္ေနၾကမယ္ေလ..၊ အေဖ..လာေတာ႔ဗ်ာ..၊ အကို...အကို က အကို ျဖစ္ေနေသးလား.. အကို..အကိုလား၊ ...အေဖ လား... အေဖ ေရာက္ၿပီလား..၊ အေဖ..ေရ..။

အခန္း ၃.၂

အဲဒီေန႔က အေဖ႔ ကို.က်ေနာ္ တို႔ ေစာင္႔ေနၾကတယ္...၊  ဒါေပမဲ႔ အကို ကေတာ႔ မလာေတာ႔ လည္း ေကာင္းတာေပါ႔ကြာ တဲ႔..၊ က်ေနာ္႔ အိမ္မက္ ေတြကိုလည္း အေဖကိုေျပာခ်င္တယ္ ၊ က်ေနာ္က အေဖ လာရင္ေျပာဘုိ႕ စဥ္းစားထားတာေတြ အမ်ားႀကီးဘဲ..၊ အေဖ ဘာလို႕ မလာေသးတာလည္း...။

 အေဒၚငယ္ကေတာ႔ အဖြားအိမ္ကူးလာၿပီး..၊ အခါတိုင္း နင္႔ အေဖက လာေနၾကတဲ႔..၊ လာရင္လည္း နင္႔အေမကို ဘဲ ဆိုေျပာေနတာ..၊ နင္႔  တို႔ ညီအကို ကိုလည္း စိတ္မခ်ဘူးထင္တယ္တဲ႔..၊ ငါတို႕ ဘုန္းႀကီး ဆြမ္းေကၽြးၿပီး အမွ်အတန္းေဝတာ ၂ႀကိမ္ရွိၿပီ..၊ နင္႔ အေဖက မကၽြတ္လြတ္ ႏိုင္ဘူးတဲ႔..၊ အဖြားက ဝင္ေငါက္တယ္.၊ ကေလးကို ဘာေတြေျပာေနတာလည္းတဲ႔..။

အခါတိုင္း အကို က အေဖ ျဖစ္ၿပီး ေျပာခ်င္ရာေတြ ေျပာသြားတယ္တဲ႔...၊ ငိုလည္းငိုတယ္တဲ႔..၊ အကို ကေတာ႔ အဲဒီလုိႀကီး ျဖစ္ၿပီးရင္ ေမာလြန္းလို႔ တဲ႔..၊ မျဖစ္ခ်င္ဘူးတဲ႔..၊ က်ေနာ္ လည္း အကို အဲဒီလိုေတြ ေလွ်ာက္ေျပာေနတာ မႀကိဳက္ဘူး...၊ ဒါေပမဲ႔...အေဖနဲ႔ ေတာ႔ ေတြ႕ခ်င္တယ္..၊ အရင္ တံုးကလို အေဖ အစစ္အျဖစ္နဲ႔ေလ..။

အေဖ က ေသသြားၿပီဘဲ...၊ က်ေနာ္ သိတယ္..၊ ေသၿပီးသားလူက ဘယ္တုန္းက ျပန္လာဘူး လို႕လည္း..၊ ဒါေပမဲ႔ အေဖ ရယ္.. တခါတေလ အေဖမ်ား တကယ္ဘဲ ျပန္လာမလားလို႔..၊ က်ေနာ္ မငယ္ ေတာ႔ပါဘူး အဖြားရယ္ က်ေနာ္သိပါတယ္၊ ေသ တဲ႔သူ ဆိုတာ ဘယ္ေတာ႔မွ ျပန္မလာ ႏိုင္ဘူး..။

ဒါေပမဲ႔ အကို ကဘာလို႕ေလွ်ာက္ေျပာေနတာလည္း..၊ အေဖ က အကို ကို ဝင္ပူးၿပီးေျပာတာတဲ႔..၊ အဲဒါဆိုရင္.. အကိုက  အေဖ ေပါ႔..၊ ...မဟုတ္ဘူးတဲ႔.. အေမ ေျပာတယ္.. အဲဒါ နင္႔ အေဖ မဟုတ္ေတာ႔ဘူးတဲ႔..၊ အဲဒါ..အဲဒါ..တေစၦျဖစ္သြားၿပီတဲ႔...ဟုတ္လား..အေဖ..။

