ငယ်ဘဝများ (၁၆) နှင့် ရွှေစင်ဦၤး မူးသွားခြင်း အပိုင်း (၁)

ရွှေစင်ဦး မူးသွားခြင်း ဆိုတော့ ရေးဖော်၊ ရေးဖက် အသောက်သမား ဘလော့ဂ်ဂါ ကြီးများ ကတော့ ပျော်သွားကြမှာဘဲ.. သူကလည်း ခေသူမဟုတ်ဘူး မူးသွားခြင်း တဲ့ ဆိုပြီး သိချင်နေကြမှာ.. နေအုန်း မရေးသေးဘူး..။

ကျနော် ငယ်ငယ်က အိမ် အပေါ်ထပ်မှာ ကျနော် တို့ နေတယ် ၊ အောက်ထပ် မှာ စာသင်ခန်း ရှိတယ်ဗျ.. ဖေဖေ သူငယ်ချင်းတွေ စာလာသင် ကြတယ်..၊ အဲဒီ.... စာသင်တဲ့ အထဲမှာ ဆရာဦးမိုးထက်ကျော် (ရူပဗေဒ) လည်းပါတယ်..၊ ဆရာ က အဲဒီတုန်းက နံမည် သိပ်မကြီး သေးဘူး..၊။

ပထမပိုင်း နှစ်တွေမှာ.. ၄-၅ ယောက်လောက်ဘဲ ရှိမယ်ထင်တယ်..၊ ဒါပေမဲ့ ဖြေးဖြေးခြင်း တော့ လူများ လာတယ်...၊ အဲဒီအချိန်မှာ ကျူရှင် စာရေး လိုလာပြီပေါ့.. စာရေးကြီး ခေါ်လာပါတယ်..၊ အဲဒါ DBio က ဆရာကြီး ကိုနေမျိုး (စံ ဘော်ဒါ) ပေါ့ ... ကိုနေမျိုးက ဆေးကျောင်း တက်နေတုန်း ထင်တယ်...။

ဆရာ စာသင်ချိန်က မနက် အစောကြီး ၊ မနက် ၆နာရီလောက် ဆို အတန်း အမြဲရှိတယ်..၊ ဆရာမလာခင် ကိုနေမျိုး က စောရောက်တယ်..၊ ဝိရိယ ကောင်းတဲ့ လူဆိုတော့ မနက်ဆို အစောကြီး ကြိုကြို ရောက်နေ တယ်..။

အဲဒီမှာ..အိမ်စာရေးကြီး ကျနော် နဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့တာပေါ့.. ကျနော် က အိမ်ဝန်းတံခါး ထထဖွင့်ပေးရတာ ကိုး ဆောင်းတွင်းဆို မနက်အစောကြီး ချမ်းကချမ်း နဲ့ ကွေးကောင်း နေတုန်း ရှိသေးတယ်.. ကိုနေမျိုးက ရောက်လာပြီ.. သူကတော့ ဆရာမလာခင် ကြိုတင်ပြီး ဘာညာလုပ်ထားချင် လို့ နေမှာပေါ့.. ကျနော် ကတော့.. ဟင်း အစောကြီးရှိသေးတယ်.. လာပြီပေါ့...ဝိရိယ ကလည်း ကောင်း ကောင်း နိုင်လွန်းပေါ့ ... (အခုတော့ ဝိရိယ ကောင်း လွန်း၊ တော်လွန်းလို့ စံဘော်ဒါကြီး ထောင်နိုင်သွားတာပေါ့ နော်) အဲလို မုဒိတာ တွေပွားပြီး.. ကျနော်က ရွတ်ဖတ် ပြီးမှ အိပ်မှုံစုံဖွား နဲ့ တံခါး ထ..ထ ဖွင့် ပေးရတာတော့ မှတ်မိတယ်ဗျ..။

ကိုနေမျိုး ကလည်း ဒီကောင်မလေး အပျင်းလေး.. အမြင်ကပ်စရာလေး လို့ထင်မှာဘဲ...၊ ဒါက comment ထဲမှာ ကိုနေမျိုး ကျောင်းက ထွက်တဲ့ ချော (အစိမ်းရောင် လွင်ပြင်) အတွက် ကျနော် နဲ့ ကိုနေမျိုး နဲ့ သိခဲ့ တာလေး တခု ကြုံ လို့ရေးပြလိုက်တာပါ..။

မကူးရေ ၁၆ ကျောင်းမှာ တက်ခဲ့တဲ့ ခုနှစ် တော့ မမှတ်မိတော့ဘူး ကျနော်တို့ မောင်နှမ အားလုံး သူငယ်တန်း ကနေ ၁ဝ တန်း ထိ အစဉ်အဆက် နေခဲ့ ကြပါတယ်..၊ မောင်နှမ ကလည်း ၆ယောက်တောင် ရှိတာဆိုတော့ တယောက်မဟုတ် တယောက်နဲ့တော့ မကူး နဲ့ သိမှာပါ..ကျနော် ကတော့ အများကြီး စောမယ်ထင်တယ်..၊ ကျနော် တို့ လက်ထက်က ၉တန်းမှာ Chemistry သင်တာ ဒေါ်မြတ်သူဇာ၊ ဆယ်တန်း မှာ သင်တာက ဦးခင်မောင်တိုး (ဘိုတိုး)၊ အင်္ဂလိပ်စာ သင်တာက (ဘိုရဲ) အောင်မှတ်မရ ရင် အတန်း ရှေ့ ခေါ် ပြီးရိုက်တယ်..၊ တခါတော့ ကျနော် က အင်္ဂလိပ်စာကျတယ်..၊ သူ ရိုက်မဲ့ နေ့ သိနေတော့ ကျောင်းမ သွားဘူး..၊ လွတ်များ လွတ်မလားလို့.. အဟိ.. နောက်နေ့ ကြမှ တကိုယ်တော် အရိုက်ခံ လိုက်ရတယ်.. မှတ်မိနေတာလေး တချို့ပါ..။

