Wednesday, September 14, 2011

ေရႊစင္ဦး လည္း ဧရာဝတီ ကို လြမ္းတတ္တယ္


မနက္ မိုးလင္း တာ နဲ႕ ကိုယ္႔ ဗိုက္ ကို ကိုယ္ ပြတ္ၿပီး ႏိုးလာႀကတဲ႕ သားသမီး ေျခာက္ေယာက္ ကို တေန႕ တမ်ဳိး ဆိုေပမဲ႕ အမ်ဳိးမမ်ား လွ တဲ႕ ထမင္းေၾကာ္ .... ေကာက္ညွင္းေပါင္း .... ပဲထမင္း .... ထမင္းဆီဆမ္း နဲ႕ အေၾကာ္ ....  မျံုပစ္သလက္ .... ဆိုတာေတြ ကို တလွည္႕စီခ်က္ျပဳတ္ေကၽြးရင္း....ဆိုင္က ပါဆယ္ ဝယ္လာ တဲ႕ လက္ဘက္ရည္ ေလး နဲ႕ အီၾကာေကြး ေလး တျခမ္းတဖဲ႕ ကို အေမာေျပ စားရင္း.. ေမေမ႕ သားသမီး ေတြ ကို သနား တယ္ လို႕ ခ်စ္ေသာေမေမ က အၿမဲတမ္း ေျပာေလ႕ ရွိပါတယ္....

ေမေမ ဘာလို႕ သနားတာလည္း ဆိုတာ မရုိးႏိုင္ေအာင္ ၾကားဘူးေနလို႕..
ေရႊစင္ဦး ဟာ ငယ္ငယ္ေလး ကထဲ က ဧရာဝတီ ကို ခ်စ္သလို ဧရာဝတီ လြမ္းတတ္ပါတယ္...

အဂၤလိပ္မင္း မ်ား လက္ထက္က ဘဘႀကီး (ေမေမ ရဲ႕ ေဖေဖ) ဟာ ဧရာဝတီ သေဘာၤ ကိုယ္စားလွယ္ ႀကီး ျဖစ္တဲ႕ အတြက္ ေမေမ တို႕ မိသားစု ဟာ ျမင္းၿခံဆိပ္ကမ္း ...... ဆိပ္ကမ္း ေတြ က ဆိပ္ခံ ေဘာတံတားႀကီး ေပၚမွာ ေဆာက္ထား တဲ႕ ဧရာဝတီ ေပၚ က ႏွစ္ထပ္ အိမ္ႀကီးေပၚမွာ ေနခဲ႔ရသလို... ဧရာဝတီ ျမစ္ရုိး တေလွ်ာက္ သေဘာၤ နဲ႕ အတူ ေမေမ.. ေလွ်ာက္လိုက္သြားရင္း... ေတြ႕ရွိခဲ႔တဲ႕ မရုိးႏိုင္တဲ႕ ဧရာဝတီ ပံုရိပ္မ်ား နဲ႕ ဧရာဝတီ က ေကၽြး တဲ႕ အစားအစာ ေတြ အေၾကာင္း ကို အၿမဲတန္း နားေထာင္ ေနရတဲ႕ အတြက္ ျဖစ္ပါတယ္...

ဧရာဝတီ ေရကိုေသာက္.. ဧရာဝတီေၾကာင္႔ ရတဲ႕ အလုပ္ကိုလုပ္... ဧရာဝတီ က ေကၽြးတဲ႕ ထမင္းစား.... ဧရာဝတီ ေရျပင္ မွာ အိမ္ေဆာက္ ... ဧရာဝတီ ကို ဘဝလုပ္ ေနခဲ႔ရတဲ႕ အဖိုး .. အဖြား နဲ႕ ေမေမ တုိ႕ရဲ႕ သမီး ေရႊစင္ဦး ဟာ ငယ္ကထဲ က ဧရာဝတီ ကို ခ်စ္ခဲ႔သလို.. ဧရာဝတီ ပံုျပင္မ်ား နဲ႕ ႀကီးျပင္းခဲ႔ ရပါတယ္..။

အစားအေသာက္ မက္ေမာ တဲ႕ အေကာင္းႀကိဳက္တဲ႕ ေရႊစင္ဦး ဟာ... မနက္မိုးလင္း စာ ဆိုရင္ ေမေမ တို႕ ငယ္ငယ္က .. ဘာစားလည္း ဟင္ လို႕ ေမးတတ္ပါတယ္...

ေမေမတို႕ မနက္ဆိုရင္ ေပါင္မံုမီးကင္.. ဝက္ေပါင္ေျခာက္..   ႀကက္ဥၿပဳတ္.. ၾကက္ဥေၾကာ္ တူတံဆိပ္ ေထာပတ္... လဘက္ရည္.. လဘက္ရည္ ဆိုရင္ လဘက္ေျခာက္ႏွပ္ၿပီးသား တခါးရား..  ႏြားႏို႕တခါးရား ... သၾကားခဲ.. တဲ႕... ကိုယ္ ႀကိဳက္ သလို ေဖ်ာ္ေသာက္တာေပါ႔ တဲ႕... ငါးသေလာက္ဥ ေပၚခ်ိန္ဆိုရင္ ငါးသေလာက္ဥ ေၾကာ္ႀကီးမ်ားေတာင္ ပါ ပါေသးတယ္တဲ႕ ... အင္း ေမေမ က ဒဂုန္တာရာ ရဲ႕ ဇာတ္လိုက္ ဘဲလို႕ ေျပာရင္း ကိုယ္႔ႏႈတ္ခမ္းကိုယ္သိမ္း လို႕ တိတ္တိတ္ကေလး လွည္႕ ထြက္ခဲ႔ရတယ္...။

အဂၤလိပ္မင္း မ်ား လက္ထက္ က ဧရာဝတီ သေဘာၤကိုယ္စားလွယ္ ႀကီး ရဲ႕ သမီး မနက္စာ နဲ႕ မဆလ ေခတ္ က ေက်ာင္းဆရာ တေယာက္ ရဲ႕ သမီး မနက္စာ က ကြာပါေပတယ္.....

