ဝင္းေဖဝင္း ဘာသာျပန္ မနက္ျဖန္အတြက္ ဒီကေန႕ အပိုင္း (၁၁)

(၁၄)

" ႏွစ္ေယာက္ေတာ့သြားၿပီ ထေရစီ၊ မင္းရဲ႕ မိတ္ေဆြေ႐ွ႕ေန၊ ေ႐ွ႕ေနႀကီး ပါရီပုတ္ေတာ့ ေ႐ွ႕ေနလုိက္ခြင့္ ႐ုပ္သိမ္းခံ ရလုိ႔ ေ႐ွ႕ေန လုိက္မရေတာ့ဘူးလုိ႔ ၾကားရတယ္၊ အင္း သနားစရာပါပဲ၊ ကပၸလီမႀကီး အာနက္ စတုိင္း က ေျပာလုိက္သည္။
သူတုိ႔သည္ ေတာ္၀င္ လမ္းမႀကီး၏ လမ္းေဘးပလက္ေဖာင္း ေကာ္ဖီဆုိင္၌ ေကာ္ဖီ ထုိင္ေသာက္ေနၾက သည္။
အာနက္စတုိင္းက ခုိးခုိးခစ္ခစ္ေလးရယ္ရင္း ေျပာလုိက္သည္။

" မင္း ဦးေႏွာက္ သိပ္ေကာင္းတာပဲ မိန္းကေလးရယ္၊ မင္းငါနဲ႔အတူတူ စီးပြားေရးလုပ္ငန္း မလုပ္ခ်င္ ဘူးလား၊ လုပ္ပါလားဟင္ ... "
" ေက်းဇူးပါပဲ အာနက္စတုိင္းရယ္၊ ကၽြန္မမွာ တျခား လုပ္စရာ အစီအစဥ္ေတြ ႐ွိေသးလုိ႔ပါ "
" ေနာက္ တစ္ေယာက္က ဘယ္သူလဲ "
" ေလာရင့္စ္ ... တရားသူႀကီး ဟင္နရီေလာရင့္စ္ "

*
ဟင္နရီေလာရင့္စ္သည္ လူ၀စ္စီယားနား ျပည္နယ္ လိစ္ဗီလာၿမိဳ႕ေလး၌ ေ႐ွ႕ေန တစ္ေယာက္အျဖစ္ သူ႔ဘ၀ ခရီးကုိ စတင္ခဲ့သည္။ သူ႔၌ ဥပေဒ အထံု၀ါသနာ အနည္းငယ္သာ ပါလာသည္။ သုိ႔ေသာ္ သူ႔၌ အေရးပါ ေသာ အားသာခ်က္ႏွစ္ရပ္႐ွိသည္။ ယင္းမွာ ဥပဓိ႐ုပ္ ေကာင္းျခင္းႏွင့္ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေသာ သေဘာထား႐ွိျခင္း တုိ႔ပင္ျဖစ္သည္။
သူ၏ ဒႆနမွာ ဥပေဒသည္ ေမွ်ာ့ႀကိဳးႏွင့္တူၿပီး မိမိ၏ အမႈသည္ အက်ိဳးအတြက္ လုိအပ္သလုိ ဆဲြ၍ဆန္႔၍ ရသည္ဟုပင္ျဖစ္သည္။ အန္တုိနီ ေအာ္ဆက္တီႏွင့္ ေတြ႕ေသာအခါ သူ႔ဘ၀ ပုိမုိ ေျဖာင့္ျဖဴးလာသည္။ ေအာ္ ဆက္တီ အက်ိဳးစီးပြား ကုိ သူတတ္ေသာ ဥပေဒပညာျဖင့္ က်ားကန္ေပးခဲ့သည္။ သူႏွင့္ ေအာ္ဆက္တီမွာ သူေတာ္ခ်င္းခ်င္း သတင္းေလြ႕ေလြ႕ ေပါင္းဖက္ေတြ႕ၾကသည္။ သုိ႔ျဖင့္ ေလာရင့္စ္သည္ ေအာ္ဆက္တီ မိသားစု ၏ အက်ိဳးေဆာင္ေ႐ွ႕ေနျဖစ္လာသည္။ အေျခအေနႏွင့္ အခ်ိန္အခါ ေပးလာေသာအခါ၊ ေအာ္ဆက္တီ က ေလာရင့္စ္အား တရားသူႀကီးျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေဆာင္႐ြက္ေပးခဲ့သည္။

" အဲဒီတရားသူႀကီး ကုိ မင္း ဘယ္လုိ ကုိင္မယ္ဆုိတာ ငါေတာ့ မစဥ္းစားတတ္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ေနတယ္" အာနက္စတုိင္း က ေျပာလုိက္သည္။
" သူက ခ်မ္းလဲ ခ်မ္းသာတယ္၊ ၾသဇာအာဏာလဲ ႀကီးတယ္၊ ဒါေပမယ့္ သူ႔ကုိ တုိ႔လုိ႔ထိလုိ႔ေတာ့ ရပါေသး တယ္" ထေရစီ က ေျပာလုိက္သည္။
ထေရစီ က သူ႔အစီအစဥ္ကုိ စတင္သည္။ သုိ႔ရာတြင္ တရားသူႀကီး ေလာရင့္စ္၏ ႐ံုးခန္းသုိ႔ တယ္လီဖုန္း ဆက္လုိက္ခ်ိန္ တြင္ပင္ မိမိ၏ အစီအစဥ္ကုိ တစ္မုဟုတ္ခ်င္းေျပာင္းလုိက္ရေတာ့မည္ကုိ ခ်က္ခ်င္းသိသြား သည္။

