ကျနော် လည်ခဲ့သော အိမ်ကလေးများ (၂)

ဒီနေ့ ကျနော့် ရဲ့ အယ်ဒီတာ တာဝန် (ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် အတော်ပြောဗျာ အမြင်ကပ်စရာ) (ကိုယ့် ကို ကိုယ် သုံးသပ်ခြင်း) ပြီးဆုံး သွားပြီဆိုတော့ အေးအေးဆေးဆေး စာရေးလို့  ရသွားပြီပေါ့ ဗျာ...။

အခု ကျနော် တင်ပေးနေတဲ့ စာအုပ် ကလေးတွေ အကြောင်း ကနေ စပြောရရင်.....စာအုပ်ကောင်း လေးတွေ ဖတ်ရရင် ကျနော် အရမ်း ဝမ်းသာတယ်ဗျ..၊  နောက်ပြီး အဲဒီစာအုပ်လေး တွေကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ချင်တယ်..၊ အဲဒါကြောင့် ငယ်ငယ်လေး ထဲက ကျနော့် မှာ စာအုပ်က လွဲလို့ ကျနော် ပိုင်တဲ့ ကိုယ်ပိုင် ပစ္စည်း ဘာမှကောင်းကောင်း မွန်မွန်မရှိပါဘူး..အခုထိလည်း ဒီတိုင်းနော်..ဓါးပြတိုက် ဘို့ ကြံရွယ်နေတဲ့ သူများ ရှိရင် ကြိုတင် သတိပေးထားပရစေ..။

ကျနော် ရတဲ့ မုန့်ဘိုးလည်း စာအုပ်ဘိုး နဲ့ ကုန်..၊ တခါတလေ စာအုပ် ပျောက်သွားလို့ လျှော်လိုက်ရရင် သွားပါလေရော..အကြွေးတင်၊ မုံငတ်ပေါ့..ဟုတ်တယ်လေ ကျနော် က လျှော်ရတော့ မှာ ဆိုတော့ ကိုယ်ရတဲ့ ပိုက်ဆံနဲ့ ဘယ်လိုမှ မလောက်တော့ သူငယ်ချင်းများစီက ငွေချေး..၊ မေမေစီက တောင်း..၊ တောင်းတာနဲ့ မှ မလောက်ရင် မေမေစီက ဓါးပြတိုက် ရတော့တာပေါ့.. မကောင်းပါဘူးဗျာ...။

ကျနော် တို့က မောင်နှမ လည်းများတော့ စာအုပ်တအုပ် ငှားပြီးရင် အမြန်ဖတ်.. ပြီးရင် ကျန် မောင်နှမ များက ဝိုင်းအားပေးကြတာ ဆိုတော့ ညနေ စာအုပ်ဆိုင် သွားချိန်ရောက် ပြီဆိုရင်..တာဝန်ခံ ကျနော်က စာအုပ် ရှာရတာ မောနေတာဘဲ..၊ အမြဲတန်း စာအုပ်ပျောက်တယ်..၊ တခါ တခါ များဆိုရင် စာအုပ်ရှာရတဲ့ အလုပ်က ကျနော့် ရဲ့ ဝဋ်ကြွေးများလားလို့ တောင်ထင်မိပါတယ်..၊ အခုထိလည်း ညပိုင်း စာအုပ်ဆိုင် သွားမယ်ဆိုရင် ရှာလိုက်ရသေးတာဘဲ..၊ ဒါကတော့ ဘယ်သူ့ အပြစ်မှ မဟုတ်ဘူး ကျနော့် အပြစ်ဘဲ အိမ်သာ သွားရင် စာအုပ်ဖတ် ပြီးရင် ဟိုနားထားဒီနားထား ဆိုတော့ စာအုပ်က ပျောက်တော့ တာပေါ့..။

