နိဗ္ဗါန်သွား တောလား (၃) (ဇာတ်သိမ်း)

အဲဒီ အစိမ်းရောင် အဆောင်လေး ထဲမှာ

တရားစစ် တယ်

ဒုတိယ ရက်မှာတော့ ညနေ မှာ တရားစစ်သွားရမှာ ဖြစ်တဲ့ အတွက် အားလုံး ဘဲ သေချာ လုံ့လစိုက်ပြီး တော့ အလုပ်လုပ်ကြပါတယ်... 

တရားအားထုတ် တဲ့ အခါမှာ  

သတိပဋ္ဌာန် ဆိုတဲ့ စကားရဲ့ အဓိပ္ပာယ် ကို အကျဉ်းချုပ်မျှ သိထားရင် ပိုကောင်းမယ် ထင်ပါတယ်....

သတိဖြင့် စွဲမြဲစွာ ရှုခြင်း စူးစိုက်ရှုခြင်း လို့ဆိုရင် ပိုရှင်းပါမယ်.. ရုပ်ကို စူးစိုက်ရှုတော့ ကာယာနုပဿနာ သတိပဌာန် ၊ခံစားမှု့ ကို စူးစိုက်ရှုတော့ ဝေဒနာနုပဿနာ သတိပဌာန်၊ စိတ်ကို စူးစိုက်ရှုတော့ စိတ္တာနုပဿနာ သတိပဋ္ဌာန််၊ သဘောကို စူးစိုက်ရှုတော့ ဓမ္မာနုပဿနာ သတိပဋ္ဌာန် လို့ ခေါ်ပါတယ်...။

အရှုခံအာရုံ က လေးမျိုးရှိသော်လဲ ရွေးချယ်ဖို့ မလိုပါဘူး.. ရွေးချယ်လို့လည်း မရပါဘူး... ရှုစိတ် က ကိုယ်ရှု လိုရာ အာရုံဆီ မရောက်ဘဲ ထင်ရှားရာ အာရုံဆီကိုသာ ရောက်တတ်လို့ပါဘဲ..၊ ဥပမာ နာကျဉ် ကိုက်ခဲ စတဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ဒုက္ခဝေဒနာ တွေ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ အခါမှာ မိမိက ဝင်လေထွက်လေ ကို ဖြစ်စေ ဝမ်းဗိုက် ဖောင်းမှု ပိန်မှု ကို ဖြစ်စေ ရှုလိုတဲ့ အတွက် ရှုစိတ်ကို အဲဒီအာရုံတွေ ပေါ် တွန်းပို့သော်လဲ မရပါဘူး၊ ပိုပြီး ထင်ရှား တဲ့ ဒုက္ခဝေဒနာတွေ ဆီကို ပဲ ရောက်ရောက်သွားပါတယ်..။

ဒါကြောင့် ရွေးချယ်ပြီး ရှုရင် သဘာဝမကျတဲ့ အတွက် သမာဓိ မရရုံမက ဘဲ စိတ်နဲ့ ယောဂီ အားပြိုင် လွန်ဆွဲ နေသလို ဖြစ်ပြီး မောလာတတ်ပါတယ်.. ဒီတော့ အားထုတ်လို့ မဖြစ်ပါဘူး ဆိုပြီး စိတ်ပျက်သွား တတ် ပါတယ်..။

ဒါကြောင့် ထင်ရှားရာ အာရုံကိုသာ အလိုက်သင့် ရှုရပါတယ်...  စူးစိုက်ရှုရပါတယ်...။

အများကြီး ကျန်ပါသေးတယ်.. ချမ်းမြေ့ ဆရာတော်ဘုရားရဲ့ သတိပဋ္ဌန် ဝိပဿနာ အားထုတ်ပုံ ထဲမှာ အပြည့်အစုံ ဖတ်နိုင်ပါတယ်...။

 ..................................................................