ေမေမ ဟာ သနားစရာေကာင္းပါတယ္.. သားသမီး နဲ႕ ေယာက္က်ား ဗိုက္ဝေအာင္ အဟာရျပည္႕ ဝေအာင္ မနက္စာ ကို အဲလို စီမံ ေကၽြးေပမဲ႕ .. သူခမ်ာေတာ႔ မနက္ အေစာစာ ကို ထမင္း ေတြ ေကာက္ညွင္း ေပါင္း ေတြ မစားတတ္ပါဘူး.... မစားႏိုင္ပါဘူး...  အိမ္မွာ ေရႊစင္ဦး တို႕ ငယ္ငယ္ကေတာ႔ ႏို႕ဆီဗူး နဲ႕ လဘက္ေျခာက္ ႏွပ္ၿပီး ေသာက္ႏိုင္ေသး ေပမဲ႕ ... တစ တစ တက္လာတဲ႕ ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြ  နဲ႕ တႏွစ္ ထက္ တႏွစ္ မ်ားလာတဲ႕ သားသမီး ေတြ ေၾကာင္႔ အိမ္မွာ လည္း လဘက္ရည္ ေဖ်ာ္ မေသာက္ႏိုင္ေတာ႔ ပါဘူး....။

မနက္မိုးလင္း ရင္ ေရႊစင္ဦး တို႕ အတြက္ ရိကၡာကို ေမေမ က ခ်က္ျပဳတ္ ေပးသလို ေမေမ အတြက္ ရိကၡာကို လည္း သားသမီး တေယာက္ေယာက္ က သြားဝယ္ေပးရပါတယ္... လဘက္ရည္ ဂ်ိဳင္႔ဆြဲေလး တခြက္.. အီၾကာေကြး ေလး တေခ်ာင္း.. နံျပားေလး တခ်ပ္ေပါ႔....
မွတ္မွတ္ရရ ေရႊစင္ဦး ေမာင္အလတ္ (အလြန္အမင္း အစအေနာက္သန္သူ) တေယာက္ ဟာ ေမေမ အတြက္ လဘက္ရည္ ဂ်ဳိင္႔ဆြဲေလး ကို သမဝါယမ ဆိုင္ က တခြက္ ကို သံုးမတ္ (ရ၅ျပား) နဲ႕လား မသိဘူး အျမဲ ဝယ္ေပးရပါတယ္... ေရႊစင္ဦး တို႕ အိမ္ နဲ႕ ကပ္ရက္မွာ လည္း အလြန္ ကပ္စီးနဲၿပီး အလြန္ အေပါက္ဆိုး တဲ႕ အေဒၚတေယာက္ ေနပါတယ္... သူကလည္း သူ႕သားငယ္ (ေမာင္ေလး နဲ႕ အသက္ အတူတူ) ကို အၿမဲ လက္ဘက္ရည္ ဝယ္ခိုင္းပါတယ္....။

တေန႕ ေတာ႕ ေမာင္ေလး ဟာ..ဂ်ဳိင္႔ေလး ဆြဲၿပီး လက္ဘက္ရည္ ဝယ္လာရင္း ပါးစပ္ကလည္း ေအာ္ လာပါတယ္... ေမေမ ေရ လက္ဘက္ရည္ ေတြ ေစ်းက်သြားၿပီ... ေရာ႔ ပိုတဲ႕ ပိုက္ဆံ ျပန္အမ္းတယ္ ေနာ္ ဆိုၿပီး ေျပာပါတယ္... ေမေမ ကလည္း ပိုတဲ႕ ပိုက္ဆံ ဆိုၿပီးယူလိုက္ေတာ႔ ဘာမွ မပိုပါဘူး... ပါးစပ္ ကို လက္ညႈိးကပ္ ၿပီး ႏႈတ္ပိတ္ပါတယ္....။

ေမေမ ကလည္း ေထြေထြထူးထူး ေမးမေနပါဘူး... ခဏေန ေတာ႔ မွ ကပ္ရက္အိမ္ က ဆူညံ ဆူညံ သံေတြ ၾကားပါတယ္.. လဘက္ရည္ ေစ်းက်ရဲ႕ သားနဲ႕ ပိုက္ဆံ ျပန္မအမ္းလို႕ ညာလို႕ ဆိုၿပီး သူ႕သားကို ဆူေနသံ ပါ... အဲဒီၾကမွ ေမာင္ေလး ဟာ အဲဒီအေဒၚ ကို ႀကံဖန္စ ေနတာပါလား ဆိုတာသိပါတယ္..။

ေမာင္ေလး ရဲ႕ အစအေနာက္ ေတြကေတာ႔ ေျပာရရင္ ဇာတ္လမ္းတပုဒ္ ျဖစ္မွာမို႕ ဧရာဝတီကို ဘဲ ျပန္သြား  လိုက္ ၾကရေအာင္....

တခါတေလမွာ ... ေရႊစင္ဦး မႀကိဳက္တဲ႕ မေကာင္းတေကာင္း ဟင္း မ်ားကိုစားရင္း... ေမေမ႕ ရဲ႕ ဧရာဝတီ က ေကၽြးတဲ႕ ထမင္းဝိုင္း မ်ားကို သတိရမိပါတယ္...