" ေက်းဇူးျပဳ၍ ကၽြန္မ တရားသူႀကီး ေလာရင့္စ္နဲ႔ စကားေျပာခ်င္လုိ႔ပါ႐ွင္ ထေရစီက တယ္လီဖုန္းျဖင့္ လွမ္း ေျပာသည္။
" ၀မ္းနည္းပါတယ္၊ တရားသူႀကီး မ႐ွိပါဘူး႐ွင္" အတြင္းေရးမွဴး အမ်ိဳးသမီးက ျပန္ေျဖသည္။
" သူ ဘယ္ေတာ့ ေရာက္လာမယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားပါသလဲ "
" ဒါေတာ့ ကၽြန္မလဲ မေျပာႏိုင္ပါဘူး "
" သိပ္ အေရးႀကီးလုိ႔ပါ႐ွင္၊ နက္ျဖန္မနက္ သူ ႐ွိမလား "
" မ႐ွိပါဘူး တရားသူႀကီးမင္း ဒီၿမိဳ႕မွာကုိ ေလာေလာဆယ္ မ႐ွိပါဘူး "

" ေၾသာ္ ... ဒါျဖင့္ ကၽြန္မ သူ႔ကုိ တစ္ေနရာရာကုိ လွမ္းၿပီး ဆက္သြယ္လုိ႔ ရမလား "
" ျဖစ္ႏုိင္မယ္ မထင္ပါဘူး႐ွင္၊ တရားသူႀကီးမင္း ျပည္ပကုိ သြားပါတယ္ "
" ေၾသာ္ ... ဒီလုိလား၊ ဘယ္ကုိ သြားတယ္ဆုိတာ ကၽြန္မ ေမးခြင့္႐ွိပါသလား " ထေရစီက စိတ္ပ်က္သြား သည့္ အသံ မေပၚေအာင္ ဂ႐ုစုိက္ၿပီး ေျပာလုိက္သည္။
" တရားသူႀကီးမင္း ဥေရာပမွာ ေရာက္ေနပါတယ္၊ ႏုိင္ငံတကာ တရားေရး ေဆြးေႏြးပဲြတစ္ခု တက္ေနပါ တယ္"
" ႐ွက္စရာပဲ" ထေရစီက ေျပာလုိက္သည္။
" အခု စကားေျပာေနတာ ဘယ္သူပါလဲ႐ွင္" အတြင္းေရးမွဴး အမ်ိဳးသမီးက ေမးသည္။

" ကၽြန္မ အယ္လီဇဘက္႐ုိ၀ိန္းဒပ္စတင္ပါ၊ အေမရိကန္ ေ႐ွ႕ေနမ်ားအသင္း ေတာင္ပုိင္း ဌာနခဲြရဲ႕ ဥကၠ႒ပါ၊ ကၽြန္မ တုိ႔ အသင္း ရဲ႕ ႏွစ္ပတ္လည္ ဆုႏွင္းသဘင္ နဲ႔ ညစာ စားပဲြကုိ ဒီလ ၂၀ ရက္ေန႔မွာ နယူးေအာ္လင္း ၿမို႕ မွာ လုပ္ပါမယ္၊ တရားသူႀကီး ေလာရင့္စ္ကုိ ဒီႏွစ္အတြင္း အထူးျခား အေျပာင္းေျမာက္ဆံုး ဥပေဒ ပညာ႐ွင္ အျဖစ္ ကၽြန္မ တုိ႔ အသင္းက ေ႐ြးထားပါတယ္"
" ဟာ ... ၀မ္းသာစရာပဲ၊ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မ ဆရာက အဲဒီေန႔မွာ ျပန္ေရာက္မယ္ မထင္ဘူး "
" ၀မ္းနည္းစရာ ပဲ၊ တရားသူႀကီး ေလာရင့္စ္ရဲ႕ထင္႐ွားေက်ာ္ၾကားတဲ့ မိန္႔ခြန္းတစ္ရပ္ကုိ နားေထာင္ရေတာ့ မယ္ လုိ႔ ကၽြန္မတုိ႔အားလံုးက ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကတာ၊ ကၽြန္မတုိ႔ရဲ႕ ေ႐ြးခ်ယ္ေရးေကာ္မတီကသူ႔ကုိ တညီ တညြတ္ တည္းသေဘာတူ ေ႐ြးခ်ယ္ထားတာ႐ွင့္ "

" ကၽြန္မ ဆရာကလဲ ဒီ အခမ္းအနား လြတ္ရတာ ၀မ္းနည္းမွာပါပဲ "
" ဟုတ္ပါတယ္၊ ကၽြန္မတုိ႔ အခမ္းအနားဟာ ႐ွင့္ဆရာအတြက္ တကယ့္ဂုဏ္ယူရမယ့္ အခမ္းအနားဆုိတာ ႐ွင္ သိပါတယ္၊ ကၽြန္မတုိ႔ဟာ ႏွစ္တုိင္း တကယ္ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားတဲ့ တရားသူႀကီးေတြကုိပဲ ေ႐ြးၿပီး ဆုခ်ီး ျမွင့္တယ္၊ ၾသ၀ါဒ မိန္႔ခြန္းေျပာခိုင္းတယ္၊ ဒါ အစဥ္အလာပဲ၊ ေနဦး ကၽြန္မ အႀကံတစ္ခုရၿပီ၊ ကၽြန္မတုိ႔က ႐ွင့္ဆရာကုိ ေ႐ြးခ်ယ္ ဆုခ်ီးျမွင့္တဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း စကားအနည္းငယ္ကုိ တိပ္ရီေကာ္ဒါ နဲ႔ အသံသြင္းၿပီး ဒီကုိပုိ႔ေပးလုိ႔ မရႏုိင္ဘူးလား "