ပထမ နှစ်ရက် မှာ ကျနော့် အတွက် မထူးခြား ပါဘူး .. ထိုင်တာလည်း နာရီဝက်ထက် မပိုသလို.. စင်္ကြန် လျှောက်တာ လည်း တနာရီထက် မပိုပါဘူး .. ဝေဒနာ ကို နာရီဝက် ထက် ပို သည်းမခံနိုင် သေးပါဘူး...။

ကျနော့် ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် က ရိပ်သာ မှာ ဘာဝနာ အားထုတ်တာ ကို ကိုယ်တွေ့ သိချင်လို့သာ လာတာ ဖြစ်ပါတယ်... ဘယ်လိုမှ ဒီလောက် ရက် ကလေး နဲ့ ထူးခြား မလာနိုင်သလို.. အတွေ့ အကြုံ ကလည်း ဒီတကြိမ် ထဲ နဲ့ မလုံလောက် နိုင်ဘူး ဆိုတာ နားလည်ပြီး ဖြစ်ပါတယ်.. အဲဒီ အတွက် တရားစစ်မှာကို မကြောက် သလို ထူးခြားမှု့ မရှိတဲ့ အတွက် လည်း ဝမ်းနည်း မှု့ မရှိပါဘူး... ။

တရားစစ်ချိန်ရောက်ပါပြီ... တယောက်ပြီး တယောက် ဝင်လိုက်ထွက်လိုက် နဲ့ လူမရှင်းနိုင်တာ နဲ့ ဝင်ထိုင် လိုက် ပါတယ်... သြ... လျှောက်တတ်လိုက်ကြတာ... နာတာကိုမှ ဘေးကနေ ဆယ်ပေါင်တူ နဲ့ ဝိုင်းထု နေကြ သလို ပါဘဲ တဲ့... ကျနော် နာတာကတော့ ဘယ်နှစ်ပေါင် တူ နဲ့ ထု သလို လည်း လို့ ပြောဘို့ အလေးချိန် တွက်နည်း ကလည်း မေ့နေတော့ ဒုက္ခ ဒုက္ခ လို့....။

အင်း တယောက် ကတော့ တကိုယ်လုံး ကို အပ်ချွန်ချွန်လေး တွေနဲ့ ဝိုင်းဝိုင်း ထိုးနေကြသလိုပါဘဲတဲ့...  အပ် နဲ့ ဝိုင်းမထိုးကြခင် တရားဖြုတ်လိုက်တာ မှန်သွားတယ် လို့တောင် ထင်သလိုလို ...... ကိုယ် က ဆေးထိုး တောင် ခံချင်တာ မဟုတ်... ။

တကိုယ်လုံး ကို ကြိုးနဲ့ တုတ်ပြီး ဝိုင်းရိုက် ကြသလို နာကျဉ် မှု့ ကိုခံရပါတယ် တဲ့.... ဟို တိုက် ထဲများ ဝင်ဘူး လို့ ဒီလောက်များ သိနေသလား လို့တောင် ထင်မိပါတယ်....။

တရားစစ်တဲ့ ဘုန်းဘုန်း ကတော့ အင်မတန်ချီးကျူး ဘို့ကောင်းပါတယ်.. ယောဂီအားလုံး ပြောတာကို စိတ် ရှည်ရှည် နဲ့ နားထောင်ပြီး ဘာကြောင့် အဲလိုဖြစ်တယ်.. ဆိုတာပြောပါတယ်... ဆက်လုပ်ဘို့... တမျိုး ပြောင်း ဘို့... ပြောပါတယ်..။