သြ..ရေးရင် ရေးရင်း နဲ့ ဘယ်များရောက် သွားပါလိမ့်၊ အင်း အဲဒီလို ငှားရာကနေ ကိုယ်သိပ်ကြိုက်တဲ့ စာအုပ်များဆို အပိုင်ရချင်တော့တာ..၊ ပြီးရင် ရပြီးသားဖွတ် အမြီး လှန်လှန် ကြည့် ဆိုသလို အားအားရှိ ထပ်ထပ် ဖတ်နေတာဆိုတော့ စာအုပ်တွေ အပိုင်ဝယ်မိတယ်..၊ ဝယ်တဲ့ အခါတိုင်း လည်း ကိုယ် ဖတ်လို့ ကြိုက်သလို ကိုယ့် ရဲ့ မိတ်ဆွေများ တပည့်များကိုလည်း ဖတ်စေချင်တဲ့ အတွက် သေချာ ပေးဖတ်ပါ တယ်.၊

(အခု အချိန်လိုများ ဆိုရင် အစားကောင်းလေးများ စားရရင် ကိုယ်ချစ်တဲ့ သူများ (သားရေကျ..အဲ) စားစေချင် တဲ့ ဆန္ဒနဲ့  ဘလော့ ပေါ်မှာ တင်ပြီး ပြသလိုပေါ့ ဗျာ) (ကဲ ချစ်ညီမ မီဂျိကို ရေ အမကြီးလည်း မိတ်ဆွေများ ကို အညာ ဟင်းလေးတွေ ကျွေးချင် တဲ့ ဆန္ဒ နဲ့ ညီမရဲ့ ပုံလေးတွေ ပါကြည့် ချင်တယ် ဆိုတဲ့ ဆန္ဒကို ရော ဖြည့်စီးဘို့ ပန်းကန် လှလှ လေးတွေ ချစ်ညီမ ကို ဝယ်ခိုင်းထားပါတယ်၊ ပုံလေးနဲ့ တင်ပေးမယ်နော်)..ဤကား.ကြော်ငြာ..။

အရင်ကတော့ စာအုပ် တအုပ်ငှားရင် စာအုပ်ထဲမှာ စာရင်းမှတ်ပြီး ငှားခိုင်းတယ် နောက်တအုပ်ကို ပထမအုပ် ရမှ ထပ်ငှားပေးတယ်..၊ အခုတော့ အလုပ်ကလည်း များဆိုတော့ သိပ်ပြီး ပေးမဖတ် ဖြစ်တော့ဘူး..၊ သူတို့ က တွေ့လို့ ငှားသွားရင်လည်း ငှားလိုက်တာဘဲ..၊ ပါးစပ်ကတော့ ဖတ်ပြီးရင် သေချာ ပြန်ပေးလို့တော့ မှာလိုက်တာပေါ့..၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုနဲ့..ပျောက်သွားတာတွေ တော်တော်များ သွားပါပြီ..။

မောင်ပေါ်ထွန်း ဘာသာပြန်တဲ့ အကြီးအကဲ စာအုပ် (၂ခါပြန်ဝယ်) မရှိတော့ဘူး..၊ ကြယ်နီ ကိုတံငါ (၃ခါပြန်ဝယ်)....၊ ဒဂုန်ခင်ခင်လေး (အခု စာဆိုတော် ၂ခါပြန်ဝယ်)၊ ဦးဝင်းတင် ဘာသာပြန် ကွိ (၂ ခါပြန်ဝယ်) နဲ့ မောင်သိက္ခာ ရေဆူလို့ ပွက်ကရော.. အင်တာနက် တင်ပြီး ကထဲက ရှာမတွေ့တော့..၊ ...အဲဒီလို စာအုပ်တွေ ပျောက်လိုက်၊ဝယ်လိုက်၊ ငှားလိုက်၊ သံသရာ လည် နေတာပါ..။

အင်တာနက် ကို pdf အနေနဲ့ တင်ရင်  ကြိုးဖြုတ်...အနှောင့် ဘက်ကို နဲနဲ တိပြီးမှ scan ဖတ်ပြီးတင်ရတာ ဆိုတော့ စာအုပ်ကို scan ဖတ်ပြီးရင် ပြန်ချုပ်ရပါတယ်..၊ အခု ပြန်ချုပ် မဲ့ နေရာကနေ ရှာမတွေ့ တော့တာပါ.၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဘယ်တော့ မှ မပျောက်မဲ့ နေရာမှာ သိမ်းပြီးပြီဆိုတော့..no problem၊ အခု ကျနော် ပြောနေတာတွေဟာ  ကိုယ် နဲ့ နီးစပ်တဲ့ သူတွေ အားလုံးကို စာကောင်းလေးတွေ ဖတ်စေ ချင်လို့ပါ..၊ ပထမ ၂အုပ် တုန်းက ကျနော် pdf အနေနဲ့ တင်တာဆိုတော့ ကျနော် တို့ စီမှာက connection မကောင်းတော့ တော်တော် ဒုက္ခရောက်ပါတယ်..၊ upload လုပ်ရတာ တအားကြာပါတယ်..၊ ည ည ဆိုရင် အဲဒီ စာအုပ်တင်နေတာ တခါတလေ ၂နာရီ ၃နာရီ မှအိပ်ရပါတယ်..။