" အဲ ... ကၽြန္မ ေသခ်ာေပါက္ေတာ့ မေျပာႏိုင္ေသးဘူး " သူ႔မွာ အစီအစဥ္ေတြကေတာ့ မအားလပ္ေလာက္ ေအာင္ ႐ွိတယ္ "
" ကၽြန္မတုိ႔ အခမ္းအနားက တစ္ႏုိင္ငံလံုးကုိ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားေတြနဲ႔ျပၿပီး သတင္းစာေတြကလဲ ေ၀ေ၀ ဆာဆာ ေဖာ္ျပမွာ "
ထုိစကားကုိ ၾကားလုိက္ရသျဖင့္ တရားသူႀကီး ေလာရင့္စ္၏ အတြင္းေရးမွဴးမွာ ခ်က္ခ်င္း စကား မျပန္ေသး ဘဲ ေခတၱထံတံု႔ဆုိင္းသြားသည္။ သူ႔ဆရာသည္ ဤသုိ႔ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားႏွင့္ သတင္းစာမ်ား၌ ပါရမည္ကုိ အလြန္ ႏွစ္သက္သူျဖစ္မွန္း ေကာင္းေကာင္း သိသည္။ သူ႔ဆရာ ယခုသြားသည့္ ခရီးမွာလည္း ထုိသုိ႔ ထင္ေပၚ ေက်ာ္ၾကားမည့္ အခြင့္အလမ္း႐ွိသျဖင့္ သြားေသာခရီးျဖစ္မ်န္း သူ ေကာင္းေကာင္း သိသည္။

" အင္းေလ ... ေက်းဇူးတင္စကား အနည္းငယ္ ေျပာတာေလာက္ေတာ့ တိပ္ေခြသြင္းေပးဖုိ႔ အခ်ိန္ ရပါလိမ့္ မယ္ ထင္တယ္၊ ကၽြန္မ ဆရာဆီ လွမ္းအေၾကာင္းၾကားၿပီး ေမးၾကည့္ေပးပါ့မယ့္ "
" ေက်းဇူးပါပဲ႐ွင္၊ ႐ွင့္ ဆရာမိန္႔ခြန္းသာရရင္ ကၽြန္မတုိ႔ အခမ္းအနားဟာ တကယ္ ထင္ေပၚ ေက်ာ္ၾကား ေအာင္ျမင္ တဲ့ အခမ္းအနား ျဖစ္မွာပါပဲ "
" ကၽြန္မ ဆရာရဲ႕ ေက်းဇူးတင္စကားမွာ ဘာေတြ ထည့္ေျပာေစခ်င္တယ္ဆုိတာ ႐ွင္ သူ႔ကုိ ႀကိဳၿပီး ေျပာျပ ထားခ်င္ ေသးသလား "
" ေျပာျပထား လုိ႔ ရမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ပုိေကာင္းတာေပါ့႐ွင္၊ ကၽြန္မက ႐ွင့္ဆရာကုိ တုိက္႐ုိက္ ႐ွင္းျပလုိ႔ရရင္ ပုိ ေကာင္းမယ္ ထင္တယ္ "

ေခတၱ စကားရပ္သြားျပန္သည္။ အတြင္းေရးမွဴးအဖုိ႔ အက်ပ္အတည္းႏွင့္ ရင္ဆုိင္ေနရေပၿပီ။ သူမ ဆရာက သူမ အား သူ၏ အစီအစဥ္မ်ားကုိ ေျပာမျပရန္ အမိန္႔ေပးထားသည္။ တျခား တစ္ဘက္တြင္လည္း ဤသုိ႔ အေရးႀကီး သည့္ ဆုေပးပဲြ အခမ္းအနား လက္လြတ္သြားပါက သူမဆရာက သူမကုိ ေဒါပြေကာင္း ေဒါပြႏုိင္ သည္။
" ေတာ္႐ံုတန္႐ံု ကိစၥဆုိရင္ေတာ့ သူ႔ဆီ ဆက္သြယ္ဖုိ႔ လုိမယ္မထင္ပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ အခုလုိ အေရးႀကီးတဲ့ ကိစၥ ဆုိရင္ေတာ့ သူ႔ဆီကုိ ဆက္သြယ္လုိ႔ ရပါလိမ့္မယ္၊ ေမာ္စကုိၿမိဳ႕က ေရာ္စီယာ ဟုိတယ္မွာ သူ တည္းခုိ ေနပါတယ္၊ အဲဒီမွာ သူ ေနာက္ထပ္ ငါးရက္ေလာက္ ႐ွိပါလိမ့္မယ္၊ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ... "
" ေက်းဇူး ပါပဲ႐ွင္၊ ကၽြန္မ သူ႔ဆီ လွမ္းဆက္သြယ္ပါ့မယ္ "
" ေက်းဇူးပါပဲ မစၥဒပ္စတင္ "