ကျနော့် ကို တော့ ပထမ အကြိမ် မှာ နာရီဝက် မရွှေ့မပြောင်း ထိုင်နိုင်တာ မဆိုးပါဘူး တဲ့... အမှတ်နဲ့ ပြောင်းပြီး ထိုင်ချင်စိတ် ရှိရင် တခါလောက် ပြောင်းထိုင်ပါ တဲ့ မထိုင်ချင်လည်း စင်္ကြန်လျှောက် ပါတဲ့... ကြွတယ် လှမ်းတယ် ချတယ် ပေါ့ဗျာ... အင်း တချို့ကိုကြတော့ အမှတ်စိတ်စိတ် ပေးပါတယ်... ကြွချင်တယ် ကြွတယ် ........ လှမ်းချင်တယ် လှမ်းတယ် .... ချချင်တယ် ချတယ် ပေါ့ဗျာ.. (ခြေလှမ်း တွေကို ပြော တာပါ)။

သုံး လေး ရက်ကြာ တဲ့ အခါမှာလည်း ကျနော် ရဲ့ တရားထိုင်ခြင်း က ထူးခြားမှု့ ရှိမလာပါဘူး..... ၊ တရားစစ် တဲ့ အချိန်မှာ ဘုန်းဘုန်း ကိုလျှောက်ပါတယ်.. တပည့်တော် ဝေဒနာ ကို မကျော်နိုင်သလို နာရီဝက် လောက်နဲ့ တရားဖြုတ်လိုက်မိတယ်... ဘုန်းဘုန်း ပြောသလို ဖြုတ်ချင်တဲ့ စိတ်ပေါ်လာရင် ဖြုတ်ချင်တယ် လို့လည်း စိတ်ထဲက မှတ်ပါတယ်... ဖြုတ်ချင်တယ် ဖြုတ်ချင်တယ် မှတ်ရင်းနဲ့ ဖြုတ် ဟာ ဆိုပြီး ဖြုတ်ပြစ် လိုက်ပါတယ်... ။

ဒီတခါတော့ တပည့်တော် မဖြုတ်ဘူး မဖြုတ်ဘူး ဆိုပြီး အားတင်းထားဘို့ ဆုံးဖြတ် ထားပါတယ် လို့ ပြောတော့ ဘုန်းဘုန်း က အဲလို မမှတ်ရဘူး ဖြုတ်ချင်တဲ့ စိတ်ကိုဘဲလိုက်မှတ်ပါတဲ့... တခါတလေ လည်း မဖြုတ်ဖြစ်ဘဲ အောင်သွားတတ် ပါတယ်တဲ့...။

တရားစစ် တာ နဲ့ တရားထိုင်တာ နဲ့ ပတ်သက် လို့ နိဗ္ဗါန်သွား တောလား (၂) ထဲမှာ ကိုပီတာ ကွန်မန့် ပေးသွားတာ တော်တော်ကောင်းပါတယ်.. ကျနော် ရေးချင်တာတွေ အဲဒီအထဲမှာ အကုန်ပါသွားပါတယ်.. ကျေးဇူးပါ ကိုပီတာ... ကျနော် ဒီထဲမှာ ပြန်ဖော်ပြပေးပါမယ်....

(တရားစစ်တယ်ဆိုတာ အမှန်တော့တရားအားထုတ်တဲ့ယောဂီတစ်ဦးချင်းစီရဲ့စရိုက်နဲ့ကိုက်ညီတဲ့ ရှုပုံ ရှုနည်း တွေကို တရားပြဆရာများ က ကူညီညွှန်ပြပေးနိုင်ဖို့ရည်ရွယ်တာပါ... လူတိုင်းမှာ ဘဝများစွာက ပါလာ တဲ့အထုံပါရမီ များကြောင့်မတူကွဲပြားတဲ့စရိုက်တွေရှိပါတယ်.... တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး ပါရမီမတူသလို တရား အားထုတ် ရာမှာ ကြုံတွေ့ရ၊ ကြိုးစားရတာတွေ လည်း တူမှာမဟုတ်ပါဘူး... အချိန်တိုအတွင်း ချမ်းသာ လွယ်ကူစွာ အားထုတ်ပြီး တရားတွေ့မည့်သူ ( ယခုခေတ်တော့မရှိသလောက်ရှားပါးမှာပါ ) ။