ေမေမ တို႕ ေမေမ (ေမေမႀကီး) ဟာ ရုပ္ရည္ေခ်ာေမာ သလို အင္မတန္ ေကၽြးခ်င္ေမြးခ်င္ တဲ႕ စိတ္ေကာင္း ေစတနာ ရွိပါတယ္... ေမေမ တို႕ အိမ္ မွာ ဟင္းခ်က္တယ္ ဆိုရင္... ေတာ္ရုံ အိမ္ေထာင္စု ၃-၄ စု စာေလာက္ ခ်က္ရပါတယ္တဲ႕... တပည္႕တပန္း ေတြ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းေတြ အတြက္ေရာေပါ႔.... 

ဧရာဝတီ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚက ထြက္တဲ႕ ေမႊးႀကိဳင္ေနတဲ႕ ပုသိမ္ ေပၚဆန္းေမႊး စစ္စစ္ နဲ႕ ခ်က္ထား တဲ႕ .. ထမင္းေမႊးေမႊး  နဲ႕ ... ဧရာဝတီ က ရတဲ႕ ငါးသေလာက္ လတ္လတ္ႀကီးေတြ... ႏႈတ္ခမ္းေမႊး တန္းလန္း နဲ႕.... ပုဇြန္ထုပ္ တထြာေလာက္ ႀကီးေတြ.. ဟာ ေရႊစင္ဦး ရဲ႕ အိမ္မက္ ထဲ ထိေတာင္ လာေရာက္ ၾကည္စယ္ ၾကပါ တယ္...

ဧရာဝတီ က ေပးတဲ႕(ငါးက်ည္း..ငါးေျပမ..ငါးရံ႕လံုး) အေကာင္ႀကီး ေတြ နဲ႕ လုပ္ထားတဲ႕ သံုးဦးစပ္ ငါးပိေရခ်ိဳ ေမႊးေမႊးေလး နဲ႕ အတို႕အျမႈတ္ အတြက္ ဧရာဝတီ ေျမႏုကၽြန္းေပၚ က ခရမ္းသီး မ်က္မျမင္ေလး ေတြ... ဗူးသီးႏုႏု.. ဗူးညႊန္႕ႏုႏု ေလးေတြ ဟာလည္း ၾကားရုံ  နဲ႕ ပါးစပ္တျပင္ျပင္ ျဖစ္ေစပါတယ္...
အဲဒီအခ်ိန္ မွာ ေရႊစင္ဦး တို႕ ေဖေဖ ဟာ ဒီမိုကေရစီ ကို ဆန္႕က်င္ၿပီး သမဝါယမ က ေပးတဲ႕ ငါးပိ ညုိညစ္ညစ္ ေလး ေတြ ကိုေတာင္ စားေသာက္ ခြင္႔ ပါမစ္ပိတ္ထားတဲ႕ အတြက္... ငါးပိ နံ႕ ရရင္ ေတာင္ ထမင္းဆာ တဲ႕ ေရႊစင္ဦး အတြက္ ကေတာ႔ ... အသံေလး ၾကားရတာနဲ႕... ေတာ္ေတာ္ခ်င္ျခင္း ေျပ သြားရ တဲ႕ လြမ္းရတဲ႕ ဧရာဝတီပါ.....

(ငါးပိ မစားရတဲ႕ ေဖေဖ ရဲ႕ မတရားတဲ႕ ဥပေဒ နဲ႕ ပတ္သက္ လို႕ စာေလး တပုဒ္ ေရးဘူးပါေသးတယ္ ဒီမွာ ဖတ္လို႕ ရပါတယ္ ...) 

တခါတခါ ေတာ႔ ေမေမ႔ ကို မနက္စာဟင္းခ်က္ဖို႕ ကူလုပ္ေပးရင္း ေမေမ ေရ ဧရာဝတီ က ေပးတဲ႕ ဟင္းေတြ ေျပာျပပါအုန္း ဆိုရင္... တခါမွ မျမင္ဘူးတဲ႕ ပုဇြန္ကင္ ... ငါးသေလာက္ကင္...ဒံုးေျခာက္ အႀကီးႀကီး ေတြ နဲ႕ ဧရာဝတီ ထဲက ရတဲ႕ ငါးၾကင္းေရႊဝါ အကြင္း အကြင္းေၾကာ္ ႀကီး ေတြ...  ငါးရံအူခ်က္ ..... ေတြ ကို တမ္းတမိေလာက္ေအာင္ ေမေမ ရယ္ ေျပာတတ္ပါေပတယ္...

ေရႊစင္ဦး တို႕ ရဲ႕ ထမင္းဝိုင္း မွာေတာ႔ ဧရာဝတီ က ရတဲ႕ ငါးလေျမြ တုတ္တုတ္ ႀကီးေတြ ကို ေရခ်ဳိခ်က္..... တခါတေလေတာ႔ ဥႏိုင္းခ်င္း နဲ႕ ငါးပုဏၰား အေကာင္ႀကီး ေတြ ဆီျပန္ခ်က္... တခါတေလ ေတာ႔ လည္း ... ငါးပတ္ေမႊဆီျပန္... ငါးသေလာက္ေၾကာ္... တို႕ေတာ႔ စားႏိုင္ခဲ႔ပါတယ္.... ၾသ ႏႈတ္ခမ္းေမႊး ေသးေသး ေလး ေတြ နဲ႕ ပုဇြန္ေလး ေတြလည္း မၾကာမၾကာ စားပါတယ္....  ဒါေတြဟာ ေရႊစင္ဦး တို႕ စားႏိုင္ တဲ႕ ဧရာဝတီ ကေပးတဲ႕ အေကာင္း ဆံုး စားဖြယ္ရာ ေတြဘဲေပါ႔.....