*
တရားသူႀကီး ဟင္နရီ ေလာရင့္စ္၊ ႐ုိစီယာ ဟုိတယ္၊ ေမာ္စကုိၿမိဳ႕ဟု လိပ္စာတပ္ကာ ေၾကးနန္း သံုးေစာင္ ပုိ႔ လုိက္ သည္။
ပထမေၾကးနန္းမွာ ...
" ေနာက္ တစ္ႀကိမ္ တရားေရး ေကာင္စီ အစည္းအေ၀းကုိ ယခုအခါ စီစဥ္၍ရပါၿပီ၊ ေနရာ ထုိင္ခင္းအတြက္ မွာၾကား ရမည္ျဖစ္သျဖင့္ အဆင္ေျပမည့္ ေန႔ရက္ကုိ အတည္ျပဳ အေၾကာင္းၾကားပါ" ျဖစ္သည္။
ေနာက္တစ္ရက္တြင္ ထပ္ပုိ႔လုိက္ေသာ ဒုတိယ ေၾကးနန္းမွာ ...
" ခရီးသြားရမယ့္ အစီအစဥ္မ်ားကုိ ေဖာ္ျပပါ၊ သင္၏ ညီမ ေလယာဥ္မွ ေရာက္လာတာ ေနာက္က်သည္။ သုိ႔ေသာ္ ေခ်ာေခ်ာ ေမာေမာ ေရာက္လာသည္။ ႏုိင္ငံကူး လက္မွတ္ႏွင့္ ပုိက္ဆံ ေပ်ာက္သြားသည္။ သူမကုိ ဆြစ္ဇာလန္ ဟုိတယ္ မွ ပထမတန္းအခန္းတြင္ ပုိ႔ထားသည္။ ေငြစာရင္းကုိ ေနာက္မွ ဆက္႐ွင္းမည္" ဟု ျဖစ္သည္။

တတိယႏွင့္ ေနာက္ဆံုး ေၾကးနန္းမွာ ...
" သင္၏ ညီမသည္ အေမရိကန္သံ႐ံုးမွ ယာယီႏုိင္ငံကူး လက္မွတ္ရ႐ွိရန္ ႀကိဳးစားေနသည္။ ျပည္ ၀င္ခြင့္ ဗီဇာ အသစ္ ရ မရကုိ သတင္းအခ်က္အလက္ မသိရေသးပါ။ ဆြစ္ေတြက ႐ု႐ွေတြကုိ ေျပာျပေနပါသည္။ သင့္ညီမ ကုိ သင့္ဆီ အျမန္ဆံုး ပုိ႔လုိက္ပါမည္ဟု ျဖစ္သည္။
ေၾကးနန္း ပုိ႔သူ၏ နာမည္ကုိ သံုးေစာင္ စလံုးတြင္ ေအာက္၌ "ေဘာရစ္"ဟု ေရးေပးလုိက္သည္။

*
တရားသူႀကီး ဟင္နရီ ေလာ္ရင့္စ္ထံသုိ႔ ေနာက္ထပ္ ေၾကးနန္းမ်ား လာဦးမည္ေလာဟု ဆုိဗီယက္ ေထာက္ လွမ္းေရးအဖဲြ႕ တစ္ခုျဖစ္ေသာ " အမ္ေကဗြီဒီ"က ေခတၱ ေစာင့္ၾကည့္ေနေသးသည္။ ေနာက္ထပ္ ေၾကးနန္း မလာေသာအခါ တရားသူႀကီးေလာရင့္စ္အား " အမ္ေကဗြီဒီ"က ဖမ္းဆီးလုိက္သည္။
တရားသူႀကီးအား စစ္ေဆးေမးျမန္းသည္မွာ ဆယ္ေန႔ဆယ္ညလံုးလံုး ျဖစ္သည္။
" ဒီသတင္းေတြ ခင္ဗ်ား ဘယ္သူ႔ဆီပုိ႔တာလဲ "

" ဘာသတင္းလဲ၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေျပာေနတာေတြ ကၽြႏ္ုပ္ဘာမွ နားမလည္ဘူး "
" စီမံကိန္းေတြအေၾကာင္း ေျပာေနတာ၊ အဲဒီဥစၥာေတြ ခင္ဗ်ား ဘယ္သူ႔ကုိ ေပးလုိက္သလဲ "
" ဘာစီမံကိန္းေတြလဲ "
" ဆုိဗီယက္ အဏုျမဴ ေရငုပ္သေဘၤာ စီမံကိန္းေတြေလ "
" ခင္ဗ်ားတုိ႔ ႐ူးေနၿပီထင္တယ္၊ ဆုိဗီယက္ ေရငုပ္သေဘၤာေတြအေၾကာင္း ကၽြႏ္ုပ္က ဘယ္လုိလုပ္သိမွာလဲ "
" ခင္ဗ်ား ဘယ္လုိလုပ္ သိထားတယ္ ဆုိတာကုိပဲ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကလဲ သိခ်င္တာ၊ ခင္ဗွား ဘယ္သူေတြနဲ႔ လွ်ိဳ႕၀ွက္ ေတြ႕ဆံု ခဲ့သလဲ "
" ဘာလွ်ိဳ႕၀ွက္ေတြ႕ဆံုတာလဲ၊ ကၽြႏ္ုပ္မွာ လွ်ိဳ႕၀ွက္တာ ဘာမွမ႐ွိဘူး "

" ေကာင္းၿပီ၊ ဒါျဖင့္ ေဘာရစ္ ဆုိတာ ဘယ္သူလဲ၊ ဒါေတာ့ ခင္ဗ်ား ေျပာႏုိင္တယ္ မဟုတ္လား "
" ေဘာရစ္ ... ဟုတ္လား၊ သူ ဘယ္သူလဲ "ဆြစ္ဇာလန္မွာ႐ွိတဲ့ ခင္ဗ်ားရဲ႕ဘဏ္ ေငြစာရင္းထဲမွာ ေငြသြင္း ေပးတဲ့လူေပါ့ "
" ဆြစ္ဇာလန္က ဘာေငြစာရင္းလဲ၊ ကၽြႏု္္ မသိဘူး "
ေမးျမန္း စစ္ေဆးသူ မ်ား ေဒါသထလာသည္။

