ငယ်ဘဝများ (၁၆) နှင့် ရွှေစင်ဦၤး မူးသွားခြင်း အပိုင်း (၄)

 

မင်းသမီး မဟုတ်ပါ ရွှေစင်ဦး ပါ

  

ရွှေကျင်နေသော တိုင်းရင်းသားများ  နဲ့ သူတို့ ယာယီ နေသော တဲကလေးများ

ကဲ..ဒီနေ့တော့ မင်းသမီး ဓါတ်ပုံရိုက်ခန်း ရောက်ပါပြီဗျာ...၊ ဖေဖေ တပည့် မြစ်ကြီးနား မြို့က နံမည်ကြီး ဓါတ်ပုံဆရာ ပါဘဲ..၊ ကျောင်းတက်ရင်း နဲ့ ဓါတ်ပုံ ဆိုင် ဖွင့်ထားတာပါ.. တရုပ်လူမျိုးပါဘဲ..၊ ကျနော့် ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် နဲ့ မြစ်ကြီးနားမြို့ ဝန်းကျင်ကို လိုက်လံပြသပြီး ဓါတ်ပုံ တွေလည်း ရိုက်ပေးပါတယ်..၊ နောက်ပြီး သူ့ဆိုင်ကို ခေါ်သွားပြီး ဓါတ်ပုံ ကူးတာတွေ နဲ့ တခြားလုပ်ငန်း တွေကိုလည်း ပြပေးပါတယ်..၊ ကျေးဇူးပါ.. ကျနော် နံမည် မေ့နေတဲ့ အတွက်ခွင့်လွှတ်ပါဗျာ..။

နောက်ပြီး ဖေဖေက ကျနော့် ကို အဲဒီအခေါက်မှာတော့ အတော်ကို အလိုလိုက်တယ်ဗျ..၊ ခရစ်စမတ် အတွက် တီးကြ မှုတ်ကြတဲ့ စီတာပူ ရွာထဲက တီးဝိုင်းတွေလည်း လိုက်ပြတယ်..၊ ကျနော့် တသက်မှာ ဖေဖေ အဲဒီလို ပွဲခင်းတွေ ဘာတွေ လိုက်ကြည့်တာ ပထမဆုံးမြင်ဘူးတာဘဲ..။ နောက်ပြီး..ဖေဖေ ရတဲ့ အစိုးရ အိမ်တွေမှာ ပထမဆုံး နေဘူးခြင်းဘဲ..၊ ကျနော့် ဖေဖေ အကြောင်းလဲ  နဲနဲလေး ပြောချင်တယ်.. ဖေဖေက တက္ကသိုလ် ဆရာဆိုတော့ ကျနော်က ကျောင်းထဲမှာ အိမ်ရစေချင်တာဗျ.. ၊ ကျောင်းထဲမှာ နေချင်တာပေါ့..၊ တက္ကသိုလ် ဘုန်းနိုင်တို့ နေသွားတဲ့ တိုက်ကြီးတွေ ကြည့်ြ့ပီး ဖေဖေ ကျောင်းထဲမှာ နေချင်တယ်.. အိမ်မရဘူးလားလို့ ငယ်တုန်းက အမြဲမေးပါတယ်..၊ မရဘူးတဲ့..၊ ဖေဖေ မန္တလေး တက္ကသိုလ် မှာ တခါမှ အိမ်မရဘူးပါ ခင်ဗျား..။

ကျနော် လည်း ဘာကြောင့်ဆိုတာ မသိဘူး..၊ နောက်မှ.. မေမေ ပြောပြတာ.. ဖေဖေ အိမ်လျှောက်.. တယ်ဆိုရင် ရမှာပေါ့ .. ဒါပေမဲ့ အမြဲတန်း မန္တလေးမှာ အိမ်ပိုင် ရှိလားဆိုရင်.. ရှိတယ်ဘဲ ဖြေတော့.. ဘောင်မဝင်လို့ အိမ်မရဘူးတဲ့..၊ ဒါပေမဲ့.. အိမ်ပိုင်ဆိုတာ အဖိုး အဖွားပိုင် တာပါ..၊ မရှိဘူးပြောရင်လည်း အပြစ်လွတ်ပါတယ်..၊ သူများတွေလည်း ဒီလိုပြောပြီး အိမ်တလုံးတော့ ယူထားတာဘဲ..၊  ဒါပေမဲ့ ဘယ်တော့မှ ဖေဖေ လိမ်မပြောဘူး..၊ ကျနော် ဖေဖေ ကို မကြိုက်တာတွေ အများကြီးဘဲ.. ဒါပေမဲ့ ဖေဖေ ရဲ့ မလိမ်တတ်တာ ရယ် မဆဲတတ်တာရယ်ကို တော့ ကျနော် တသက်လုံး လေးစားပါတယ်..၊ မဆဲ တတ်တာလည်း အံသြတယ်.. ကျနော် ဆို ဆဲတတ် သလား မပြောနဲ့ နည်းမျိုးစုံ နဲ့ ဆဲတတ်တယ်.. ရန်ဖြစ်ချင်သူများ သတိထားပါ..။