ဘဘႀကီး တို႕ (ေမေမ တို႕) မိသားစု ဟာ ဧရာဝတီ နဲ႕ ကပ္ရက္ ေဒးဝန္းရပ္ကြက္ထဲမွာ လည္း မ်ဳိးရိုး စဥ္ဆက္ ေနခဲ႔ တဲ႕ အိမ္မဲႀကီး နဲ႕ ျခံက်ယ္ႀကီး ရွိပါတယ္... အေျခအေန အမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင္႔  ေမေမ တို႕ ဧရာဝတီ နဲ႕ ေဝးခဲ႔  ရသလို.... အိမ္ႀကီး နဲ႕လည္း ခြဲခဲ႔ရပါတယ္....

က်ေနာ္တို႕ သားအမိ တေတြ ဟာ ေမေမ ..  ဧရာဝတီ ကို လြမ္းတိုင္း .... အိမ္ႀကီး ကို လြမ္းတိုင္း ဧရာဝတီ ၾကည္႕ ... အိမ္ ၾကည္႕သြားခဲ႔ၾကပါတယ္..... အိမ္ႀကီး ဟာ ေမေမ တို႕ နဲ႕ ဘယ္လို မွ ပတ္သက္မႈ႕ မရွိေတာ႔ ေပမဲ႕ ေမေမ ဟာ သားသမီး ေတြ ကို .... ဟုိအခန္းေလး က ေမေမ ေနခဲ႔တဲ႕ အခန္းေလးေပါ႔.... ဒီဘက္ အခန္း မွာ ေမေမႀကီး နဲ႕ ဘဘႀကီး နဲ႕ ေနတယ္... ဟိုဘက္ က အခန္း က ေမေမတို႕ ႀကီးႀကီး အပ်ဳိႀကီး အခန္း ေပါ႔... ႀကီးႀကီး ပ်င္းတဲ႕ အခါ ေမေမ တို႕ ေမာင္ႏွမ ေတြ ကို ပိုက္ဆံ ေဝေပးၿပီး ႀကီးႀကီး နဲ႕ ပိုကာေဒါင္း ၾကတယ္ေလ...

အဲဒီ ဆင္ဝင္ေဘးက.. ပိေတာက္ပင္ႀကီး ေအာက္  မွာ ....ပက္လက္ ကုလားထိုင္ ေလး နဲ႕ ေမေမ ထိုင္ၿပီး စာဖတ္ ေနတုန္း.. ရပ္ကြက္ က အလွဴခံ တဲ႔ လူေတြ ေရာက္လာၿပီး... ကေလးမ ေရ စိတ္ကူးယဥ္ တာေလး ေတြ ခဏရပ္ၿပီး ေဟာဒီက အလွဴခံ ေလး လာထဲ႕ ပါအုန္း လို႕ လာ လာေအာ္တယ္.. ေမေမ ျဖင္႔ အရမ္း စိတ္ဆိုး တာဘဲ လို႕ ေျပာရင္... က်ေနာ္ တို႕ မွာ စကပ္ဖားဖား ေလး နဲ႕ ဆံပင္ တိုတိုေလး ကို က်စ္ဆံၿမီး က်စ္ ထားတဲ႕...  အပ်ဳိေပါက္စ ေခ်ာေခ်ာေလး ေမေမ စိတ္ဆိုးေန တဲ႕ ပံု ကို စဥ္းစားၿပီး ပံုေဖာ္ ၾကတယ္....

ေနာက္ၿပီး က်ေနာ္ တို႕ ဧရာဝတီ ကို သြားႀကည္႕ ၾကတယ္.... ျမစ္ကမ္းနေဘး က အုပ္ဆိုင္း ေနတဲ႕ သစ္ပင္ႀကီး ေတြ ရဲ႕ ေအာက္မွာ ဧရာဝတီ ရင္ေငြ႕ကို ခိုလႈံရင္း ေမေမေျပာတဲ႕ ဧရာဝတီ ပံုျပင္မ်ား ကို ႏွလံုးသား နဲ႕ ခံစား ၾကပါတယ္....

က်ေနာ္ ဟာ ငယ္ကထဲက ခုခ်ိန္ထိ စိတ္ရႈတ္ေထြးတဲ႕ အခါ.... နာက်င္ခံစား  ရတဲ႕ အခါ.. ဧရာဝတီ ရဲ႕ ရင္ခြင္ မွာ ဝင္ေရာက္ ခိုလႈံရ ပါတယ္...... ဧရာဝတီ ကေပးတဲ႕ အင္အား ေတြ နဲ႕ ဘဝ အေမာေတြ ေျဖရ ပါတယ္.......

လြန္ခဲ႔တဲ႕ သံုးႏွစ္ေလာက္ က အထိ ေမေမ႕ ရဲ႕ ငယ္ဘဝ ပံုရိပ္ ထဲက အိမ္ႀကီးကေတာ႔ ရွိ ေနပါ ေသးတယ္.. ႏွစ္ခ်ဳိ႕ပင္မ်ား နဲ႕ အုပ္ဆိုင္း ေနတဲ႕ ျခံဝန္းတဝက္ ကို ေရာင္းလိုက္ႀကေပမဲ႕.. အိမ္ႀကီး ကေတာ႔ ပံုစံ မပ်က္ က်န္ ေနပါတယ္...