" ခင္ဗ်ား ေတာ္ေတာ္ ေခါင္းမာတဲ့လူပဲ၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ အမိႏုိင္ငံကုိ ဖ်က္ဆီးဖုိ႔ ႀကိဳးစားေနတဲ့ ခင္ဗ်ား တျခား အေမရိကန္ သူလွ်ိဳေတြအားလံုးကုိ ေကာင္းေကာင္း နမူနာေပးရမယ္ "
အေမရိကန္ သံအမတ္ႀကီးအား တရားသူႀကီး ဟစ္ေလာရင့္စ္ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုခြင့္ေပးသည္။ သံအမတ္ႀကီး ေတြ႕ ခ်ိန္တြင္ တရားသူႀကီးမွာ ကုိယ္အေလးခ်ိန္ ဆယ္ေပါင္ခန္႔ ေလ်ာ့ေနၿပီျဖစ္သည္။ မိမိအား မည္သည့္ အခ်ိန္ကေနာက္ဆံုး အိပ္ခြင့္ေပးခဲ့သည္ကုိပင္ မမွတ္မိေတာ့ပါေခ်။ တုန္တုန္ယင္ယင္ႏွင့္ ကေယာင္ ေခ်ာက္ခ်ား ျဖစ္ေနသည္။
" ဘာျဖစ္လုိ႔ သူတုိ႔ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ဒီလုိ လုပ္ရတာလဲဗ်ာ၊ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသားတစ္ေယာက္၊ တရား သူႀကီး တစ္ေယာက္၊ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ လြတ္ေအာင္ လုပ္ေပးပါဦးဗ်ာ "ဟု တရားသူႀကီးက ေျပာလုိက္ သည္။

" ကၽြန္ေတာ္ တတ္ႏိုင္သမွ် နည္းအားလံုးနဲ႔ ႀကိဳးစားေနပါတယ္ "
သံအမတ္ႀကီးက ေျပာလုိက္သည္။ တရားသူႀကီး ေလာရင့္စ္၏ ယခုပံုသ႑ာန္ကုိ ျမင္လုိက္ရေသာအခါ သံအမတ္ႀကီး အံ့ၾသတုန္လႈပ္သြားသည္။ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ပတ္က တရားသူႀကီးေလာရင့္စ္အပါအ၀င္ အေမရိကန္ တရားေရး ေကာ္မတီအား သံအမတ္ႀကီးကုိယ္တုိင္ ႀကိဳဆုိခဲ့ေသးသည္။ ထုိစဥ္က ေတြ႕ခဲ့ရ ေသာ ေလာရင့္စ္၏ ပံုသ႑ာန္ႏွင့္ ယခု မိမိေ႐ွ႕၌ ေတြ႕ေနရေသာ သ႑ာန္မွာ လံုးလံုးႀကီး ျခားနား ေနသည္။
သံအမတ္ႀကီးက ႏိုင္ငံေရး ဦးေဆာင္အဖဲြ႕၀င္ ဥကၠ႒ ေတြ႕ဆံုခြင့္ေပးရန္ ေတာင္းဆုိခဲ့သည္။ သူ၏ ေမတၱာရပ္ခံ ေတာင္းဆုိခ်က္မွာ ျငင္းပယ္ခံရသည္။ ၀န္ႀကီး တစ္ဦးႏွင့္သာ ေတြ႕ဆံုခြင့္ရေအာင္ အေတာ္ပင္ ႀကိဳးစားရသည္။

သံအမတ္ႀကီးက ဆုိဗီယက္ ၀န္ႀကီးအား ေဒါသတႀကီး ေျပာလုိက္သည္။
" ဒီကိစၥကုိ ကၽြန္ေတာ္ တရား၀င္ ကန္႔ကြက္ရလိမ့္မယ္၊ တရားသူႀကီး ဟင္နရီေလာရင့္စ္အေပၚမွာ ခင္ဗ်ား တုိ႔ ႏုိင္ငံရဲ႕ အျပဳအမူေတြဟာ ခြင့္မလႊတ္ႏုိင္စရာပဲ၊ သူလုိ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးကုိ သူလွ်ိဳလုိ႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔ စြပ္စဲြ တာ ကေတာ့ ရယ္စရာပဲဗ်ာ "
" ခင္ဗ်ား အားရေအာင္ ေျပာၿပီးရင္ ဒါကေလးေတြကုိ ေက်းဇူးျပဳၿပီး ၾကည့္လုိက္စမ္းပါဦး "
၀န္ႀကီး က ခပ္ေအးေအးပင္ ျပန္ေျပာၿပီး ေၾကးနန္းသံုးေစာင္၏ မိတၱဴစာ႐ြက္သံုး႐ြက္ကုိ ျပလုိက္သည္။

ေလာရစ္ဆုိသူက တရားသူႀကီး ေလာရင့္စ္ထံ ေပးပုိ႔ခဲ့ေသာ ေၾကးနန္းမိတၱဴ သံုးေစာင္ကုိ သံအမတ္ႀကီးက ဖတ္႐ွဴလုိက္ၿပီး ေမာ့ၾကည့္လုိက္သည္။ စိတ္ထဲ၌ ေတြေ၀သြားသည္။
" ဒီ သံႀကိဳးစာေတြက ဘာမ်ား အမွားပါလုိ႔လဲ၊ သာမန္ကိစၥေတြပဲဥစၥာ" သံအမတ္ႀကီးက ေျပာလုိက္သည္။
" ဟုတ္ပါတယ္၊ ဒီအတုိင္းဖတ္ရင္ေတာ့ ဘာမွ မထူးဘူးေပါ့၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီမွာပါတဲ့ စာလံုးေတြကုိ သံုးလံုး ေက်ာ္ တစ္လံုးစီ ေအာက္မွာ လုိင္းတားထားတဲ့ ေဟာဒီ မိတၱဴေတြကုိ ဖတ္ၾကည့္ပါဦး၊ စကား၀ွက္ကုိ ေဖာ္ ျပထားတာေပါ့ဗ်ာ "
၀န္ႀကီးက ျပန္ေျဖၿပီး သံႀကိဳးစာမိတၱဴ ေနာက္တစ္စံုကုိ လွမ္းေပးလုိက္သည္။ ထုိမိတၱဴတြင္မူ ပထမသံႀကိဳး စာမွ စလံုး မ်ား၌ သံုးလံုးေက်ာ္ စတုတၳ တစ္လံုးစီေအာက္တြင္ မ်ဥ္းေၾကာင္းေလးမ်ား တားျပထားသည္။