ဒါပေမဲ့ ကျနော် တင်တဲ့ စာအုပ် ကလေးတွေ ဖတ်ဖြစ်သွားတယ်..၊ စိတ်ကျေနပ်သွားတယ် ဆိုရင် ကျနော် အမောပြေသွားပါတယ်..၊ အခု ဒီစာအုပ် ၂အုပ် ကိုတင်ရင် upload လုပ်ရင် connection ကြောင့် ကျနော် ညအိပ်ရမှာ မဟုတ်တဲ့ အတွက် စာရိုက်ပြီး တင်လိုက်တာပါ..၊ ဒါဆိုရင် ကျနော်တို့ စီမှာလည်း ဖတ်လို့ ရသွားတော့ အဆင်ပြေ သွားတာပေါ့..၊  တခြား ဘလော့ များမှ pdf စာအုပ်များကို ကျနော်တို့ စီမှာ တော်တော် များများ ဖတ်မရတာ တွေ့ရပါတယ်..၊ သိပ်ဖတ်ချင်နေရင်တော့ ညဘက် လိုင်းတအား ကောင်းတဲ့ အချိန်ကြ မှ ဖွင့် ဖတ်လို့ရပါတယ်..။

အခု စာရိုက်ရတာလည်း ကျနော် တယောက်တည်း ဆိုရင် ဆန္ဒ ဘယ်လို ရှိရှိ ဘယ်လိုမှ မဖြစ် နိုင်ပါဘူး..၊ အခု ကျနော့် သမီး များက ဝိုင်းပြီး ရိုက်ပေးကြတဲ့ အတွက် အဆင်ပြေသွားတာပါ.. ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို ရိုက်ပြီးသားကို edit လုပ်ရတာလည်း တော်တော်ကြာပါတယ်..၊ အမှားများ ပါရင်တော့ ခွင့်လွှတ်ကြပါ ကျနော် တဖြေးဖြေး နဲ့ edit လုပ်ပေးပါမယ်..။..  အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။

ကဲ..အိမ်လည်တဲ့ ဇာတ်လမ်းလေး စလိုက်ကြရအောင်..၊ ကျနော် ငယ်ငယ်က အိမ်မလည်ခင် လမ်းလည် ဘူးတယ်ဗျ..၊ကျနော့် အိမ်နဲ့ ကပ်ရက် သူငယ်ချင်း လေးက သူပိုင်တဲ့ ၃ဘီး ကလေးစီး စက်ဘီး လေးကို လမ်းမပေါ်မှာ ထွက်ထွက် စီးနေတာ မြင်တော့ ကျနော် မနေနိုင်တော့ လို့ အဲဒီ သူငယ်ချင်း ဘီးနောက်ကနေ လိုက်လိုက် တွန်းပေးတယ် ..တရက် လည်း မဟုတ်ဘူးတဲ့ အဲဒါ အိမ်က လူကြီးတွေ တွေ့တော့ လိုက်မတွန်းဘို့ ပြောပေမဲ့ မရဘူး လူကြီးတွေ လစ်ရင် လစ်သလို လိုက်လိုက်တွန်းတာဘဲ တဲ့ ..။

ကျနော် လည်း စက်ဘီးပေါ် တက်စီးရတာ မဟုတ်ဘဲနဲ စက်ဘီး ကလေး ကိုင်ရ နည်းမှတ်လို့ ဆိုပြီး နေမှာပေါ့ဗျာ..၊ အဲဒီတုန်းက ၃-၄ နှစ်ရှိပါသေးတယ်..၊ နောက်တော့ ကျနော် ဖေဖေ ခမြာ မနေနိုင်တော့ဘူး ထင်ပါတယ် မရှိမဲ့ ရှိမဲ့ နဲ့ သံတုတ် ဘရားသားက စက်ဘီး လေး ဝယ်လာပေးပါတယ်..၊ အဲဒီမှာ ကျနော်ရဲ့ လမ်းလည် တဲ့ ဇာတ်လမ်းက စတော့တာပါဘဲ..။