ဒီအိမ္ႀကီး ကို လည္း ေမေမ နဲ႕ က်ေနာ္ တို႕ ေနာက္ထပ္ ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္ မ်ား သြားႀကည္႕ အလြမ္းေျဖႏိုင္ ေတာ႔မွာလည္း... တခိ်န္မွာ ေတာ႔ အိမ္ႀကီး ကို ဖ်က္ၿပီး ရာဇဝင္ အသစ္ ေတြ ဖန္တီးၾကလိမ္႕မယ္... ဒါေတြဟာ သဘာဝ တရားေတြပါဘဲ.... သူတို႕ အတြက္ ဒီအိမ္ႀကီး မွာ ရာဇဝင္ မရွိသလို သမိုင္း မရွိဘူး.... သာမန္ အိမ္အို အိမ္ေဟာင္း ႀကီး တလံုး ပါဘဲ.......

အမ်ားနဲ႕ မသက္ဆိုင္ တဲ႕ ပုဂၢလိက ခံစားခ်က္ ေတြ ကို သာ ေပးစြမ္း ႏိုင္တဲ႔ အတြက္ အိမ္ႀကီး ရဲ႕ ဆံုးရႈံးမႈ႕ ဟာ မေျပာပ ေလာက္ပါဘူး...

ဒါေပမဲ႕ အားလံုး နဲ႕ သက္ဆိုင္တဲ႕ အားလံုး အတြက္ ရာဇဝင္ေတြ ရွိခဲ႔ တဲ႕ ... ဘယ္ေတာ႔ မွ မအုိေဟာင္း ႏိုင္တဲ႕ .... ကမၻာတည္သ၍ ရွိေနရမဲ႕ ..  ဧရာဝတီ ကို ေတာ႔ က်ေနာ္ တို႕ အဆံုးရႈံး မခံႏိုင္ပါဘူး.....


တကယ္ေတာ႔ ဧရာဝတီ ဆိုတာ ... ႏိုင္ငံသားတိုင္း ခ်စ္ျမတ္ႏိုးရာ... တြယ္တာအားကိုးရာ... မိခင္ႀကီး ပါဘဲ..... အေမ မရွိတဲ႕ သားသမီးမ်ား မရွိႏိုင္ သလို ဧရာဝတီ နဲ႕ မပတ္သက္ ခဲ႔ဘူးတဲ႕ ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သား မ်ား လည္း မရွိႏိုင္ပါဘူး.....

က်ေနာ္ တို႕ ၾကားဖူးေနတာက အေဖ မေပၚတဲ႕ သား-သမီး တဲ႕ အေမ မေပၚတဲ႕ သား-သမီး ဆိုတာေတာ႔ မရွိပါဘူး .. အခုေတာ႔ က်ေနာ္တို႕ ျမန္မာျပည္သူျပည္သား အားလံုး ဟာ မၾကာခင္မွာ ႏွစ္ အနည္းငယ္ အတြင္း မွာ အေမ မေပၚတဲ႕ သားသမီး မ်ားျဖစ္ၾကရေတာ႔မယ္...

မၾကာလွ တဲ႕ အခ်ိန္ အတြင္း မွာ  .... ဘယ္ေတာ႔ မွ မေသဆံုးမဲ႕ ... အၿမဲႏုပ်ဳိ ေနတဲ႕.. သားသမီး မ်ားကို ထာဝရ ေကၽြးေမြးေစာင္႔ေရွာက္ ေနတဲ႕... ခ်စ္ေသာ အေမ ကို ရထားတဲ႕ ... သားသမီးမ်ားဟာ...  အမိမဲ႕ သား ေရနည္းငါး  ဆိုသလို ..... ကမၻာ႔ အလည္ မွာ မ်က္ႏွာ ငယ္ၾကရ ေတာ႔မယ္...

အို .... အေမ... ခ်စ္ေသာ အေမ ... အေမ႔ ကို ဘယ္လို က်ေနာ္ တို႕ကယ္တင္ၾကရမလည္း...


ေလးစားစြာျဖင္႔
စာေရးသူ - ေရႊစင္ဦး
.

28 comments:

sosegado said...

သင္သိပါသည္ ဧရာဝတီ လုိ႔ေျပာရမလုိပါ၊
ဧရာဝတီ ကသိေပမဲ့၊
မသိတဲ့သူေတြ ရွိေနေတာ့………..

ေမာင္ဘုန္း said...

ဧရာဝတီ ဟင္းေတြက ေကာင္းတယ္ဗ်ာ ...

ချစ်သူမောင် said...

ဧရာ၀တီကေတာ႕လူမိုက္ေတြရဲ႕လက္ထဲ
ဒ႑ာရီျဖစ္က်န္ေတာ႕မယ္ထင္ပါရဲ႕ဗ်ာ.......

ခင္မင္ေလးစားလွ်က္

PhyoPhyo said...

ဧရာ၀တီကေပးတဲ့ဟင္းေတြ မ်က္စိထဲျမင္ၿပီး
ဧရာ၀တီကရမယ့္ဒုကၡေတြအတြက္ေတာ့ စိတ္မေကာင္းဘူး။
မေရႊစင္တို႔ ေမေမပံုေလးေဖၚရင္း မ်က္ရည္လည္ေလာက္ေအာင္ လြမ္းသြားတယ္။

ေမာင္ေမာင္ said...

ျမစ္မင္းဧရာရဲ ့လည္ေခ်ာင္းေသြး နဲ ့
မၾကာခငတရုတ္ျပည္ၾကီး မွာ မီးလင္းမယ္ဆိုယင္
သူ ့သားသမီးေတြျဖစ္တဲ ့ျမန္မာျပည္သား
ေတြမ်က္ရည္က်ရေတာ့မွာေပါ့။
မေရႊစင္ဦးရဲ ့အေရးအသားကဧရာ၀တီရဲ ့
ေက်းဇူးေတြကိုေပၚလြင္ေစပါတယ္။

ညီလင္းသစ္ said...