ကြာရှည် လေးမြင့် စွာ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခကြီးစွာ  (ဝေဒနာများစွာ)ခံစားပြီးမှတရားရမည့်သူကြာရှည်မြင့်စွာ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခ ကြီးစွာ အပင်ပန်းခံ တရားအားထုတ်သော်လည်း ယခုဘဝမှာ တရားမရပဲ အထုံပါရမီ အဖြစ်သာ ရမည့်သူ ( အားထုတ်ကြိုးစားသမျှတော့အလကားမဖြစ်ပါဘူး...) စသည်ဖြင့်ပါရမီအနုအရင့်အလိုက်လူအမျိူး မျိူး ရှိပါတယ်... စာတတ်ပေတတ်ကမ္မဌာန်းပြဆရာများကို လည်း တရားညာလျှောက်လို့ မရပါဘူး... ဘယ်သူက ဖြင့်ညာနေတယ်၊ ဘယ်သူကဖြင့်အမှန်တွေ့တာကိုပြောတယ်ဆိုတာ ဆရာသမား များက သိကြ ပါတယ်...။

အဲဒီလို trick ကလေးတွေသိနိုင်အောင်လို့ လည်း "ကမ္မဌာန်းဆရာတို့၏မှတ်တမ်း " ကမ္မဌာနာစရိယလက်စွဲ စာအုပ်ကို မဟာစည်ကမ္မဌာန်းနည်းပြဆရာကြီးနှစ်ဦး က ရေးသားခဲ့ဘူး ပါတယ်...။

တစ်ခုကျန်ခဲ့တယ်...  အချိန် တို အတွင်း ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာအားထုတ်ပြီး တရားတွေ့မည့်သူ ဆိုတာလည်းပါ ပါသေးတယ်...( ဒီလို ပါရမီရှင်မျိူး လည်း အခု ခေတ်မှာတော်တော်ရှားပါဦးမယ်...)  ပါဠိလို အခေါ်အဝေါ် တွေကတော့စာအုပ် နဲ့ ပြန် တိုက် ကြည့်ရမှာမို့မြန်မာလို ပဲရေးလိုက်ပါတယ်..... ဒါကြောင့်တရားစစ်တာ ကို ကြောက်ဖို့မလို၊ အထင် လွဲဖို့ မလို သလို ယူတတ်ယင် တစ်ခြားကြိုးစားအားထုတ်သူ တွေ ရဲ့ သဒ္ဓါ၊ ဝီရိယ တွေကို အားကျ အတုယူ နိုင်ခြင်း ဆိုတဲ့အကျိူးကျေးဇူး တွေတောင်ရနိုင်ပါသေးတယ်... သူတို့မှားကွက်၊ ညံ့ ကွက်တွေ ကိုလည်း ရှောင်ရှား နိုင်တယ်လေ...)

ကိုပီတာ

သည်းခံပါ ဇွဲကောင်းပါ

ဝေဒနာ မလျော့ဘဲ မပျောက်ဘဲ ပိုပြီး နာကျဉ်လာတယ် ဆိုရင်လဲ ရှုမှတ်မှု လွှတ်မပစ်ရပါဘူး .. သည်းညည်းခံ နိဗ္ဗာန်ရောက် .. ဆိုတဲ့ စကားကို စိတ်မှာထားပြီး သည်းခံနိုင်သမျှ အောင့်အည်း သည်းခံကာ ဆက်လက် ရှုမှတ်ရပါမယ်။ .... ဥပ္ပန္တွံဒုက္ခံ ဝီရိယေန အဘိဘဝိတွာ ဘာဝန်သမ္ပာဒေတိ = ဖြစ်ပေါ်လာတိုင်း သော ဆင်းရဲ ကို ကြီးမားသော ဝီရိယဖြင့် လွှမ်းမိုး၍ ဝိပဿနာ ကို ပြီးစီးစေ၏.... ။ ဆိုတဲ့ မဟာဋီကာ (ဒု၊၃၉၉) စကား ကို စိတ်မှာထားပြီး မလျှော့တဲ့ ဇွဲလုံ့လ ဝီရိယ နဲ့ သဲသဲမဲမဲ ရှုမှတ်ရပါတယ်..။