ဒါေပမဲ႔ အေဖ မဟုတ္လည္း တေစၦကို က်ေနာ္ ေတြ႕ခ်င္တယ္..၊ အကို...အကိုေရ..အကိုဘဲလားဟင္..၊ အေဖ မျဖစ္ေသးဘူးလား..။..အေဖ ျမန္ျမန္လာပါေတာ႔..။

အခန္း ၃.၃

အေဖ ကို ေစာင္႔ေနရင္း က်ေနာ္ ငိုမိတယ္..၊ အေဖ နဲ႕ ေနာက္ဆံုးေတြ႕ခဲ႔တဲ႔ ေန႕ကို ျပန္စဥ္းစားတယ္..၊ အဲဒီေန႔က က်ေနာ္႔ ကို ေက်ာင္းကျပန္ေခၚလာၿပီး...၊  အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ႔.. အေဖ မရွိေတာ႔ဘူး...။
အေဖ ေသသြားၿပီတဲ႔..အေဖ ကသူ ကိုယ္ သူ သတ္ေသသြားတာတဲ႔....အမေလးဗ်......အေဖေရ..အေဖ..။

အေမ လည္း အေဖ ေသၿပီး သိပ္ေတာင္ မၾကာဘူး ေနာက္ေယာက္က်ားယူသြားတယ္၊ အဖြား ကရွက္လို႕တဲ႔ တျခားေျပာင္းေနလို႕ေျပာလို႕ က်ေနာ္ တို႔ ေျပာင္းခဲ႔ ၾကတယ္။ အဖြားက အသက္ႀကီးၿပီ ငါဘာသာငါ ေအးေအးဘဲေနခ်င္ေတာ႔တယ္တဲ႔၊ နင္႔ အေမ ယူသမွ် ေယာက္က်ား ေနာက္လိုက္ၿပီး ခ်က္လည္း မေကၽြးႏိုင္ဘူး၊ သူ ေမြးသမွ်လည္း လိုက္မထိမ္းႏိုင္ဘူးတဲ႔၊ ငါ႔ေျမးေလးႏွစ္ ေယာက္ကိုေတာ႔ ခ်စ္ပါတယ္ တဲ႔။

အဖြားက တေယာက္ထဲ အိမ္မွာ က်န္ေနတာ၊ ေဘးအိမ္မွာ ေတာ႔ အေဒၚငယ္ အိမ္ ရွိတာေပါ႔၊ ေနာက္ၿပီး အေဒၚတို႔က အဖြား ကို မေၾကာက္ဘူးလားတဲ႔၊ အေဖ..အေဖ အဲဒီလို ျဖစ္သြားေတာ႔ေလ အဖြား ဘဲအိမ္မွာရွိတာ၊ အဖြားက အေပၚထပ္မွာ အိပ္ေနတာတဲ႔၊ ေနသိပ္မေကာင္းလို႕ဆိုၿပီး အေပၚ တက္သြားတာ၊ အေဖ က အဲဒီေန႔က အဖြားကိုလည္း စကားေကာင္းေကာင္း မေျပာဘူး တဲ႔၊ အဖြား ေျပာမွ အင္း အဲ လုပ္တာ တဲ႔၊ ဒါနဲ႔ အဖြားလည္း အေပၚ တက္သြားတာ လို႔ေျပာတယ္။

ေနာက္ အဖြားေမွးကနဲရွိတုန္း ေအာက္ထပ္က အသံတမ်ဳိးၾကားလိုက္လို႔ အဖြားလည္း ေျပးဆင္း လာေတာ႔..၊ အေဖက ဧည္႔ခန္းထဲမွာ ႀကိဳးတန္းလန္းႀကီး နဲ႔ တဲ႔၊ အဖြားကုန္းေအာ္ေတာ႔ မွ အိမ္နီးနားျခင္းေတြ ေရာက္လာၿပီး အေဖ႔ ကို ႀကိဳးေတြျဖဳတ္ေပးေတာ႔ အေဖ...အေဖ အသက္မရွိေတာ႔ ဘူးတဲ႔...အား.. အမယ္ေလး..အေဖ..အေဖ။

အခန္း (၄) ရွိေသးတယ္

>>>ဆက္ဖတ္ရန္>>> >>