တချိန်လုံး လမ်းလည် တော့တာပါဘဲ..၊ စက်ဘီးလေး ပေါ်က မဆင်းတော့ဘဲ လူကြီးများလစ်ရင်လစ် သလို အိမ်နဲ့ ဝေးရာကို လျှောက်လည်တော့တာပါဘဲတဲ့..။ ဒါက ပထမ ဆုံး လမ်းလည် တဲ့ ဇာတ်လမ်း..။

ဒုတိယ ဇာတ်လမ်းကတော့ ၂ တန်း၃တန်း ရောက်တဲ့ အချိန်မှာ ကျနော်တို့ အိမ်နဲ့ လေး၊ ငါး အိမ်လောက် ခြားတဲ့ အိမ်ကို လည်တော့ တာပါဘဲ..၊ ပြောရရင်တော့ အဲဒီအိမ်က ကျနော်တို့ ကလေးများနဲ့ ဘယ်လိုမှ သွားဘို့ မသင့်တော်တဲ့ အိမ်ပါ..၊ အရက်ပုန်းရောင်း ဖဲဝိုင်းထောင်တဲ့ အိမ်ပါ..၊ လူကြီးများ အတွက် ဖဲဝိုင်း ၂ဝိုင်း လောက်နဲ့ ကလေး ဝိုင်းကလည်း အဲ့ဒီနားလေးမှာ ဘဲ ဖျာလေး တချပ်ပေါ်မှာ ၂ဝိုင်းလောက် အမြဲတန်း ရှိပါတယ်..။

ကျနော့် မိဘ များကလည်း ကျနော် မရှိ နားအေး တာဘဲဆိုပြီး လွှတ်များ ထားသလားတော့ မသိပါဘူးဗျာ.. အလကားစတာပါ.. မေမေ ဟာ ကလေး အငယ်လေးတွေနဲ့ အရမ်း အလုပ်များပါတယ်..ဖေဖေ ကလည်း အိမ်မှာ မရှိတာများပါတယ်..၊ နောက်ပြီး ကျနော် ဟာ ငယ်ငယ်လေး ကထဲက အဖေ ထက် သားတလကြီး ဆိုတဲ့ သမီး မျိုးဆိုတော့..၊ တာဝန်အရှိဆုံးဟာ ကျနော် ဘဲ ဖြစ်ပါတယ်..၊ ကဲ..ဒီတော့.. ကျနော်ဟာ.. အဲဒီအိမ်မှာ ငယ်ငယ်တုန်း က တော်တော် အချိန်ဖြုန်းဘူးပါတယ်.. လည်ဘူး ပါတယ်။

ကျနော် မှတ်မိသလောက် ကျနော် တို့ ကလေး ဖဲဝိုင်း တွေဘက်ကများ နဲနဲ လောက် ဆူညံ၊ ဆူညံ လုပ်လိုက်ရင် ဖဲရှုံး နေတဲ့ လူကြီးတွေ ငါနဲ့ ကိုင်တုတ် တာ ခံရပါတယ်....၊ ကျနော်တို့ ရပ်ကွက် က အဲဒီတုန်းက လူလတ်တန်းစား နဲနဲ နဲ့ ဆင်းရဲသားတွေ နေတဲ့ အရပ်ဆိုတော့ အဲဒီလိုအိမ်မျိုး ၂ အိမ်လောက် ရှိပါတယ်..၊ တအိမ်ကတော့ တော်တော် ဝေးပါတယ်..၊ ကျနော် နဲ့ လည်း အကျွမ်းတဝင် မရှိပါဘူး..။