အဲဒီလိုနဲ့ ကျနော် ဟာ ဖေဖေ နဲ့ နေတာ အတော်ကြာသွားပြီ..၊ ကျနော် ပြန်တော့ မယ်လို့ဖေဖေ ကို ပြောတယ်..၊ အင်းတဲ့ လက်မှတ်ဝယ်ပေးမယ်တဲ့..၊  ဒါပေမဲ့ လက်မှတ် ကရမလာဘူး.. ဒါနဲ့ ကျနော်ဟာ ဖေဖေ နဲ့ ဒုတိယ အကြိမ် ကရိန်နော် ကို သွားပါတယ်..၊ ဖေဖေ ကျောင်းပိတ်တဲ့ ရက် တရက် မှာပါ..၊ တယောက် စက်ဘီး တစီး စီနဲ့ သွားတယ်..၊ ကရိန်နော် ကို ရောက်တော့ ကြည်နူးစရာတွေကို ကြည့်ရင်း ဖေဖေ ကလည်း သူ့ ချစ်ချစ်ကြီးလွမ်းပေါ့..၊ ကျနော် ကလည်း ကျနော့် ချစ်ချစ်ကြီးလွမ်းပေါ့ .. အဲဒီလို အလွမ်းပြိုင်နေရင်း ကျနော် ကဖောက်ချင်လာတယ်..၊ ဖောက်ချင် မှာပေါ့ဗျာ..၊ သူများ ရှေ့ကို တယောက်ပြီး တယောက် ခေါင်ရည်လေး မော့လိုက် ငါးကြော်လေး ကိုက်လိုက်နဲ့ လာလာ သောက်ပြနေကြတာကိုးဗျ..။

ဒါနဲ့ ဖေဖေ နားလေး အသာသွားပြီး ဖေဖေ ရေ ကချင် တွေများ ခေါင်ရေ တွေ သောက်လိုက်ကြတာ..လို့ပြော လိုက်တယ်.. အေးတဲ့ သူတို့ရိုးရာ ကိုးတဲ့..၊ အင်း.. ကချင်ပြည်ရောက်တုန်း သူတို့ ရိုးရာ ကချင်ခေါင်ရေ သောက်ကြည့် ချင်တယ်လို့ ပူစာလိုက်တယ်ဗျ..၊ နှစ်ခါ မပြောရပါဘူးဗျာ ကြည့်ရတာ သူကလည်း သောက်ချင်နေတယ် ထင်တယ်..၊ ဒီလိုနဲ့ သားအဖ နှစ်ယောက် ခေါင်ရေ တပုလင်းစီနဲ့ ငါးကြော် တကောင်စီ နဲ့ ငြိမ့် နေလိုက်ကြတယ်..၊ ဒါပေမဲ့ ကျနော့် စိတ်ထဲမှာ တပုလင်း ကုန်တာတောင် တအားကြီး မထူးသေး သလိုပါဘဲ..၊ ဒါနဲ့ နောက် တပုလင်း ထပ်ယူပြီး ဖေဖေ ကို တဝက်ပေး ပြီး ထပ်ချ ကြပြန်တယ်..၊ နဲနဲတော့ ရစ်သွားပြီဗျ...။

ဖေဖေ့ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့လည်း.. အဲဒီအတိုင်းဘဲ အခြေအနေက သိပ်မကောင်းဘူး..၊ အဲဒါနဲ့ ဖေဖေရေ ပြန်စို့ဆိုပြီး.. ပြန်လာကြတယ်ဗျာ.. စက်ဘီးစီးရင်း ဟိုထိုး ဒီထိုး..နဲ့ မူးလိုက်တာ.. လေတိုက်လေ မူးလေ နဲ့  အိမ်တောင် ဘယ်လို ပြန်ရောက်လာလည်း မမှတ်မိတော့ပါဘူး.. ကျနော် တို့ သားအဖနှစ်ယောက် ကိုယ့် အခန်း ကို ကိုယ် ဝင်ပြီး အိပ်လိုက်တာ.. အတော်မှောင်မှကို နိုးလာပါတယ်...အိမ်ရှေ့ တံခါးမကြီး တောင် မပိတ်ဘဲ ကျနော် တို့ အိပ်သွားကြတာဗျ..။

ကဲ.. စာဖတ်သူများ ရေ ဒီတခါ ကျနော့် ရဲ့ သောက်ဖော် သောက်ဖက်ကြီးက ဖေဖေ ဖြစ်နေတဲ့ အတွက် မရစ်လိုက်ရဘူးဗျာ... နောက်များမှ ရွှေစင်ဦး မူးသွားခြင်းရဲ့ အဆက်အဆက် တွေဖတ်လိုက်ရအောင်.. အခု တခါအတွက်တော့ အဆုံးသတ်လိုက်ကြပါစို့ဗျာ..။

စာရေးသူ-ရွှေစင်ဦး

(သြ ကိုကြီးကျောက် ကျောင်းထဲကနေ စီတာပူ ဈေးဆိုရင်တော့ နီးနီးလေးပေါ့.. မြို့ထဲက ဈေးကြီးထိ သွားတာ ဆိုတော့ အဝေးကြီးပါ.. လျှာကိုထွက်ရော.. ဟောဟဲ..ဟောဟဲ..)

.