ဒိဌိသတ်

အဲဒီလို ဇွဲကောင်းကောင်းနဲ့ ရှုမှတ်ရင် မကြာမီဘဲ နာမှုနဲ့ ရှုသိစိတ်၊ ကျဉ်မှုနဲ့ ရှုသိစိတ် စသည်ဖြင့် တစုံစီ တစုံစီ တတွဲစီ သိလာရပါတယ်... ဒါဟာ အရှုခံ နာမ်တရား နဲ့ ရှုသိတဲ့ နာမ်တရားကို ပိုင်းပိုင်း ခြားခြား သိခြင်းပါပဲ၊ ဒီအခါမှာ နာမှု ကျဉ်မှုရဲ့ တည်ရာ လက်ခြေ ခါး စသည်ကို မတွေ့ရတော့ဘူး၊ ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါ အနေနဲ့လဲ မတွေ့တော့ ပါဘူး။ နာသဘော ကျဉ်သဘော သက်သက် ပဲ သိရတွေ့ရ ပါတော့တယ်။ ဒါဟာ သက္ကာယ ဒိဋ္ဌိ ကို ဝိပဿနာဉာဏ် နဲ့ တဒင်္ဂပဟာန် အနေနဲ့ ပယ်သတ်ထားတာပါပဲ။

အဲဒီလိုအခါမှာ ရှုမှတ်လို့ အလွန်အရသာရှိပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ပုဂ္ဂိုလ် သတ္တဝါ ငါ မပါ တော့တဲ့ အတွက် နာမှု ကျဉ်မှုစတဲ့ ခံစားမှုသဘောမျှ ကိုသာ ရှုလိုက်တိုင်း သိရုံမျှ သိနေရလို့ပါပဲ..။

ဒဿန ပညာနှင့် မသိနိုင်

အဲဒီလို နာမှုကျဉ်မှု စတဲ့ ဒုက္ခဝေဒနာတွေကို ..မခံသာတဲ့ သဘော၊ ဆင်းရဲတဲ့ သဘော သက်သက်မျှ ပါကလား လို့ ကိုယ့်တွေ့ဉာဏ်နဲ့ သိနေတာ က ဒုက္ခဝေဒနာရဲ့ အရှိသဘာဝ ကို အရှိအတိုင်း သိနေခြင်း ပါပဲ.. ငါနာတယ် ငါကျဉ်တယ် လို့ ပုဂ္ဂိုလ် သတ္တဝါ အနေနဲ့ မသိမမြင် ဘဲ နာမှုကျဉ်မှု သဘော နဲ့ ဒီသဘော ကို သိနေတဲ့ စိတ်ကလေးမျှ ပဲ လို့ အရှိအတိုင်း သိနေပါတယ် ဒီလို ... ငါ ... မပါတဲ့ အသိ ကို အတွေး အမြင် ဒဿနပညာ နဲ့ ဆင်ခြင်တွေးခေါ်လို့ မသိနိုင် မရနိုင် ပါဘူး။ ရုပ်နဲ့ နာမ် ကို သူ့အရှိ သဘာဝ အတိုင်း စောင့်ရှုရာ က ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ကိုယ်တွေ့(ဘာဝနာ) ဉာဏ် နဲ့ မှသာ သိနိုင် ရနိုင် ပါတယ်။

ဒါကြောင့် မြတ်စွာဘုရား က .. အတက္ကာဝစရော... ဆင်ခြင်တွေးခေါ်ဉာဏ် ဖြင့် မသက်ဝင်နိုင်၊ (ဝါ) ဆင်ခြင်တွေးခေါ်ဉာဏ် ၏ အရာမဟုတ် လို့ မိန့်တော်မူခဲ့ပါတယ်။

..................................................................