ထုိမ်ဥ္းသားထားေသာ စာလံုးမ်ားကုိ ေက်ာ္ၿပီး ဆက္စပ္ ဖတ္လုိက္ေသာအခါ ေအာက္ပါအတုိင္း အဓိပၸါယ္ ထြက္ လာသည္။
" ေျပာထားသည့္အတုိင္း ေတြ႕ဆံုရန္ စီစဥ္ထားသည္။"
" စီမံကိန္းမ်ား ေခ်ာေခ်ာေမာေမာေရာက္လာသည္။ ေငြကုိ ဆြစ္ဇာလန္စာရင္း၌ သြင္းလုိက္ၿပီ။"
႐ု႐ွ သေဘၤာသစ္ေတြ သတင္း အျမန္ဆံုးရေအာင္ ႀကိဳးစားပါ "
သံအမတ္ႀကီး ဘာမွ် ေစာဒကမတတ္ႏုိင္ေတာ့ပါေခ်။

*
တရားသူႀကီး ေလာရင့္စ္အား ေမာစကို၌ ခံု႐ံုးတင္စစ္ေဆးရာတြင္ သတင္းေထာက္မ်ားႏွင့္ အမ်ားျပည္သူ တုိ႔ ကုိ ၀င္ခြင့္မေပးဘဲ ပိတ္ပင္ထားသည္။ ေလာရင့္စ္သည္ ဆုိဗီယက္ျပည္ေထာင္စု၌ သူလွ်ိဳလုပ္သည္ ဆုိေသာ စြပ္စဲြခ်က္ကုိ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္အထိ ေခါင္းမာမာႏွင့္ ျငင္းဆုိသြားသည္။
တရားသူႀကီး ေလာရင့္စ္အား ေစခုိင္းသူမ်ားမွာ မည္သူမည္၀ါျဖစ္ေၾကာင္း ဖြင့္ဟ၀န္ခံလွ်င္ သက္သက္ ညွာညွာ လုပ္ေပးမည္ဟု တရားလုိဘက္က ခ်ဥ္းကပ္လာသည္။ ေလာရင့္စ္က ဤကိစၥလံုး၀ မဟုတ္ ေၾကာင္း သာ ယတိျပတ္ ျငင္းဆုိလုိက္သည္။

ခံု႐ံုးက စစ္ေဆးၿပီး ေနက္တစ္ေန႔တြင္ ပရာပဒါ သတင္းစာ၌ ထုိကိစၥ သတင္းတုိကေလးသာ ပါလာသည္။ ထုိသတင္းတြင္ အေမရိကန္သူလွ်ိဳ႕တစ္ဦးျဖစ္ေသာ တရားသူႀကီး ဟင္နရီေလာရင့္စ္သည္ သူလွ်ိဳလုပ္မႈ၌ ျပစ္မႈ ထင္႐ွား သျဖင့္ အလုပ္ၾကမ္းႏွင့္ ေထာင္ဒဏ္ ၁၄ ႏွစ္ ခ်မွတ္ကာ ဆုိက္ေဗးရီးယားသုိ႔ ပုိ႔လုိက္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။
တရားသူႀကီး ေလာရင့္စ္၏ အမႈႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အေမရိကန္ ေထာက္လွမ္းေရးအဖဲႊ႕အစည္းမ်ား ေခါင္း႐ႈပ္ သြားသည္။ စီအုိင္ေအ၊ အက္ဖ္ဘီအုိင္၊ လွ်ိဳ႕၀ွက္ေထာက္လွမ္းေရးအဖဲြ႕ႏွင့္ ဘ႑ာေရးဌာနမ်ားအၾကား ေကာလာဟလ သတင္းမ်ား ထြက္လာသည္။

" သူဟာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လူ မဟုတ္ဘူး၊ ဘ႑ာေရး ဌာနကလူ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္တယ္ " စီအုိင္ေအက ထုိသို႔ ေျပာသည္။
ဘ႑ာေရးဌာနကလည္း ေလာရင့္စ္ကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ သူတုိ႔ လံုး၀မသိေၾကာင္း ျငင္းသည္။
" ေလာရင့္စ္က ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လူ မဟုတ္ဘူး၊ အက္ဖ္ဘီအုိင္ကလူ ျဖစ္ႏုိင္တယ္ " ဘ႑ာေရးဌာနက ေျပာ သည္။
" ေလာရင့္စ္ဆုိတာ ၾကားေတာင္ မၾကားဖူးပါဘူးဗ်ာ ...၊ ႏုိင္ငံျခားေရးဌာန ေထာက္လွမ္းေရးဘက္ကလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ကာကြယ္ေရးဌာန ေထာက္လွမ္းေရး ေအဂ်င္စီကလား တစ္ခုခုက ျဖစ္လိမ့္မယ္" အက္ဖ္ ဘီ အုိင္က ထုိသုိ႔ေျပာသည္။