ကဲ.. ကျနော် မူးသွားခြင်းကို စရအောင်..၊ ကျနော် ၈ တန်း နှစ် လား ၉တန်း နှစ် မှာလား မသေချာဘူး၊  ကျုရှင်တက်တော့ ဝရဇိန်ကျူရှင် ဗျ.. ၇၃ လမ်းပေါ်က ကျုံးမရောက်ခင်လေး..၊ ဆရာက ဦးစိန်ဝင်း လား မသိ ဘူး (ဖေဖေ သူငယ်ချင်းဘဲ) ဓါတုဗေဒ ဆရာ (တရုပ် ဆရာကြီး) နံမည်ကြီးပါ..၊ လူက လည်း အခန်းပြည့်..၊ ဆရာကလည်း ကျနော့် ကို ချစ်တယ်၊ ဖေဖေ့ သမီး ဆိုတော့ ဂရုလည်း စိုက်တယ်..၊ ကျနော် ကတော့ အတော် ဆိုးတဲ့ အချိန်ပေါ့..။

ကျူရှင်နဲ့ ကျနော် တို့ အိမ်နဲ့ က သိပ်မဝေးဘူး တခါတလေ စက်ဘီးနဲ့ တခါတလေ ခြေလျှင် လျှောက်သွား တယ်..၊ တနေ့ တော့ ဘာစိတ်ကူးပေါက် တယ်မသိဘူး.. ကျူရှင်နားက ကွမ်းယာဆိုင်မှာ ကွမ်းယာ ဝယ်စားမိတယ်..၊ ဆေး နဲ့ လား တဲ့..၊ ကျနော့် မေမေ က ကွမ်းစားတယ်.. တခါတလေပေါ့ ကျနော် ဝယ်ပေးနေကြ.. ဒါပေမဲ့ ရိုးရိုး အချို ဘဲသိတာ..၊ ဆေး နဲ့ လားဆိုတော့.. ခပ်တည်တည် နဲ့ အင်းပေါ့ .. များများလား ဆိုတော့ လောဘ က နေရာတကာ ကြီးတာဆိုတော့ များများပေါ့..၊ ကွမ်းယာ ထုပ်ကလေး အသာဖွက်ပြီးကျူရှင်ခန်း ထဲယူလာတယ်..၊ မကောင်းတာက အဲဒီလို.. ဆရာ စာသင်နေတုန်း အပျင်းပြေ စားဖို့ယူလာတာလေ..။

အဲဒါနဲ့ ဆရာစာသင်နေတုန်း ကွမ်းယာလေး ပါးစပ်ထဲထည့် စားလိုက်ပါတယ်..၊ မထွေးနိုင် မအံနိုင် ဖြစ်ပြီး ပူစပ်ပူလောင်ကြီး.. ဆရာကလည်း စာသင်နေ ဘာလုပ်ရမှန်းလည်း မသိတာနဲ့ ကြိတ်မှိတ်ပြီး မြိုချ လိုက်ပါတယ်..၊ အမယ်လေး ဆေးများများ ရဲ့ အစွမ်း ကလည်း တခါထဲတန်း ပြတော့ တာဘဲ..၊ ခေါင်းကို မထောင်နိုင်တော့ဘူး မူးသွားတာလေ.. ဘယ်လိုမှ ဟန်မဆောင်နိုင်ဘူး.. ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျပြီး စာသင် ခုံပေါ် မှောက်အိပ် လိုက်ရတော့တာဘဲ..။

အဲဒီမှာ ဆရာလည်း စာသင်ရပ်ပြီး မေးရတော့တာပေါ့.. ဘာဖြစ်လည်းပေါ့.. ကျနော်လည်း ကွမ်းစားလို့ မူးတယ်လို့ ဘယ်ပြောရဲမှာလည်း.. မူးလို့ပါဆိုပြီး ပြောရတာပေါ့.. အဟီး. ဆရာများ ရိုးရှာတယ်.. တခါထဲ ကျူရှင် ပိတ်လိုက်ပြီး ကျနော့် ကို ဖေးဖေးမမ နဲ့ ဆိုက်ဂျဲရိုး ငှားပြီး သူကရှေ့ကထိုင် ကျနော့် ကို နောက်ခုံမှာ တင်ပြီး အိမ်တိုင်ယာရောက် လိုက်ပို့ရှာတယ်..၊ ရွှေစင်ဦး တို့မကောင်းပုံများတော့ အခုစဉ်းစားကြည့် အခု အားနာစရာ ကောင်းတယ်.. ဆရာရေ ကန်တော့ ပါနော်..။

ဒါက ရွှေစင်ဦး မူးသွားခြင်း (ကွမ်း..ကွမ်း) ပါ..။

(သြ..တခုကျန် နေသေးတယ်.. ရွှေစင်ဦး ကို ချစ်သူများ.. ရွှေစင်ဥ လို့ မခေါ်ကြပါနဲ့ ခင်ဗျား..ကျနော်က ဥ ကို တွေ့လိုက်ရင်.. စားချင် စားချင်သွားတယ်.. ကျနော်က ဘဲဥ ကြိုက်တယ်..)

စာရေးသူ-ရွှေစင်ဦး

.