အခု အိမ်ကတော့ အိမ် နားလည်း နီးတယ် ကျနော်တို့ နဲ့ ကစားဖော် တွေလည်းရှိတော့ အဲဒီအိမ် ကို ရောက်တော့တာပေါ့..၊ ကျနော် တင်မကပါဘူး ကျနော် တို့ နဲ့ ကစားဖော်တွေ အားလုံး ရောက်ကြပါတယ်..၊ ဘာသွားလုပ် ကြတာလည်း ဟုတ်လား ဖဲသွားရိုက်ကြတာလေ..၊ ဘူကြီးတို့ ကိုမီး တို့ ဆိုတာတွေ ကျနော် ပထမ ဆုံးလည်ခဲ့ တဲ့ အဲဒီအိမ်ကလေး က တတ်ခဲ့ ပါတယ်ခင်ဗျား..၅-၄-၁၊၂-၃-၅၊ ၆-၅-၉၊၈-၉-၃ .... ဆိုတဲ့ ဘူ အတွဲတွေများ  သူများတွေ ကျောင်းမှာ ချာလည်ချာလည် ပေါင်းနေကတည်းက စိတ်တွက်နဲ့ ကျွမ်းနေတာ (ဘူကြီး အတွဲတွေလေ)၊ အဲဒီလို ကျနော်ဟာ အရွယ်နဲ့ မမျှ ဖဲရိုက် ကျွမ်းကျင်တဲ့ အတွက် ကျနော့် တသက်လုံး အားလုံး ညံချင်ရင်ညံမယ် သချာၤမှာတော့ ဘယ်တော့ မှ မညံတဲ့ အပြင် သချာၤနဲ့ ကျောင်းပြီး ခဲ့ပါတယ် ခင်ဗျာ..၊ ဘ၀ ကသင်ပေးခဲ့ သောသချာၤများပေါ့..။

နောက်ပြီး အရက်ပုန်း ဆိုင်က ရောင်းတဲ့ အမြီး ဆိုတာလည်း ပထမဆုံး စားတတ်ခဲ့ပါတယ်..၊ အဲဒီအိမ်က အရက်ပုန်း လည်း ရောင်းသလို အရက်နဲ့ မြီးဘို့ စားစရာလေးတွေ လည်း ရောင်းတယ် ခင်ဗျား..၊ ကျနော် တို့ အရပ်ကလည်း ဆင်းရဲသား အရပ်ဆိုတော့ အဲဒီ အရက်ဆိုင် က အမြီးလေး တွေနဲ့ ဟင်းလုပ်စား ကြတယ်ထင်တယ်.. ထမင်းစားချိန်ကြရင် လာလာ ဝယ်ကြပါတယ်..၊ အဲဒီမှာ ကျနော် ဟာ ဖဲနိုင်ရင် အဲဒီ အမြီးလေးတွေ ဝယ်ဝယ် စားတတ်တာပါဘဲ..။

စားစရာလေး တွေကလည်း ပေါက်ပေါက် ရှာရှာ လေးတွေ ပါဘဲ..၊ ကျနော် မှတ်မိသလောက် ပြောပြရင် ကြက်ရိုးသုတ်..၊ ခြေထောက်ရိုးတို့ တောင်ပံရိုး တို့ကို ချဉ်ငံစပ် သုတ် ထားတာပါ..၊ စားလို့ တော်တော် ကောင်းပါတယ်..၊ နောက်ပြီး ကုလားပဲ နဲ့ ဆိတ်ရိုးနဲ့ ချက်၊ ကုလားပဲ က အရည်ကျဲကျဲ ပါ ဆိတ်ရိုးကလည်း တရိုးလုံး ကိုက်မှ ခပ်ပါးပါး အသားစ လေး တစနှစ်စ ပါမှာပါ.ဒါပေမဲ့ ဟင်းရည်က ချိုပြီး မွှေးနေတယ် ဗျ..၊ ကျနော် တော်တော် ကြိုက်တယ်..၊ အခုထိလည်း ကျနော် အရပ်ထဲ သွားရင် အရပ်ထဲက ကလေး တယောက်လောက် လွှတ်ပြီး ဝယ် စားနေကြ..။

နောက်ပြီး စာကလေး ကျွပ်ကျွပ်ကြော် တို့ ဘဲသွေးကြော်တို့ အမဲကြော်တို့ ပေါ့၊ အဲဒီအိမ်က အဒေါ်ကြီးက အချက်အပြုတ် လည်း ဝါသနာပါတယ်ဗျ..၊ စားလို့ တော်တော် အရသာရှိတယ်..။