ကာကြယ္ေရးဌာန ေထာက္လွမ္းေရး ေအဂ်င္စီမွလည္း တျခားအဖဲြ႕မ်ားလုိပင္ ဘာမွ်မသိပါ။ " ေ၀ဖန္ခ်က္ ေပးစရာ မ႐ွိပါ " ဟုသာ ေျပာႏိုင္သည္။
ေထာက္လွမ္းေရး အဖဲြ႕မ်ားသည္ သူ႔ငါထင္ ငါ့သူထင္ႏွင့္သာ ၿပီးသြားသည္။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီတရားသူႀကီးကုိေတာ့ ခ်ီးက်ဴးရမွာပဲ " တကယ္မာတာပဲ ၀န္လဲမခံဘူး၊ ဘယ္သူ႔နာမည္မွလဲ ထုတ္ေျပာမသြားဘူး၊ အမွန္အတုိင္းေျပာရရင္ ဒီလုိလူမ်ိဳးရရင္ ထပ္လုိခ်င္တယ္ဗ်ာ" စီအုိင္ေအ အႀကီးအကဲ က ေကာက္ခ်က္ခ်လုိက္သည္။

*
နယူးေအာ္လင္းၿမိဳ႕၏ မားဖီးယားဂုိဏ္းခ်ဳပ္ႀကီး အန္တုိနီ ေအာ္ဆက္တီအဖုိ႔ လုပ္ငန္းကုိင္ငန္းမ်ား အဆင္ မေျပ ျဖစ္လာသည္။ ဘာေၾကာင့္ ထုိသုိ႔ ျဖစ္လာရသည္ကုိ သူ မမွန္းတတ္ေအာင္ ျဖစ္ေနသည္။ သူ႔ဘ၀တြင္ ပထမဆံုး အႀကိမ္ ကံဆုိးမုိးေမွာင္ က်လာသည္။

ဂ်ိဳး႐ုိမာႏုိ ထြက္ေျပးသြားျခင္းက သူ႔ဘ၀ ကံဆုိးမုိးေမွာင္ကုိ အစပ်ိဳးခဲ့သည္။ ထုိ႔ေနာက္ ပါရီပုတ္ကုိ သူက ႐ွင္းပစ္လုိက္သည္။ ယခုအခါ တရားသူႀကီးလည္းသြားၿပီ။ သူလွ်ိဳမႈတြင္ ပတ္သက္ေနေခ်ၿပီ။ သူတုိ႔အားလံုး သည္ ႐ုိမာႏုိ လုပ္ငန္းယႏၱရား၏ အဓိက အစိတ္အပုိင္းမ်ားျဖစ္သည္။ ထုိသူမ်ားသည္ ေအာ္ဆက္တီ မွီခုိ အား ထားေနရသူမ်ားျဖစ္သည္။
ဂ်ိဳး႐ုိမာႏုိသည္ ေအာ္ဆက္တီ မားဖီးယားမိသားစု၏ အဓိက ႀကိဳးကုိင္သူျဖစ္ရာ သူ႔ေနရာတြင္ အစားထုိး ႏုိင္မည့္သူ ႐ွာမရဘဲ ျဖစ္ေနသည္။ ႐ုိမာႏုိမ႐ွီသည္ႏွင့္ လုပ္ငန္းမ်ား ဖ႐ုိဖရဲ ျဖစ္လာသည္။ ယခင္က တုတ္ တုတ္မွ် မလႈပ္ရဲသည့္ လက္ေအာက္ခံ လုပ္ငန္းခဲြမ်ားက ယခုေတာ့ မေက်နပ္စကားေျပာလာသည္။

" တုိနီ ေအာ္ဆက္တီႀကီး ႏုိးလာပါၿပီကြာ ...၊ လူေတြ ကုိလဲ ႏုိင္ေအာင္ မထိန္းႏိုင္ေတာ့ပါဘူး၊ သူ႔အဖဲြ႕ႀကီးလဲ တစ္စတစ္စ ၿပိဳကဲြေနပါၿပီ" ဟူေသာ စကားမ်ား လက္ေအာက္ခံ ငယ္သားမ်ားဆီမွ ထြက္ လာသည္။
ေနာက္ဆံုးတြင္ နယူးဂ်ာစီၿမိဳ႕မွ မားဖီးယားေခါင္းေဆာင္က ေအာ္ဆက္တီထံ တယ္လီဖုန္း ဆက္လာ သည္။
" တုိနီ ... ခင္ဗ်ား အဲဒီမွာ အခက္အခဲေတြ ေတြ႕ေနရတယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သတင္းၾကားရတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ တုိ႔ခင္ဗ်ားကုိ ကူညီခ်င္ပါတယ္ "
" ကၽြန္ေတာ့္မွာ ဘာအခက္အခဲမွ မ႐ွိပါဘူး၊ ျပႆနာ အေသးအဖဲြ႕ တစ္ခု ႏွစ္ခု ႐ွိတာလဲ အားလံုး ေျဖ႐ွင္း ၿပီးပါၿပီ "
" ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ၾကားတာ အဲဒီ ျပႆနာေလးေတြ မဟုတ္ဘူး တုိနီ၊ ခင္ဗ်ားၿမိဳ႕ကုိ ခင္ဗ်ား မႏုိင္ေတာ့ဘူး၊ ကုိင္တြယ္မယ့္လူ မ႐ွိဘဲ ပရမ္းပတာ ျဖစ္ေနတယ္လုိ႔ ၾကားရတာ "
" ကၽြန္ေတာ္ ကုိယ္တုိင္ ႀကီးၾကပ္ ကုိင္တြယ္ေနတာပဲဗ် "