ကျနော် ရိပ်သာ မှာ ၇ ရက် တရားအားထုတ် တဲ့ အချိန် မှာ တကြိမ်ဘဲ တနာရီ နီးပါး  ထိုင် လိုက်နိုင် သလို... တကိုယ်လုံး မှာ ရှိတဲ့ သွေးကြော များဟာ လှိုင်းများ ကဲ့သို့ စီးမျောနေတာကို သေသေ ချာချာ သိလိုက် ပါတယ်... ဓါတ်ကြီး လေးပါး ထဲက တပါးပါး ကြောင့်ဖြစ်မယ်ထင်ပါတယ် ... ။

ကျနော် ရိပ်သာဝင်မယ် ဆိုတော့ ချစ်ချစ်ကြီး က ..... ကိုယ် က အခုမှ စဝင်တာ ဒုက္ခ တအား ခံ မနေနဲ့ ပြင်ထိုင် ပြင်ထိုင် နဲ့ ခဏ ခဏ မှာပါတယ်... ကျနော့် အနေနဲ့လည်း တအားဒုက္ခခံ ဘို့ စိတ်ကူးမထား ပါဘူး... အဲဒီ အတွက် တကယ် လုပ်တဲ့ အခါမှာ ခိုင်မာတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် မရှိတဲ့ အတွက်  ဝိရိယ အားနည်း သွား ပါတယ်... နောက်တကြိမ် မှာတော့ ကျိုးစား အားထုတ် ဘို့ ဆုံးဖြတ်ထားပါတယ်ဗျာ....။

ရိပ်သာမှာ နေတဲ့ ရက်တွေမှာ မနက် အာရုံဆွမ်း နဲ့ နေ့ဆွမ်း ကို  တော့ အထူး အာရုံ စိုက်ပါတယ်... မနက် မနက် ဓမ္မာရုံ သွားတဲ့ လမ်းမှာ အာရုံဆွမ်း ဘာကျွေးမလည်း ဆိုတာတောင် ဆွမ်းချက်ရုံ နား ရောက် တိုင်း အနံ့ခံ ကြည့်မိတယ် ( မုံဟင်းခါးနံ့လေးများ ရမလားလို့) ... အင်း အစားတလုပ် ကို မက်မော ပုံ ကတော့ ရှက်ဖို့တောင် ကောင်းပါ တယ် ...။

ဒီလိုနဲ့ သူများလှူတာ တန်းတာ တွေ ကို မက်မက်မောမော စားလာတာများတော့ လည်း ကိုယ်တိုင် လှူချင် လာပါတယ်... ကွယ်လွန်သူ ကိုကြီးကျောက် အတွက် ရည်စူးပြီး 22. 5. 2011 မှာ နေ့ဆွမ်း ကပ်လှူ ပါတယ်..  အမေရိကန် မှာ ဆောက်လုပ် နေတဲ့ ချမ်းမြေ့ ရိပ်သာ သိမ်ကျောင်း အတွက် လည်းလှူ ခဲ့ ပါတယ်...၊ တခြား ကိုယ် လှူချင် တာလေး တွေ လည်း လှူခဲ့ပါတယ်...။

ဒီလိုနဲ့ ၇ ရက် ပြည့်ခါနီး လာပါတယ်...၊ တနေ့ထက် တနေ့ တရား တက် မတက် ဆိုတာတော့ ယောဂီများ အသိဆုံး ဖြစ်မှာပါ...၊ ကျနော့် အနေ နဲ့တော့ ည ၉နာရီ ထိုးတိုင်း  တရက်တော့ အောင်သွားပြီ ဆိုပြီး ဝမ်းသာ အားရ ဖြစ်မိပါတယ်... ။

ချစ်ချစ်ကြီး အပြော အရဆို ရင်တော့ အပျော်ဆုံး ရက်တွေ မှာ ရိပ်သာ ထွက် တဲ့ ရက်တရက် တိုး ရမယ် ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်လောက်ပါတယ်....။