နောက်တခါ အမဲသား မုန့်တီသုတ် ဗျ..၊ အဲဒါကတော့ နေ့လည် တနာရီနှစ်နာရီလောက်မှ ရတဲ့ special lunch ပေါ့ ..၊ ကျနော် အဲဒီတုံးက အမဲသား စားပါတယ်.၊ ကြီးလာမှ မစားတာပါ..၊ ၆ တန်းလောက် ရောက်တော့ မစားတော့တာ ထင်တယ်..၊ ကျနော့် အဖိုးမကြိုက်လို့ပါ..၊ အဲဒီတုန်းကတော့ စားသေးတယ်..၊ ကြိုက်လည်း တအားကြိုက်တယ်..၊  အမဲသား မုန့်တီသုတ် ဆိုပေမဲ့ ကျနော်တို့ ရပ်ကွက်က ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက် ဆိုတော့ အသားကောင်းနဲ သုတ်တာ ဘယ်ဟုတ်ပါ့မလည်း..၊ အဲဒီအချိန်က ကျနော် က အဲ့ဒီ မုန့်တီကြိုက်တော့ သူတို့ အိမ်ရောက်ရင် ချောင်းနေတာဆိုတော့ သူတို့ ချက်ပုံချက်နည်း သိတာပါ..၊။

အမဲသား အစအန ဆိုတာရှိတယ်ဗျ..၊ အကြောတို့ အရွတ်တို့ နောက်ပြီး အသား အစ အန လေးတွေပေါ့..၊ အဲဒါလေးတွေကို မနက် ကထဲက မြေအိုးလေး တလုံးနဲ့ တမြည့် မြည့် ပြုတ်ထားတာဗျ..၊ အကြော တို့ အရွတ်တို့ နဲ့ အသား အစအန လေးတွေဟာ နူးအိ နေပြီ ဆိုမှ ခရမ်းချဉ် သီးတို့ ကြက်သွန် နီတို့ နဲ့ ဆီသတ်ချက် ပြီး အဲဒါကို မုန့်တီဟင်း လုပ်တာ.၊ ကျနော် ကတော့ အဲဒီတုန်းက အရမ်းကြိုက်တယ်..၊ အဲဒီ မုံတီသုတ် မှာ သုံးတဲ့ ငရုပ်သီးကလည်း စပ်သလားမမေးနဲ့ ကျနော် ဆိုရင် မျက်ရေတွေ နှပ်တွေ ထွက်လို့..၊ ငရုပ်သီး စပ်စပ် နဲ့ ပိတ်ဆွယ် မုန့်တီ ဟင်းရည်ချိုချိုလေး သောက်ရတာလည်း အတော်ကောင်းဘဲ..။

အဲဒီ အရက်ပုန်း ဆိုင်က အခုထိ တရားဝင် အရက်ဆိုင်လေး အဖြစ်ကူးပြောင်းပြီး ရောင်းကောင်းနေဆဲပါ..၊  ဖဲဝိုင်းတွေ ဘာတွေတော့ မရှိတော့ပါဘူး..၊ alcohol only ပေါ့ ၊ အခုတော့ သူ့သားသမီး  များ လက်ထက်ပေါ့.နော်... အမြီးကလည်း ပိုစုံ လာတယ်..၊ ကျနော်က အခုထိ ကြုံရင် ကြုံ သလို တွယ်နေကြ ဆိုတော့ သိနေတာပေါ့..၊ ကျနော် ကတော့ အမြီး only နော် အထင်မမှားကြပါနဲ့ အုန်း..။

ကဲ ပထမ အကြိမ် အိမ်လည်ခြင်းနဲ့ ကျနော် ဟာ ဖဲရိုက်တတ်တယ်..၊ အမြီး စားတတ်တယ်..၊ နောက် တအိမ် လည် တော့ ဘာအတတ်ကောင်း တွေတတ်အုန်း မလည်း ဆိုတာ ကျနော် လည်ခဲ့သော အိမ်ကလေးများ (၃) မှာ ဆက်ရန်ရှိသည်ပေါ့ဗျာ...အခုတော့ ဒီမျှနဲဘဲ နားလိုက်ပါတော့မယ်..။
.