အမေ႐ႊစင္ဦးရဲ႕ “ဧရာဝတီရဲ႕ လြမ္းပံုျပင္” ကို ဖတ္ၿပီး နင့္သြားတယ္၊ ဟုိးအရင္ေခတ္ အဂၤလိပ္လက္ထက္ ကနဲ႔ ယွဥ္လိုက္ရင္ေတာင္ အခုဧရာဝတီက အ႐ိုးေပၚ၊ အေရတင္ ျဖစ္ေနခဲ့တာ...၊ ဒါကိုေတာင္ သနားရ ေကာင္းမွန္း၊ ေစာင့္ေ႐ွာက္ရေကာင္းမွန္း မသိဘဲ ငါတေကာ, ေကာေနတာကေတာ့ လြန္လြန္းပါတယ္၊ ဧရာဝတီကို လြမ္းတဲ့ အလြမ္းေတြ ရင့္မလာေစခ်င္ ပါဘူးဗ်ာ...။

အင္ၾကင္းသန္႕ said...

မမေရႊစင္ေရးၿပလိုက္ေတာ့ ညီမေလးလည္း အေမၾကီး(အဘြား)နဲ႕ ေမေမတုိ႕ေတြရဲ႕ ဧရာဝတီပုံၿပင္ေတြကို သတိရသြားမိတယ္။ ေရးမယ္လို႕စိတ္ကူးလည္းရွိတယ္။

ဧရာဝတီကယ္ဖုိ႕ရာကေတာ့ ဘယ္လိုကယ္ရကယ္ရ ကယ္ကိုကယ္ရမွာပဲလို႕ ထင္ပါတယ္။

ခ်စ္ညီမေလး

Anonymous said...

အမၾကီး....
ကၽြန္ေတာ္ အခုမွပဲ အမၾကီးကိုယ္ပိုင္ အေတြးနဲ႔ေရးတဲ့စာကို
ဖတ္ဖူးတာပါ။အရင္ကေတာ့ စာေရးဆရာ ေတြ ေရးထားတဲ့ ၀တၳဳကိုပဲ ျပန္တင္ေပးသမွ် လိုက္ဖတ္ေနတာေလ။
အမၾကီးက စာေရးေတာ္ေတာ္ေကာင္းတာပဲ စာဖတ္ေနတဲ့သူ မ်က္၀န္းထဲမွာ ေပၚလာေအာင္ကိုေရးႏိုင္စြမ္းရွိတယ္
အမၾကီးတို႔ ေမေမ ရဲ႕စိတ္ခံစားမွဳ႕ ႏွင့္အတူ အိမ္မဲၾကီးကိုပါ ျမင္မိလိုက္သလိုကို ခံစားလိုက္ရတယ္ ဧရာ၀တီ ကေတာ့ တားဆီးသမွ် ထိုးခြင္းသြားပါလိမ့္အံုးမယ္။

ေခ်ာ(အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္) said...

ဖတ္ျပီး ဝမ္းနည္းမိတယ္
တာဝန္ရွ္ိလူၾကီးမင္းမ်ား ေျပာသလို ဘာမွ မျဖစ္ဖူးဆိုရင္ ေကာင္းပါရဲ႕
ျဖစ္လာခဲ႔ရင္ သူတို႔ ဘယ္လိုတာဝန္ယူမွာလဲ
ျပည္သူျပည္သားေတြကို ဘယ္လိုေလွ်ာ္ေၾကးေပးမွာလဲ လို႔ ေမးၾကည္႔ခ်င္တယ္
ငါတုိ႕ေတာ႕ အခုစားျပီးျပီ
ေနာင္ျဖစ္လာတဲ႔ျပႆနာ ငါတို႔နဲ႔မဆိုင္ဘူး ဆိုရင္ေတာ႔
ဒုကၡေရာက္ၾကရဦးမယ္
ပိုက္ဆံရတာဘဲျမင္ျပီးေနာင္ေတာ႕မွ အက်ိဳးဆက္ေတြ ခံစားရရင္ အဲဒီအခ်ိန္က ေနာက္က်သြားေလာက္ျပီ။

သဒၶါလိႈင္း said...

မမတို႔ရဲ႕ ဧရာဝတီသမိုင္း ပံုရိပ္ေလးက လြမ္းစရာေကာင္းလိုက္တာ။ ကယ္တင္လို႔ရေအာင္ ကယ္တင္မယ္မမ။
ခ်စ္တဲ့
ညီမသဒၶါ

susu said...