ရိပ်သာ ဝင်တဲ့ ကျနော် တို့ ဓမ္မမိတ်ဆွေ လေးယောက် ဟာ နောက်လေးလ ကြာတဲ့ အခါမှာ ဒုတိယ အကြိမ် ထပ်ဝင် ဘို့ ဆုံးဖြတ်ရင်း ပထမ အကြိမ် ရိပ်သာဝင်ခြင်း ကို အောင်မြင် ပျော်ရွှင် စွာ နဲ့ အဆုံးသတ် ခဲ့ သလို နောက်တကြိမ်မှာ တော့ ဆေးလိပ် စီးကရက် ကွမ်းယာ ဆိုတာ မျိုး ကို လုံးဝ ယူဆောင် မလာ ဘို့ ပြောဆို ကြ ပါတယ်...။ ဒီကြား ထဲမှာလည်း ကိုယ့်အိမ် မှာ ကိုယ် နေ့စဉ် တရားအားထုတ်မယ် လို့ လည်း တက်တက် ကြွကြွ ဆုံးဖြတ် ခဲ့ကြ ပါတယ် လို့ ပြောကြားရင်း နိဂုံး ချုပ်လိုက်ပါတယ်...။

 .................................................................

ကျနော် နောက်ထပ် အဆစ်ကလေး နဲနဲ ပြောချင်တာကတော့ ကျနော် ဟာ ကျနော့် ချစ်မေမေ နဲ့ အတူတူ မအိပ်ရတာ နှစ်ပေါင်း များစွာကြာခဲ့ပါပြီ... အခုတော့ အသက် ၇ဝ ကျော် နေတဲ့ မေမေ နဲ့ အတူ အိပ် ခဲ့ရ သလို အနီးကပ် ပြုစု စောင့်ရှောက် ခဲ့ ရလို့ လည်း ပီတိ ဖြစ်မိပါတယ်... ။

ကျနော့် မေမေ ဟာ သီလ နဲ့ ဒါန ရှိပေမဲ့ ဘာဝနာ ကို စံနစ် တကျ အားမထုတ်ဘူးသေး ပါဘူး....၊ ကျနော်တို့ ဗုဒ္ဓ ဘာသာဝင် တွေ အတွက် ဘာဝနာ ပွားများ တဲ့ အကျင့် ရှိမှသာ ဘဝကူး ကောင်းမယ် လို့ ယူဆကြတဲ့ အတွက် ကျနော့် မေမေ ကို နည်းစံနစ် မှန်မှန်လေး နဲ့ အခုလို ကျင့်ကြံ အားထုတ်စေနိုင် ခဲ့ ခြင်း အတွက် လည်း အရမ်း ဝမ်းသာမိပါတယ်... ။

နောက်ထပ် ဆက်ပြောရရင် မေမေ ဟာ ရိပ်သာ ထွက်ပြီး နောက်ရက် က စလို့ အိမ်မှာ မနက်တိုင်း အချိန် မှန် တရားထိုင်ဖြစ်ပါတယ်တဲ့... သူ တရားထိုင် တာကိုလည်း သူဘာသာ ပီတိ ဖြစ်ပြီး အရမ်း ဝမ်းသာ နေလို့ ကျနော့် မှာ ပျော်ပြီးရင်း ပျော်နေရပါတယ်ဗျာ...။

ဒီ ပိုစ့် သုံးပုဒ် ကို လာဖတ်သူ များ နဲ့ ကွန့်မန့် ပေးပြီး ကိုယ့် အယူအဆ လေးတွေ ကိုယ် ပြောသွားသူများ ကို လည်း အထူးဘဲ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောကြားပရစေ...။

လေးစားစွာဖြင့် 

စာရေးသူ - ရွှေစင်ဦး

နိဗ္ဗါသွား တောလား (၁) 

နိဗ္ဗါသွား တောလား (၂)

.