" ခင္ဗ်ား ကုိင္ရတြယ္ရတာ သိပ္မ်ားေနလိမ့္မယ္ ထင္တယ္၊ ခင္ဗွားအဖုိ႔ သိပ္ကုိ ပင္ပန္းေနၿပီထင္တယ္၊ နည္းနည္းပါးပါး အနားယူလုိက္ရင္ ေကာင္းမယ္ထင္တယ္ "
" ဒါ ... ကၽြန္ေတာ့္ၿမိဳ႕ဗ်၊ ကၽြန္ေတာ့္ဆီက ဘယ္သူမွ လုယူလုိ႔မရဘူး "
" ေဟး ... တုိနီ၊ ခင္ဗ်ားဆီက လုယူမယ္လုိ႔ ဘယ္သူက ေျပာလုိ႔တံုး၊ ခင္ဗ်ားကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က ကူညီခ်င္ တာပါ၊ ခင္ဗ်ားကုိ ကူညီဖုိ႔အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဆီက လူတခ်ိဳ႕ လႊတ္လုိက္ဖုိ႔ ဒီက မိသားစုေတြက ဆံုးျဖတ္ လုိက္ၿပီဗ်၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ မိတ္ေဟာင္းေဆြေဟာင္းေတြၾကားမွာ ဘာမွ အမွားအယြင္းမ႐ွိပါဘူးဗ်ာ၊ ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား "
ေအာ္ဆက္တီ သိလုိက္ပါၿပီ၊ အမွားအယြင္း တစ္ခုသာ႐ွနမည္၊ နည္းနည္း လာကူညီမည့္သူမ်ားက တျဖည္း ျဖည္းႏွင့္ မိမိလုပ္ငန္းႀကီး တစ္ခုလံုးကုိ ၀ါးမ်ိဳပစ္ၾကေပလိမ့္မည္။ ဤသည္မွာ မာဖီးယားမိသားစုမ်ား၏ ဓမၼ တာပင္ျဖစ္သည္။

ကပၸလီမႀကီး အာနက္စတုိင္းႏွင့္ ထေရစီတုိ႔သည္ မီးဖုိထဲ၌ ညစာခ်က္ျပဳတ္ရင္း အယ္လ္အလာကုိ ေစာင့္ ေနသည္။ ထမင္းဟင္းမ်ား က်က္ၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း လင္ေတာ္ေမာင္ အလာ ေနာက္က်ေနသျဖင့္ ကပၸလီ မႀကီး ေဒါပြေနသည္။ အယ္လ္ ေရာက္လာေသာအခါ ကပၸလီမႀကီးက ဆီးေဟာက္ေတာ့သည္။
" ႐ွင္ ဘယ္ေလွ်ာက္ အေလလုိက္ေနတာလဲ၊ ဒီမွာ ထမင္းေတြ ဟင္ေတြေတာင္ ေအးကုန္ေတာ့မယ္ "
" အေလမလုိက္ပါဘူး မိန္းမရာ၊ အလုပ္မ်ားေနလုိ႔ပါ၊ ငါ ဘာသတင္းေတြရခဲ့တယ္ဆုိတာမ်ား မင္းတုိ႔ ေစာင့္ နားေထာင္ၾကစမ္းပါဦး "
ကပၸလီႀကီး က မိန္းမကုိ ေလခ်ိဳေသြးရာမွ ထေရစီ ဘက္သုိ႔ လွည့္ၿပီး ေျပာလုိက္ျပန္သည္။

" တုိနီ ေအာ္ဆက္တီကုိေတာ့ သူတုိ႔ မာဖီးယားဂုိဏ္းခ်င္းက ကုိင္လုိက္ၿပီကြ၊ နယူးဂ်ာစီက မာဖီးယားက ေအာ္ဆက္တီကုိ ခ်ဳပ္ကုိင္ႏုိင္ဖုိ႔ လာေနၿပီ၊ ေအာ္ဆက္တီ က်ဆံုးခန္းေရာက္ၿပီ၊ ဒီ ေခြးမသားကုိ မင္းႏုိင္ပါၿပီ၊ မေပ်ာ္ဘူးလား ထေရစီ "

ေပ်ာ္သည္ ဆုိေသာ စကား၏ အဓိပၸာယ္ကုိ ထေရစီ မခံစားရသည္မွာ ၾကာၿပီဖစ္ပါသည္။ ေပ်ာ္သလား ... မေပ်ာ္ဘူးလားကုိပင္ သူမ ေ၀ခဲြမရေတာ့ပါ။ ခံစားခ်က္မ်ား ဆိတ္သုဥ္းကုန္ပါၿပီ။ တူေသာ အက်ိဳးေပးမႈ မ်ားေလာက၌ ျဖစ္ၿမဲဓမၼတာပင္ မဟုတ္ပါလားဟု ထေရစီ စိတ္ထဲက ေျပာလုိက္သည္။
ေနာက္တစ္ေန႔ နံနက္တြင္ ထေရစီသည္ ပန္းေရာင္းေသာ ဆုိင္တစ္ဆုိင္သုိ႔ သြားသည္။
" အန္တုိနီ ေအာ္ဆက္တီဆီကုိ ပုိ႔ေပးဖုိ႔ ပန္းလုိခ်င္လုိ႔ပါ၊ ေဇာ္မႊား ပန္းအျဖဴေတြနဲ႔ အသုဘပန္းေခြ တစ္ေခြ လုပ္ေပးပါ႐ွင္၊ ပန္းေခြမွာ စာတမ္းတစ္ခုပါေရးၿပီး ခ်ိတ္ေပးပါ၊ ေရးရမယ့္ စာကေတာ့ ... " ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အနား ယူပါေလ ... " " ေဒါ့ရစ္၀ွစ္တေန၏ သမီးမွ ေပးပုိ႔သည္" လုိ႔ပဲ ေရးလုိက္ပါ၊ ၿပီးေတာ့ သူ႔ဆီကုိ ပုိ႔ေပးလုိက္ပါ ကဲ ေငြဘယ္ေလာက္ က်သလဲ၊ တစ္ခါတည္း႐ွင္းခဲ့မယ္ "
-------------

 

ဆက္ရန္

.