"‌ေ ျကြးတင္က်ြန္ျဖစ္"ဆိုတဲ့‌ေရွးစကားသိပ္မွန္တာဘဲ..
တနိုင္ငံလုံးမွာရွိတဲ့‌ေ ျမ‌ေပါ္‌ေ ျမ‌ေအာက္၊သက္ရွိ၊သက္မဲ့
အစိုင္အခဲ၊အ‌ေငြ့ပါမက်န္‌ေတာက္တဲ့၊အိမ္‌ေ ျမွာင္၊ပိုးဟပ္
အဆုံး‌ေရာင္းစားလို့မ‌ေက်နိုင္‌ေသး‌ေတာ့စီးဆင္း‌ေန
တဲ့‌ေရအလ်င္ကိုပါလက္ညွိုးထိုးျပီး‌ေရာင္းစားျကျပန္တယ္
‌ေနာက္ဆိုရင္တရုတ္ျပည္ရဲ့လိုအပ္ခ်က္ကျိုဖည့္ဆည္း‌ေပးဖို့အတြက္လူမိန္းမ‌ေတြသား‌ေဖါက္ျပီးမပို့ဘူးလို့ဘယ္
သူ‌ေ ျပာနိုင္မွာလဲ...ရိုင္းသြားရင္လဲခြင့္လြွတ္ျကပါ..
ရင္နာလြန္းလို့ပါ...ဧရာဝတီဆိုတာျမန္မာျပည္ရဲ့အသက္၊
‌ေသြး‌ေ ျကာဆိုတာလူတိုင္းသိျပီးသား၊နားလည္တတ္က်ြမ္းတဲ့သူ‌ေတြ‌ေဝဖန္‌ေထာက္ျပျပန္‌ေတာ့လဲလက္မခံ
‌ေဘာင္ဘင္ခတ္တဲ့အသံကထြက္လာ‌ေသး..။

ေပါ့ဆိမ့္ said...

အခ်ိန္ကနီးသထက္ နီးကပ္လာျပီ အေကာင္းဆံုးတစ္ခုေတာ့ အားလံုးလုပ္စို႔ ...
ခင္မင္စြာျဖင့္
ဆင္တဲကေဖး

ကုိကုိေမာင္(ပန္းရနံ႔) said...

အရြယ္ေရာက္လာမွ ဧရာ၀တီရနံ႔ကုိ ရွဴရွႈိက္ခြင့္ရခဲ့ေပမဲ့ ဧရာ၀တီကုိ သိပ္ခ်စ္ေနတဲ့သူပါ။ နာမည္ေလးလွသေလာက္ သေဘာေကာင္း မေနာေကာင္း ေစတနာေကာင္းေလးပါ။

ခင္မင္လွ်က္

blackroze said...

မႀကီးေရႊစင္ေရ
ဧရာဝတီနဲ႕ပတ္သက္ျပီး
လူတိုင္းခံစားၾကရပါတယ္..
အဲတာကိုမွရက္ရက္စက္စက္လုပ္ရက္တဲ့
သူေတြကလည္းရွိေသးတယ္..

ဧရာဝတီကေပးတဲ့ ဟင္းေတြက
မ်က္စိထဲျမင္ေယာင္ၾကည့္ရံုနဲ႕
သေရက်လာေရာ..
မႀကီးတို႕အေမသေဘာက်တဲ့
အိမ္မဲႀကီးအေၾကာင္းလည္းအမအခ်ိန္ရရင္
ေရးပါဦးေနာ္..

ခ်ယ္ရီေျမ said...

အေမ မရွိတဲ့သားသမီးမ်ား မရွိႏိုင္သလို ဧရာဝတီနဲ႕ မပတ္သက္ခဲ႔ဘူးတဲ့ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားမ်ားလည္း မရွိႏိုင္ပါဘူး.သိပ္မွန္တာပဲ မေရြစင္ဦး..အဲဒီေက်းဇူးတရားကို နားလည္ၾကသူ တုိင္းမွာ တာ၀န္ရွိတယ္ေလ...

ခ်မ္းေျမ့ပါေစ
ခ်ယ္ရီေျမ

ေမဓာ၀ီ said...

အမေရႊစင္ေရ ... ဧရာ၀တီရဲ႕ ေရကို တငံုစာေလာက္သာ ေသာက္ဖူးခဲ့ေပမဲ့ ေသြးသားထဲမွာ ဧရာ၀တီက အျမဲစီးဆင္းေနသလိုပဲ ...

ဧရာ၀တီကို ကယ္တင္လို႔ရမယ္လို႔ ယံုၾကည္ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။
ကယ္တင္ဖို႔ကလဲ တေယာက္အားနဲ႔မရ၊ အမ်ား၀ိုင္း၀န္းလက္တြဲဖို႔ လိုပါတယ္။ မလြယ္ကူေပမဲ့ ႀကိဳးစားရင္ ျဖစ္ကို ျဖစ္ရမွာပါ။

ကုိေအာင္(ပ်ဴႏိုင္ငံ) said...

ေက်ာင္းဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႕ သမီး၊ သေဘၤာကုိယ္စားလွယ္ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေျမးဟာ ဧရာ၀တီ တည္တံ့ဖုိ႕ လမ္းစေတြ ရွာႏိုင္အုံးမွာပါ၊
က်ေနာ္တုိ႕အားလုံး ညီညီညြတ္ညြတ္နဲ႕ နည္းလမ္းေတြရွာရင္ ဧရာ၀တီ မကြယ္ေပ်ာက္ႏိုင္ပါဘူး အမေရ ...

Kyaw Hnin Se Lwin said...

မမေရႊစင္ေမေမအစားလြမ္းလိုက္တာ
ဧရာ၀တီကိုေရာ
အမွတ္တရေတြၿပည္႕ေနတဲ႕သြားသြားၾကည္႕ၾကတဲ႕ အိမ္မဲၾကီးကိုေရာ။
ညီမေတာင္မထင္မွတ္ပဲေတြးမိသြားတယ္။
တသက္လုံးေနလာတဲ႕အိမ္တလုံးသာမရိွေတာ႕ရင္ ဘ၀တေလွ်ာက္လုံးၿဖတ္သန္းလာတဲ႕အမွတ္တရေနရာေလးေတြအတြက္တအားရင္ထဲဟာသြားမွာပဲလို႕။

seesein said...

ခ်စ္ေသာ ဧရာ၀တီ အျမဲစီးဆင္းဖို႕ အားလံုးရဲ႕ ရင္ထဲ ႏွလံုးသားထဲမွာ ရွိေနတယ္ဆိုတာ ယံုၾကည္ေနပါတယ္
ခ်စ္ေသာ မိခင္ ဧရာ၀တီအတြက္ အတူတူလက္တြဲျပီး ကာကြယ္ၾကပါစို႕။။။။။။။။။။။


ခ်စ္ညီမ

ညီရဲ said...

ဧရာဝတီ ျမစ္ကမ္းနဖူးမွာ ေနေတာ့ ဧရာဝတီရဲ ့အလွတရားေတြကို ပိုလို ့ခံစားမိတယ္။ ဧရာဝတီကို ကၽြန္ေတာ္တုိ ့ရဲ ့ငယ္ဘဝ အခမဲ့ ကစားကြင္းၾကီးဆိုလဲ ဟုတ္တယ္။ ဧရာဝတီ အတြက္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိတယ္။

ေမာင္သီဟ said...

ကၽြန္ေတာ္သာ တန္ခုိးရွင္တစ္ေယာက္သာဆုိရင္

ေကာင္းမြန္၀င္း said...

အစ္မရဲ႕ဟင္းေတြကိုဖတ္ရတာ
သားရည္ေတာင္က်မလိုျဖစ္ျပီး တံေတြးေတာင္နင္တယ္။
ဧရာ၀တီအေႀကာင္းဖတ္ရေတာ႕
လည္ေခ်ာင္းေတြေျခာက္ျပီး ငိုခ်င္လာတယ္။

kiki said...

ဒီစာေလးဖတ္ျပီး ရာဇဝင္ထဲက သူတို ့သမီးကို လြမ္းသြားတယ္ ၊
ဦးေႏွာက္မရွိတဲ့သူေတြရဲ့ လုပ္ရပ္ကို ရင္နာတယ္ မေရႊစင္ေရ .
.
“အေဖ မေပၚတဲ႕ သား-သမီး တဲ႕ အေမ မေပၚတဲ႕ သား-သမီး ဆိုတာေတာ႔ မရွိပါဘူး ”..။ ဆိုတာ လူအမ်ားအတြက္ မွန္ေပမဲ ့ ဟို ဦးေႏွာက္မရွိသူလူတန္းစားေတြက ေတာ့၊ အေဖေရာ အေမပါ မေပၚပဲ ေမြးခဲ့ၾကတာေတြ ေလ...

ွဗမာျပည္သူ/သား ရွိရွိသမွ် လမ္းေပၚထြက္ၾကမွ ဒီဆည္ၾကီး ေဆာက္တာ ရပ္ေပးမယ္ဆိုရင္ အခ်ိန္မေရြးပဲ ခ်က္ခ်င္း ျပန္လာျပီး လမ္းေပၚ ထြက္မွာပါ ။ ဒီေနရာကေနျပီး သစၥာ ဆို လိုက္တယ္ ။

ခါးမခ်ိတဲ့
ဖြားကိ ။

လသာည said...

ဧရာ၀တီျမစ္ကမ္းနေဘးက လသာညလည္း မမေရႊစင္ဦးအတိုင္းပါပဲ..

ဖိုးၾကယ္ said...

အစ္မေရ....ဧရာဝတီရဲ့ေဘးမွာေနခဲ့လို႔လားမသိဘူး ဧရာဝတီအေၾကာင္းေရးထားသမွ် ဖတ္လို႔လည္းေကာင္းတယ္ စိတ္ထဲမွာလည္းေမာတယ္...

ခင္တဲ့(ဖိုးၾကယ္)

ခႏြဲ said...

ခႏြဲလည္း ဧရာတီကို ခ်စ္ပါတယ္...ခင္ဗ်ာ...
ေလးစားစြာျဖင့္

ခ်စ္ၾကည္ေအး said...

အမဇင္ရယ္....

ညီမလည္း တေန႔ ႐ြာျပန္လာမဲ့သူပါ။ ဧရာဝတီကို ရင္းၿပီးမွ မီးလင္းရမယ္ ဆိုရင္ေတာင္ အေမွာင္ထဲပဲ ငုတ္တုပ္ထိုင္ေနလိုက္ခ်င္တယ္ အမရယ္။
ရန္ကုန္သူမို႔ ဧရာဝတီနဲ႔ မနီးစပ္ခဲ့ေပမဲ့ ဧရာဝတီက ေကြၽးတဲ့ ထမင္းလုတ္ စားခဲ့ရတဲ့သူမို႔ ဧရာဝတီ ရင္က်ိဳးရမဲ့အျဖစ္ကို သေဘာမတူႏိူင္ဘူး။ တားရမွာပဲ အမရယ္....

မအိမ္သူ said...

မေရႊစင္ေရ ဧရာ၀တီသာ အသက္ရွိရင္ သူ႔ရင္ဘတ္သူထုၿပီးငိုလိမ့္မယ္ထင္တယ္။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ရင္နာရွာမလဲမသိဘူး။
ဆည္ေဆာက္လို႔ ဘယ္ေလာက္ႀကီးပဲ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူးေျပာေျပာ ယုန္တစ္ေကာင္လံုးငံုၿပီးေျပာေတာင္ ယံုခ်င္စရာမရွိတဲ့အေၾကာင္း ျမစ္၀ါတို႔ ယန္စီတို႔ သက္ေသေတြရွိတယ္ေလ။ ဆည္ေဆာက္တာ ဘာမွမျဖစ္ဘူးဆိုရင္ အဲဒီျမစ္ေတြက ဘာျဖစ္သြားၾကတာလဲဆိုတာ အရင္ေျဖရွင္းသင့္တယ္ထင္တယ္။